Την φετινή πρωταπριλιά, στη σελίδα μίας διαδικτυακής ομάδος υπερασπίσεως της Ελληνικής φύσεως ενάντια στην λαίλαπα των ανεμογεννητριών, δημοσιεύθηκε ως αστείο ότι τάχα αποφασίσθηκε από την κυβέρνηση η τοποθέτηση ανεμογεννητριών στον Όλυμπο. Αυτό λοιπόν που προ ολίγων μηνών μπορούσε να ειπωθεί μόνο ως πρωταπριλιάτικο αστείο, σήμερα επαληθεύεται με τον χειρότερο τρόπο!
Και μπορεί να μην εγκατεστάθησαν (ακόμα) ανεμογεννήτριες στο Όλυμπο αλλά η κυβέρνηση της δεξιάς, του κόμματος των “πατριωτών” και των “νοικοκυραίων”, απεφάσισε να βεβηλώσει με την αστική και εμποροκρατική νοοτροπία της (και) το προαιώνια μυθικό βουνό των Ελλήνων. Μόλις προ ολίγων ημερών (και ενώ ακόμα σιγοκαίνε τα κάρβουνα και δεν έχει κατακάτσει ο κουρνιαχτός από τις, βιβλικών διαστάσεων, πυρκαγιές που κατέκαυσαν την βόρειο Εύβοια, την Αττική, την Πελοπόννησο και άλλες περιοχές της Ελλάδος) διέρρευσε στον τύπο σχέδιο νόμου το οποίο προβλέπει, μεταξύ άλλων, την θέσπιση εισιτηρίου εισόδου στον Όλυμπο! Η αιτιολογία από την πλευρά της κυβερνήσεως για την θέσπιση ενός τέτοιου εισιτηρίου είναι ότι τα έσοδα θα διατεθούν για την προστασία του περιβάλλοντος του Ολύμπου, την βελτίωση των μονοπατιών και την αναβάθμιση των υπηρεσιών ασφάλειας προς τους ορειβάτες και τους αναρριχητές…
Πρόκειται περί της απολύτου ύβρεως!!! Τα επιχειρήματα περιττεύουν. Αν απαιτείται κάποιος να πεισθεί με λογικά επιχειρήματα για να συλλάβει το αίσχος της συγκεκριμένης πράξεως τότε μάλλον θα πρέπει να του επιβληθεί η δια βίου διαμονή σε αστικά κέντρα ώστε να μη διασπείρει την ψυχασθένειά του. Και αν βρίσκονται κάποιοι που άρχισαν να συζητούν σχετικά με την υβριστική επιβολή «χαρατσίου» για την είσοδο στο εμβληματικό αρχετυπικό πεδίο, στο ιερότατο όρος της Αιωνίου Ελλάδος, στο βουνό του Πάνου Ζήδρου, του Νικοτσάρα και του Γιωργάκη Ολύμπιου, αντί να την κατακεραυνώνουν, θα έπρεπε να τους απαγορευθεί, από μία αυθεντική αρχή, η επίσκεψη στον Όλυμπο και όχι να τους δίδεται και βήμα προκειμένου να εκφράζουν την μιαρή «γνώμη» τους.
Αναφορικά με τους κυβερνώντες, ήταν πολύ δύσκολο να φαντασθεί κανείς ότι είναι δυνατόν να υπάρξει κυβέρνηση περισσότερο επιθετική εναντίον του Ελληνισμού από την κυβέρνηση της «ροζ» αριστεράς η οποία προηγήθηκε. Η σημερινή, ωστόσο, «σιελ» κυβέρνηση έχει βαλθεί να ξεπεράσει τον ήδη υψηλά τοποθετημένο πήχυ της προδοσίας… Η πολιτική της απέναντι στο φυσικό περιβάλλον διακρίνεται από επιθετική υποκρισία. Διακηρύττει σε όλους τους τόνους και το επαναλαμβάνει συχνά-πυκνά ότι κύριο μέλημά της είναι αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής© (…μέσω της μειώσεως των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακος) και η προστασία του φυσικού περιβάλλοντος γενικότερα. Ως λύση σε αυτό το ψευδές πρόβλημα το οποίο προτάσσεται, προτείνεται η αποψίλωση δασών για την τοποθέτηση ανεμογεννητριών (!!!) οι οποίες καθώς μάθαμε …προστατεύουν και από την εκδήλωση δασικών πυρκαγιών (!) όπως αισχρότατα δηλώθηκε λίγες ημέρες μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού.
