1ο μέρος
Με το παρόν άρθρο θα επιχειρήσουμε να φέρουμε στην επιφάνεια το σημαντικότερο ζήτημα που θα έπρεπε να απασχολεί κάθε Έλληνα και Ελληνόψυχο και δεν είναι άλλο πέρα από το μίσος κατά της Ελληνικής φυλής και του πολιτισμού που έχει δημιουργηθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια. Μίσος που εκπηγάζει από συγκεκριμένους κύκλους εντός και εκτός της Ελλάδος και παραμένει αναλλοίωτο εδώ και μερικές χιλιάδες χρόνια. Θα είναι ένα συμπαγές κείμενο με συγκεκριμένο περιεχόμενο από τις επίσημες πηγές. Δεν θα παραθέσω γνώμες και απόψεις παρά μόνο τις πηγές. Έτσι ο αναγνώστης μπορεί είτε να δεχθεί τη αλήθεια και να ταυτισθεί με αυτή είτε να επιλέξει τον δρόμο της επιστροφής στο αστικό κατεστημένο στο οποίο ζει καθημερινά.
Ας μιλήσουμε για τον αντιρατσιστικό νόμο – με τον κίνδυνο ακόμα και μια απλή αναφορά στον ίδιο τον νόμο να κριθεί ποινικά κολάσιμη. Οποίος παραλογισμός! Αναφέρομαι στον νόμο 4284 για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Αρχικά, για να καταπολεμήσεις κάτι, ο,τιδήποτε είναι αυτό, πρέπει να το προσδιορίσεις. Την στιγμή που γράφω αυτές τις σειρές έχω ανοίξει μια πλειάδα βιβλίων μεταξύ των οποίων και τα μεγάλα λεξικά της Ελληνικής μας γλώσσας. Στο λεξικό Liddell-Scott, σε αυτό του Σταματάκου και στο μέγα ετυμολογικό λεξικό δεν υπάρχουν οι λέξεις ρατσισμός και ξενοφοβία. Η υπέρτατη μορφή της γλώσσας μας απαντάται στον Όμηρο. Ο Όμηρος δεν αναφέρει πουθενά τις λέξεις ρατσισμός και ξενοφοβία. Αντίθετα αναφέρει την φυλή και το έθνος. Οι κύριοι συνταγματολόγοι, δικαστές και εισαγγελείς, πού τις έχουν βρει αυτές τις λέξεις; Πώς θα μας δικάσουν για λέξεις που δεν υπάρχουν και δεν έχουν κανένα περιεχόμενο αλλά είναι εφευρέσεις και νεολογισμοί που χρησιμοποιούνται για κοινωνικοπολιτικούς σκοπούς (mass manipulation, χειραγώγηση μαζῶν);
Η λέξη ράτσα στα ελληνικά έχει την ετυμολογία φυλή. Θα έπρεπε ο όρος να ονομασθεί φυλετισμός και όχι ρατσισμός. Οι φυλές υπάρχουν. Είναι μια βιολογική πραγματικότητα, η οποία δεν αλλάζει με όσους νόμους και αν ψηφίσετε. Υπάρχουν φυλές στους ανθρώπους όπως και στα υπόλοιπα ζώα αλλά και στα φυτά. Αρκεί να ανοίξετε ένα βιβλίο ανθρωπολογίας, ζωωλογίας και φυτολογίας ώστε να δείτε τις φυλές, τις ομάδες και τις οικογένειές των ζώων και των φυτών του πλανήτη. Στο ζωικό βασίλειο όσο και στο φυτικό η επιστήμη έχουμε κάνει μια ενδελεχή ταξινόμηση η οποία είναι αχανής. Πως γίνεται η επιστήμη να ισοπεδωθεί για να εφαρμοστούν πολιτικές που προωθούν μια κοινωνία αφύσικη χωρίς φυλές και χωρίς γένη; Θα καταργηθούν και οι φυλές στα φυτά; Το πεύκο θα είναι ίδιο με την κερασιά; Η τριανταφυλλιά θα ανήκει στο ίδιο είδος με την ροδακινιά; Πάντως ορθώς έγινε αυτός ο νόμος, διότι η Ελληνική φυλή βρίσκεται στο στόχαστρο και βάλλεται πανταχόθεν. Οπότε η Ελληνική δικαιοσύνη ας καταδικάσει κάθε πράξη που προσβάλλει την φυλή μας. Την ράτσα μας.