Όλες οι κυβερνήσεις του δυτικού κόσμου, με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος (για την οποία υποτίθεται ότι κόπτονται) ποτέ δεν σκέφθηκαν να μειώσουν την κατανάλωση ενέργειας, προς ένα τρόπο ζωής σε αρμονία με το φυσικό περιβάλλον. Δεν έγινε ποτέ διαπαιδαγώγηση του κοινού προς ένα οικονομικότερο τρόπο ζωής προς αποφυγήν κατασπαταλήσεως των φυσικών πόρων. Δεν ειπώθηκε ποτέ ότι πρέπει να μειωθεί η υπερκατανάλωση. Και πώς να ειπωθεί, όταν βάση του καπιταλισμού αποτελεί η συνεχής εικονική ανάπτυξη μέσω της υπερκαταναλώσεως για την υπερπλήρωση εικονικών, πλασματικών και υποβολιμαίων αναγκών, ώστε να είναι δυνατή η συνεχής εξυπηρέτηση φανταστικών χρεών προς τους γνωστούς-αγνώστους «περιούσιους» αφέντες του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος.
Όλα λοιπόν τα προβλήματα επιλύονται με την, άκρως κακοποιητική για το ορεινό τοπίο και έδαφος, εγκατάσταση ανεμογεννητριών από ύποπτες ιδιωτικές (πάντοτε κρατικοδίαιτες) εταιρείες… Στην πραγματικότητα, κύριο μέλημα της κυβερνήσεως αποτελεί η με κάθε μέσο εξυπηρέτηση εγχώριων και διεθνών επιχειρηματικών κερδοσκοπικών συμφερόντων, σύμφωνα με τις επιταγές της ΝΠΤΠ. Δεν έχει περάσει αρκετός καιρός από δήλωση (καταγεγραμμένη) του εν Ελλάδι πρωθυπουργού, όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, θεωρούσε ευτύχημα την αποψίλωση ενός δάσους για την πραγματοποίηση κάποιας επένδυσης «αφού ούτως η άλλως κάποια στιγμή θα καιγόταν και θα είχαμε χάσει την επενδυτική ευκαιρία». Σε τέτοιο πλαίσιο υλιστικής λογικής και της συνεχούς οικονομικής και εικονικής δήθεν αναπτύξεως εντάσσεται και το αίσχος της επιβολής του χαρατσιού στους επισκέπτες του Ολύμπου.
Το περισσότερο αποκαρδιωτικό φαινόμενο όμως είναι η στάση σημαντικής μερίδας της εν Ελλάδι ορειβατικής κοινότητος, μόνος προβληματισμός της οποίας για την επιβολή εισιτηρίου στο Όλυμπο είναι το ότι θα πρέπει να συνοδεύεται από αντίστοιχα «ανταποδοτικά οφέλη». Δηλαδή δεν έχει αντίρρηση για την επιβολή εισιτηρίου γενικώς παρά μόνο διατυπώνει κάποιες ενστάσεις σε μικρολεπτομέρειες της εφαρμογής του! Αυτή η στάση αποκαλύπτει και την επιφανειακή σχέση που έχουν αναπτύξει όλοι αυτοί οι μαζικού τύπου ορειβατικοί σύλλογοι ανά την Ελλάδα, οι οποίοι κατακλύζουν τα βουνά κουβαλώντας την βαθιά ριζωμένη αστική τους νοοτροπία. Όπως σοφότατα είχε αναγνωρίσει ο Γκουρτζίεφ: οι πνευματικές ιδιότητες έχουν όλα τα χαρακτηριστικά των υλικών, όσοι περισσότεροι τις κατέχουν τόσο χειρότερη είναι η ποιότητα τους, έτσι συνέβη και με την ορειβασία της οποίας το κοινό υπερδιογκώθηκε κατά τις τελευταίες δεκαετίες.