Και ξενοφοβία τί θα πει; Τίποτα…Αφηρημένη έννοια. Όταν ακούω την λέξη ξενοφοβία, μου έρχεται αυθόρμητα ο συνειρμός πως φοβάμαι τους ξένους. Όχι κύριοι δικαστές, δεν τους φοβόμαστε. Αυτό θα μας έλειπε, να φοβηθούμε τους υποσαχάριους νέγρους και τους Ασιάτες μουσουλμάνους. Απλώς δεν τους θέλουμε στην Πατρίδα μας. Μπορούν να μείνουν στις δικές τους και να ευημερούν. Θα είναι χαρά μας.
Στο άρθρο 2 του εν λόγω νόμου υπάρχει ξεχωριστή μνεία στο ολοκαύτωμα και στα εγκλήματα του ναζισμού. Ολοκαύτωμα θα πει η ολική καύση ως εθελουσία θυσία. Στο λεξικό Liddell-Scott αναφέρεται ότι την λέξη ολοκαυτέω την χρησιμοποιούσε τακτικά ο Ιουδαίος ιστορικός Φλάβιος Ιώσηπος 19 αιώνες πριν. Δεν ξέρω αν οι κύριοι συνταγματολόγοι την ανέσυραν από τον Ιώσηπο. Ίσως διαβάζουν τα συγγράμματά του τακτικά. Αν αναφέρονται συγκεκριμένα στα όσα έχουν υποστεί οι Εβραίοι στην Γερμανία του μεσοπολέμου, τότε το νομοσχέδιο είναι άκαιρο. Αν πάλι αναφέρονται στην πανωλεθρία που έπαθαν οι Εβραίοι στην Γερμανία του 3ου Ράιχ, τότε υπάρχει ασάφεια. Οι Εβραίοι από τους Γερμανούς υπέστησαν γενοκτονία ή εθνοκάθαρση. Ολοκαύτωμα θα ήτο αν πήγαιναν από μόνοι τους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και γίνονταν μάρτυρες. Οι Εβραίοι υπήρξαν θύματα και όχι μάρτυρες, διότι συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν εκεί όχι με την θέλησή τους αλλά με την βία. Βέβαια εμάς δεν μας νοιάζει για τους Εβραίους. Μας νοιάζει για τους Έλληνες, οι οποίοι έχουν κάνει εκατοντάδες ολοκαυτώματα για την επιβίωση της φυλής και έχουν υποστεί γενοκτονία και εθνοκάθαρση στο παρελθόν από διάφορους λαούς, όπως οι Τούρκοι και οι Βούλγαροι αλλά και από τους ίδιους αυτούς τους Εβραίους. Μπράβο στην Ελληνική δικαιοσύνη που θέλει να προστατεύσει την μνήμη γύρω από τα ολοκαυτώματα και τις θυσίες της φυλής μας.
Ο ανθελληνισμός είναι μια σειρά από πράξεις, έργα αλλά και λόγια που προτρέπουν σε έργα κατά του Ελληνισμού άμεσα και έμμεσα και ορθώς πρέπει οι θεσμοί του ελληνικού κράτους να επιληφθούν του θέματος. Ο σύγχρονος ελληνικός «εθνικισμός» βάλλει συνεχώς κατά του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου. Πως γίνεται να αγωνίζεται κανείς υπέρ του έθνους και να στρέφεται εναντίον ενός νόμου ο οποίος θα επιβλέπει και θα καταδικάζει ενέργειες κατά της ελληνικής ράτσας και των γενοκτονιών που υπέστη; Η ελληνική δικαιοσύνη έχει πολύ δουλειά να κάνει, διότι ο ανθελληνισμός είναι μια πραγματικότης την οποία θα αναλύσουμε στο παρόν άρθρο.
Καθότι το νομοσχέδιο αναφέρεται στα όσα υπέστησαν οι Εβραίοι από τους Γερμανούς, ας κάνουμε μια αναφορά στα όσα υπέστησαν και υπόκεινται οι Έλληνες από τους Εβραίους. Υπάρχει μέσα στην ιουδαϊκή παράδοση ο ανθελληνισμός, ο οποίος εκδηλώνεται εδώ και χιλιάδες χρόνια με μανία και μίσος από την πλευρά των Εβραίων κατά των Ελλήνων. Πρόκειται για μια πραγματικότητα η οποία θα εμφανισθεί στο παρόν άρθρο μέσα από τις πηγές. Η εβραϊκή θρησκεία, ο σιωνισμός, τα ιερά τους βιβλία εκστομίζουν ύβρεις και συκοφαντίες κατά του Ελληνισμού και καλούν στην τέλεση πράξεων κατά του Ελληνισμού. Πράξεις οι οποίες οδηγούν στην βία κατά των Ελλήνων. Πράξεις οι οποίες συνέβησαν στο παρελθόν, άρα μπορούν να επαναληφθούν και στο μέλλον. Ως Έλληνες ευχαριστούμε το ελληνικό κράτος το οποίο θα επιληφθεί του θέματος και θα προστατέψει τον Ελληνισμό από τον ρατσισμό που υφίσταται και τις εναντίον του πράξεις βίας, τις οποίες προτείνουν οι Εβραίοι.
Θα είμαι σαφέστατος. Είμαι εναντίον του Εβραϊσμού και ό,τι απορρέει από αυτόν. Προσωπικά δεν έχω τίποτε ενάντια στον εβραϊκό λαό ο οποίος και δεν με απασχολεί. Αναφέρομαι αποκλειστικά στην κουλτούρα, τον τρόπο σκέψης και τον πόθο των Εβραίων να κυριαρχούν επί των άλλων λαών με δόλιο τρόπο. Δεν υπάρχει κανένα μίσος ούτε και πρόθεση από την πλευρά μου να θίξω τους Εβραίους. Το παρόν άρθρο θα είναι απλώς μια αναδημοσίευση των στοιχείων που υπάρχουν σε βιβλία τα οποία κυκλοφορούν στο εμπόριο και ο καθείς μπορεί να προμηθευτεί. Από την Παλαιά Διαθήκη μέχρι τα βιβλία του ποινικολόγου κ. Κωνσταντίνου Πλεύρη, ο οποίος μάλιστα έχει διωχθεί ποινικά από το Ελληνικό, το Ευρωπαϊκό και το παγκόσμιο εβραϊκό συμβούλιο και δικάστηκε σε ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια. Δικάστηκε και εν τέλει αθωώθηκε. Η υπόθεση του κ. Πλεύρη και η αθωωτική απόφαση των δικαστηρίων μας δίνει την δυνατότητα να επικαλούμαστε τα βιβλία του όχι μόνο ως έγκυρες πηγές αλλά και ως νόμιμες.