Τέτοιου τύπου «ορειβάτες» συνήθιζαν να πάντοτε να φωνασκούν χωρίς να προσπαθούν να αφουγκρασθούν την αύρα του βουνού ενώ σε ακραίες περιπτώσεις μετέφεραν και τα κινητά ηχοσυστήματά τους, προξενώντας περαιτέρω ηχητική μόλυνση με την απαίσια, ακόμα και για αστικά μέτρα, «μουσική» τους. Τέτοιου τύπου «ορειβάτες» είναι απολύτως αναμενόμενο να αντιμετωπίζουν το χαράτσι στον Όλυμπο περίπου όπως θα αντιμετώπιζαν μία αύξηση του εισιτηρίου στα αστικά λεωφορεία. Τέτοιοι «ορειβάτες» είναι αυτοί που κάλεσαν την κυβέρνηση να φανεί περισσότερο «γαλαντόμα» και να χαρίσει το εισιτήριο όχι μόνο στους Α.Μ.Ε.Α. (το αίσχος δεν έχει τελειωμό), όχι μόνο στους προσκυνητές της μονής Διονυσίου, αλλά και σε άλλες κοινωνικές ομάδες όπως τους ανέργους… Καλά που δεν πρότειναν στην κυβέρνηση ως μέτρο άρσεως των «κοινωνικών στερεοτύπων», να δοθεί ελευθέρας και στα μέλη της κοινότητας των κίναιδων («ΛΟΑΤΚΙ») και συναφών διεστραμμένων ή και σε μετανάστες – καλύτερα όμως να μην επεκταθούμε διότι μπορεί να δοθεί έμπνευση για χειρότερες ιδέες…
Στην ελληνική επικράτεια το μοναδικό μέρος όπου έχει επιβληθεί αντίστοιχο χαράτσι είναι το φαράγγι της Σαμαριάς στην Κρήτη. Το εν λόγω φαράγγι, όπως και τα περισσότερα φαράγγια, μπορούν εύκολα να φρουρηθούν, καθώς διαθέτουν μία κυρία πύλη εισόδου και εξόδου. Αντίθετα μεγάλοι ορεινοί όγκοι όπως ο Όλυμπος, διαθέτουν πολλαπλά σημεία εισόδου και πολλά μονοπάτια από τα οποία μπορεί να γίνει κρυφή είσοδος στο βουνό. Έτσι λοιπόν, παρά τα αίσχη και τις υβριστικές αποφάσεις του ψευδεπίγραφα ελληνικού κράτους, οι ορειβάτες με στοιχειώδη αξιοπρέπεια και αίσθηση της ιστορίας και της ιερότητος του όρους θα έχουν την δυνατότητα να ανέρχονται αφήνοντας τους υπολοίπους να πληρώνουν το εξευτελιστικό χαράτσι. Υπ’ αυτή την οπτική το χαράτσι να έχει και μία θετική πλευρά, μπορεί να μειώσει την αθρόα εισροή των μαζικών, θορυβωδών, και ρυπογόνων τουριστών και να δώσει την ευκαιρία μιας περισσότερο ηρωικής εισόδου στο βουνό των θεών για τους τολμηρότερους, αυθεντικότερους και περισσότερο ταγμένους και αποφασισμένους ορειβάτες!
Φ. Καρτερός