Καταρχάς ποιοι είναι επιτέλους αυτοί οι Εβραίοι; Ας δούμε τι λένε μεγάλες προσωπικότητες του πνεύματος, των επιστημών, των τεχνών, των γραμμάτων δια μέσου των αιώνων:
«Οι Εβραίοι είναι ελεεινό έθνος…», Σενέκας
«Οι Εβραίοι είναι απόγονοι λεπρών και οι Αιγύπτιοι τους έδιωξαν ως μολυσμένους…», Τάκιτος
«Οι Εβραίοι είναι έθνος δεισιδαιμονικόν…», Περσαίος
«Οβριός κι αρματωμένος δεν γίνεται…», Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
«Των Ιουδαίων το προς ημάς μίσος, υπερβαίνει και αυτό το τουρκικόν μίσος», Αδαμάντιος Κοραής
«Ο εβραϊσμός είναι κράτος εν κράτει…», Βίσμαρκ
«Τι ένας Εβραίος περισσότερο, τι ένας λιγότερος…», Νίτσε
«…Βεβαιότατα οι Ιουδαίοι είναι οι πιο ενσαρκωμένοι διάβολοι…», Ουϊλιαμ Σαίξπηρ
«Ο Εβραίος είναι ο εχθρός της ανθρωπότητας. Είναι αναγκαίο να στείλουμε αυτήν την ράτσα πίσω στην Ασία ή να την εξοντώσουμε…», Πιέρ Ζοζέφ Προυντόν
«Εβραίος και άνθρωπος είναι έννοιες αντιφατικές, δηλαδή η μία αποκλείει την άλλη», Κ. Πλεύρης
«Το Ισραήλ είναι ένας καρκίνος που πρέπει να ξεριζωθεί! », Kim Jung – Un
Η λίστα θα μπορούσε να είναι πολλαπλάσια αλλά σταματώ εδώ. Δεν θέλω να δημιουργηθούν ψευδείς εντυπώσεις. Γι΄ αυτό παραθέτω αμέσως τι λένε τα μεγάλα πνεύματα της ανθρωπότητας για τους Έλληνες και τον πολιτισμό μας:
«Οι Έλληνες είναι οι δάσκαλοί μου» Γκαίτε
«Οι αξίες του Ελληνικού πολιτισμού από μια ορισμένη άποψη παραμένουν ακόμη και σήμερα ως κανόνες και άφθαστα πρότυπα» Μαρξ
«Ο ανθρώπινος πολιτισμός είναι δημιούργημα του Ελληνικού πνεύματος» Χίτλερ
«Τι θα ήταν ο κόσμος χωρίς εσένα Ελλάς;» Μύλερ
«Υπάρχει μια κρυφή Ελλάδα στην καρδιά του κάθε Ευρωπαίου» Μαλρώ
«Στην αρχαία Ελλάδα έζησαν άνθρωποι ίδιοι με τους θεούς» Βίγκελ
«Η ελληνική τέχνη είναι ασύλληπτη» Ροντέν
«Δεν μπορούμε να κάνουμε ούτε ένα βήμα στην τέχνη χωρίς μας, χωρίς να την συσχετίσουμε με την τέχνη των Ελλήνων» Βάγκνερ
«Οι αρχαίοι Έλληνες είναι οι αθάνατοι διδάσκαλοι της ανθρωπότητος» Νίτσε
«Η Ελλάς καθοδηγεί την ανθρωπότητα στον πολιτισμό» Ντε Λιλ
Βλέπουμε λοιπόν αμέσως ότι μεταξύ Ελλήνων και Εβραίων δεν υπάρχει απλώς μια διαφορά ή κάποιες διαφορές. Ξεκάθαρα πρόκειται για την ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση αλλά και φύση. Ο ιουδαϊσμός είναι μια πραγματικότητα την οποία όλοι κατακρίνουν και καταδικάζουν. Αντίθετα ο Ελληνισμός είναι η υπέρτατη ποιότητα μπρος στην οποία όλοι υποκλίνονται.
Ας αρχίσουμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι. Οι προπάτορες των Ιουδαίων εμφανίζονται στα θεόπνευστα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης. Εκεί βλέπουμε τα πρόσωπα ένα προς ένα. Ο Μωυσής ήτο δολοφόνος, ο Ιακώβ απατεώνας, ο Αβραάμ προαγωγός της συζύγου του και αιμομίκτης, η Σάρα πόρνη και μαστροπός, ο Ισαάκ προαγωγός της συζύγου του, ο Κάιν αδελφοκτόνος, ο Αβεσσαλώμ αδελφοκτόνος, ο Δαυΐδ μοιχός και δολοφόνος. Η λίστα είναι ατελείωτη. Το ιερόν βιβλίο των Ιουδαίων είναι ένα πορνογράφημα που ξεπερνά κάθε τηλεοπτική σαπουνόπερα σε νοσηρότητα και διαστροφή και περιγράφει πρόσωπα που είναι παραδείγματα προς αποφυγήν.
Οι βιβλικοί Εβραίοι έχουν επινοήσει έναν θεό, τον Ιεχωβά. Ο θεός αυτός είναι ένας πλαστός θεός στα μέτρα του ιερατείου, ο οποίος εξυπηρετεί την σιωνιστική προσδοκία για εθνικό κράτος και για παγκόσμια ηγεμονία του εκλεκτού λαού. Δεν στρέφομαι κατά του Χριστού και αυτό είναι ξεκάθαρο από το κείμενο. Τον υπερασπίζομαι από τις ύβρεις που εξαπολύουν οι Εβραίοι εναντίον του. Δεν πρόκειται να προσεγγίσω τον χριστιανισμό σε αυτό το κείμενο. Θα γίνει μελλοντικά. Αλλά το πρόσωπο του Χριστού είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο που ταλαιπωρήθηκε από τους Εβραίους, οι οποίοι τον οδήγησαν στην σταύρωση. Το κείμενο αυτό απευθύνεται και στους πιστούς χριστιανούς αλλά και σε όσους δεν δηλώνουν χριστιανοί.
Παρουσιάζεται λοιπόν στην Παλαιά Διαθήκη ένας θεός που εμφανίζεται στην γη περίπου 3500 χρόνια πριν από το σήμερα. Πριν έρθει στην γη που ήταν; Αλλά ας το αφήσουμε αυτό. Στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης ο εβραιοθεός είναι σε συνεχή επαφή με τους Εβραίους. Δεν τον ενδιαφέρει τον Θεό τίποτε άλλο, παρά οι Εβραίοι – και αν έκαναν περιτομή και αν τηρούν τα Σάββατα. Ο θεός ασχολείται μόνο με τα περιτετμημένα πέη των Εβραίων και το πώς αυτοί θα επικρατήσουν παγκοσμίως. Καθημερινά ο θεός νοιάζεται μόνο τι γίνεται στην μέση ανατολή με τους Εβραίους, ενώ δεν δίνει δεκάρα για τα εκατομμύρια ψυχών που κατοικούν στον πλανήτη. Και ενώ το «θεόπνευστο» βιβλίο μας περιγράφει μια καθημερινή επικοινωνία των Εβραίων με τον Θεό τους σήμερα, εδώ και 2000 χρόνια έχουν κοπεί όλες οι επικοινωνίες. Που είναι ο Ιεχωβά; Έφυγε από τον πλανήτη; Πήρε σύνταξη; Επίσης σταμάτησαν να γράφονται νέα κείμενα. Τι συμβαίνει; Το άγιο πνεύμα έπαψε να λειτουργεί; Έπαθε βραχυκύκλωμα; [Σημ. Ἱστοσελίδος: Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα – καὶ ἡ τριαδικότης – ἐμφανίζεται τὸ πρῶτον στὴν Καινὴ Διαθήκη]
Βλέπουμε τον Θεό Ιεχωβά να σφάζει κατά χιλιάδες αθώους ανθρώπους στην Αίγυπτο αλλά και στην Παλαιστίνη. Και το κάνει γιατί ο εκλεκτός του λαός πρέπει να επικρατήσει. Άραγε και οι σφαγές των Εβραίων σήμερα στην λωρίδα της Γάζας καθοδηγούνται από τον Ιεχωβά; Ένας Θεός εγωπαθής και ζηλόφθων. Ένας θεός που αισθάνεται ανασφάλεια και απαιτεί να λατρεύουν μόνο αυτόν και κανέναν άλλο (ενώ δέχεται την ύπαρξη και άλλων θεών!). Και όταν κατάλαβε ότι οι άνθρωποι είναι κακοί, τότε αποφασίζει την καταστροφή ανθρώπων και ζώων (Γένεσις Στ 5-8). Τα δύσμοιρα τα ζώα τι έφταιγαν;
Τα πλέον ιερά βιβλία των Εβραίων είναι στο Ταλμούδ. Ας ασχοληθεί ο νομοθέτης με τις δοξασίες και τα τα λεγόμενα των Εβραίων. Θα μπορέσει να εφαρμόσει όλα τα άρθρα του αντιρατσιστικού νόμου. Το Ταλμούδ είναι μυστικό και οι Εβραίοι δεν το διάβαζαν εκτός συναγωγής. Το θεωρούν δε τόσο ιερό λέγοντας ότι ο Ιεχωβά τα διαβάζει όρθιος. Ορίστε τι γράφουν στο Ταλμούδ για τους Έλληνες και τους χριστιανούς:
Οι Έλληνες και τα ζώα συναθροίζονται εις ομάδας προς σύγκρισιν. Orach CHAIIM (225, 10)
Οι Έλληνες ομοιάζουν προς αγελάδας και όνους. ZOHAR 11 (64B)
Η σεξουαλική συνουσία του Έλληνος είναι όπως του κτήνους (Γκόιμ). SANHEDRIN (974B) TOS
Επιτρέπεται να εξαπατάς τους Έλληνας. IORE DEA (157, 2H )
Ο Ιούδας και ο Ιησούς συνεπλάκησαν εν μέσῳ ακαθαρσιών. TOLDOTH JESCHU
Τι είναι πόρνη; Κάθε γυναίκα που δεν είναι Εβραία! ΕΒΕΝ – ΗΑ –ΕSER (6, 8)
Αθώος δολοφονίας είναι κάθε Εβραίος, εφ᾿ όσον ο σκοπός είναι η δολοφονία Χριστιανού! MAKKOTH (7B)
Αν αυτό δεν είναι «ρατσισμός», τότε τι είναι; Αν αυτός ο φανατισμός και το μίσος εναντίον των Ελλήνων (φυλή) εναντίον των χριστιανών (θρησκευτική ομάδα) και εναντίον των γυναικών (φύλο) δεν ενεργοποιεί το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, δεν ξέρω τι θα το ενεργοποιήσει εν τέλει. Μήπως όμως ο νομοθέτης είναι εν τέλει προκατειλημμένος; Είναι ένα σχήμα οξύμωρο. Αν κάποιος πει ότι οι Εβραίοι λένε αυτά και τα αναφέρει αμέσως καταδικάζεται ως αντισημίτης. Προσέξτε, όχι να καταφερθεί εναντίον των Εβραίων – απλώς να αναφέρει τι λένε οι Εβραίοι για τους Έλληνες. Τότε ενεργοποιούνται οι ευαισθησίες όλων των αντιρατσιστών, σε καταγγέλλουν και διώκεσαι με τον αντιρατσιστικό νόμο. Οι Εβραίοι από την άλλη, που λένε ακριβώς αυτά για τα οποία διώκεσαι, δεν διώκονται και για αυτούς δεν συμβαίνει τίποτα. Ενεργοποιείται το αισθητήριο της συμπόνιας. Οι καημένοι οι Εβραίοι, ο εκλεκτός λαός του Ιεχωβά κτλ.
Ανατρέχοντας στην ιστορία του Ελληνισμού δια μέσου των χιλιετηρίδων συναντάμε τους Εβραίους μόλις περί το 500 π.Χ. Για την προγενέστερη ιστορία τους πρέπει να καταφύγουμε στη Παλαιά Διαθήκη, η οποία σαφώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ένα καθαρά ιστορικό βιβλίο. Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει ανακρίβειες και παραμύθια. Δεν μπορεί ο Θεός, η υπέρτατη δύναμη, να ασχολείται αποκλειστικά με μια μικρή ομάδα ανθρώπων τους οποίους θεωρεί και εκλεκτούς. Δεν μπορεί ο πραγματικός Θεός να είναι μισάνθρωπος και εγωιστής και να διατάζει την σφαγή βρεφών για να ευνοηθούν οι Εβραίοι. Και βέβαια μας λένε για την έξοδο από την Αίγυπτο. Δεν μας λένε όμως για την είσοδο! Τι δουλειά είχαν οι Εβραίοι εκεί;
Στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης Εσθήρ διαβάζουμε την αλήθεια για την περσική εκστρατεία του Ξέρξη στην Ελλάδα. Το εβραϊκό ιερατείο προωθώντας την Εσθήρ ως παλλακίδα μέσῳ του εξαδέλφου της και αρχιστράτηγου των Περσών Μαρδόνιου (Μαρδοχαίου) επηρέασε τον Ξέρξη ώστε να εκστρατεύσει εναντίον της Ελλάδος. Η ίδια η Εσθήρ αντικατέστησε την νόμιμη βασίλισσα Αστίν (Εσθήρ 1. 9, 11) και έπεισε τον Ξέρξη να θανατώσει τον πρωθυπουργό Αμάν τον Μακεδόνα και να κρεμάσει τα παιδιά του (Εσθήρ 9. 2-16). Συνολικά 75. 000 Μακεδόνες της αυτοκρατορίας εφονεύθησαν κατά την αιματηρή εξέγερση των Εβραίων, εξέγερση που προλειάνθηκε από μια Εβραία πόρνη υπό τις οδηγίες του ιερατείου του Ιεχωβά. Μετά την σφαγή ακολουθεί ξέφρενο γλέντι των Εβραίων. Η γιορτή τηρείται μέχρι και σήμερα – και είναι τα Πουρίμ. Γιορτή η οποία επιτρέπεται νομίμως από το ανθελληνικό κράτος της ελληνικής δημοκρατίας. Φαντασθείτε να υπήρχε ρωμαϊκή γιορτή υπέρ της σφαγής των Ιουδαίων από τις λεγεώνες του αυτοκράτορα Τίτο. Θα επέτρεπε το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ και ο κ. Νετανιάχου να γιορτάζεται μέσα στην Ιερουσαλήμ;
Όταν στον θρόνο της αυτοκρατορίας των Σελευκιδών ανήλθε ο Αντίοχος ο Δ’ ο επιφανής, αποφάσισε να προχωρήσει στην αποκάλυψη της ιουδαϊκής δολοπλοκίας. Έτσι ο Μακεδών βασιλιάς αρχίζει μια εκστρατεία εκπολιτισμού της Ιουδαίας. Η Ελληνική παιδεία, τα γράμματα και οι τέχνες προωθούνται στο έπακρο, ενώ η ιουδαϊκή παράδοση αρχίζει να υποτροπιάζει ως φύσει αντίθετη της Ελληνικής. Ο Ιούδας ο Μακκαβαίος, που ηγήθηκε της εξεγέρσεως, ήταν και αυτός ο οποίος επιδόθηκε στην σφαγή του ελληνικού στοιχείου της περιοχής για την εγκατάσταση της Ασμοναϊκής δυναστείας, η οποία καταλύθηκε από τους Ρωμαίους. Οι ομαδικές σφαγές των Ελλήνων από τους Μακκαβαίους γιορτάζονται ακόμη και σήμερα με την γνωστή γιορτή Χανουκά από τους Εβραίους. Η επίσημη ορθόδοξη εκκλησία επίσης τιμά τους Μακκαβαίους με ολόκληρη δοξολογία την 1η Αυγούστου. Το ελληνικό κράτος επιτρέπει τον εορτασμό της Χανουκά στην Ελλάδα και οι πολιτικοί του «ελληνικού» κοινοβουλίου συμμετέχουν οι ίδιοι ανάβοντας τα κεριά της επτάφωτου λυχνίας (μενορά), στέλνοντας και ευχές στους συμπολίτες τους εν Ελλάδι Εβραίους.
Μετά τον θάνατο του Πεισίστρατου το 527 π.Χ. οι δύο του γιοί, Ίππαρχος και Ιππίας, προσπαθούν να συνεχίσουν την πολιτική του. Ἐν τῷ μεταξύ επανέρχεται ο Κλεισθένης από την εξορία. Εδώ έρχονται στο προσκήνιο της ιστορίας δύο ονόματα. Ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων, οι επονομαζόμενοι τυραννοκτόνοι, οι οποίοι δήθεν σκότωσαν τον τύραννο, γκρέμισαν το καθεστώς και οδήγησαν στην δημοκρατία.
Ας δούμε την αλήθεια μέσα από τις επίσημες πηγές.
Αρχικώς οι Αρμόδιος και Αριστογείτων δεν ήσαν τυραννοκτόνοι, καθώς δεν εφόνευσαν τον Ιππία, που ήταν ο τύραννος των Αθηνών – αλλά τον αδερφό του τον Ίππαρχο. Και δεν διέπραξαν τον φόνο για να αποκατασταθεί η δημοκρατία των Αθηνών -αλλά από ερωτική αντιζηλία. Αποτελούσαν κιναιδικό ζευγάρι, δηλαδή ήσαν ομοφυλόφιλοι, με τον Αρμόδιο να είναι ο καταπύγων (ο παθητικός) ο δε Αριστογείτων ο αρσενοκοίτης (ο ενεργητικός). Τέλος οι δύο αυτοί ομοφυλόφιλοι και δολοφόνοι ήταν Εβραίοι.
Πάμε αναλυτικά στις πηγές. Στο περιοδικό «χρονικά» που εκδίδει το Κ. Ι. Σ. (Κεντρικό Ἰσραηλιτικὸ Συμβούλιο) τεύχος 78, Ιούνιος 1985 σελ. 3, υπάρχουν τα εξής στοιχεία. Τα μεταφέρω όπως ακριβώς τα λένε οι Εβραίοι. «Οι Εβραίοι των Αθηνών ήθελαν να σπάσουν την παράδοση της συμμετοχής στις πομπές μόνον των Αθηναίων γυναικών. Έτσι διάλεξαν την αδερφή του Αρμόδιου. Η πομπή είχε σχηματιστεί και η όμορφη Εβραιοπούλα εκαμάρωνε και οι Εβραίοι ήταν περήφανοι. Ο Πεισιστρατίδης Ίππαρχος έγινε έξω φρενών με την Εβραία να παίρνει την θέση μιας γνήσιας Αθηναίας στην πομπή και, πιάνοντάς την από το μπράτσο, την τράβηξε έξω. Μια τέτοια βάναυση διαγωγή, όσο και να ήταν δικαιολογημένη, αποτελούσε θανάσιμη προσβολή. Ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων τράβηξαν τα μαχαίρια τους και τον σκότωσαν. Ο φόνος αυτός είχε κίνητρο την προσωπική εκδίκηση και έλαβε διαστάσεις τυραννοκτονίας χάρη στην αθηναϊκή φαντασία. Τύραννος ήταν ο μεγαλύτερος αδερφός του ο Ιππίας.»
Σας φαίνεται απίστευτο; Και όμως οι Εβραίοι λένε την αλήθεια στην προκειμένη περίπτωση. Συμφωνούν με τον Θουκυδίδη. Μπράβο στους Εβραίους.
Οι ίδιοι οι Εβραίοι το καταμαρτυρούν. Πρόκειται για φόνο από αντιδικία και όχι για πολιτικούς σκοπούς. Ανατρέχοντας στον Θουκυδίδη βλέπουμε ακριβώς την αλήθεια: «δι᾿ ἐρωτικὴν ξυντυχίαν ἐπεχειρήθη» (ΣΤ’54). Ο Ίππαρχος, που ήτο Έλλην της φυλετικής αριστοκρατίας, είχε καταγγείλει τον Αρμόδιο που ήταν Εβραίος ως κίναιδο και είχε σκοπό να τον προσβάλει. Ο Αρμόδιος θύμωσε και μαζί του θύμωσε και ο εραστής του Αριστογείτων. Αυτοί οι δύο Εβραίοι αποφασίζουν να σκοτώσουν τον Ίππαρχο την ημέρα των μεγάλων Παναθηναίων, διότι εκείνην την ημέρα επιτρέπεται στους πολίτες να οπλοφορούν νομίμως. Φέρουν μικρά ξιφίδια όμοια προς αυτά που χρησιμοποιούνται από του Ιουδαίους σικάριους (Ισκαριώτες) αιώνες μετά κατά την ρωμαιοκρατία στην Παλαιστίνη.
Γεώργιος Ζ. Κουτιώλας
(Συνεχίζεται)