Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία που δημοσίευσε ΕΕΑΑ (Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης και Ανακύκλωσης) μεγάλο ποσοστό, της τάξεως του 20%, των ποσοτήτων αστικών απορριμμάτων που προέρχονται από τους μπλε κάδους ανακυκλώσεως καταλήγουν να εναποτίθενται σε ΧΥΤΑ παρόλη την προσπάθεια διαχωρισμού τους στα 24 ΚΔΑΥ (Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών) που διαχειρίζεται η προαναφερθείσα εταιρεία. Το ποσοστό αυτό το οποίο αποτελεί έναν σημαντικό δείκτη αναποτελεσματικότητας των προσπαθειών ανακυκλώσεως είναι εντυπωσιακά μεγάλο! Οι τεράστιες ποσότητες απορριμμάτων οι οποίες δεν δύνανται να διαχωριστούν από την μηχανική αλλά κυρίως χειρονακτική διαλογή που λαμβάνει χώρα στα ΚΔΑΥ οφείλονται τόσο στον τρόπο με τον οποίο οι πολίτες αντιμετωπίζουν το ζήτημα της ανακυκλώσεως, όσο και στον τρόπο που πραγματοποιείται η συλλογή τους. Είναι αυτονόητο ότι οι μπλε κάδοι δεν είναι δυνατόν να υποδέχονται όλα τα θεωρούμενα «ανακυκλώσιμα» απορρίμματα αδιακρίτως.. Είναι απαραίτητο να προηγηθεί ένας διαχωρισμός στην πηγή παραγωγής των απορριμμάτων, δηλαδή στις γειτονιές. Απορρίμματα του τύπου χάρτου/χαρτονιού δεν δύναται να συλλέγονται μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Σίγουρα η χαώδης χωροταξία των πόλεων δεν είναι ο ιδανικός τόπος φιλοξενίας περισσοτέρων κάδων, αλλά μήτε ποσοστά της τάξεως 30 – 40 % ανακυκλώσεως του τύπου αυτού είναι επιθυμητά. Είναι απαραίτητος ένας ξεχωριστός τρόπος συλλογής του χαρτιού που θα οδηγηθεί εν συνεχεία για ανακύκλωση. Έπειτα, η ευθύνη βαραίνει τους ίδιους τους κατοίκους κάθε περιοχής. Δεν είναι δυνατόν οι μπλε κάδοι να πλημμυρίζουν από μπάζα, ηλεκτρικές συσκευές, απορρίμματα τροφών κ.λ.π. Δεν πρόκειται για μία «καταπακτή» απόθεσης οποιουδήποτε απορρίμματος αφελώς θεωρείται ότι μπορεί να ανακυκλωθεί. Οι ειδικοί αυτοί κάδοι είναι σχεδιασμένοι για να συλλέγουν συγκεκριμένου τύπου απορρίμματα, τα οποία οφείλουμε να έχουμε προηγουμένως ξεχωρίσει, καθαρίσει και αποθέσει με τέτοιον τρόπο που να μην δυσχεραίνει την χειροδιαλογή που ακολουθεί στο ΚΔΑΥ. Αυτό όμως που στην πράξη συμβαίνει είναι ότι μεγάλες ποσότητες χαρτιού και συσκευασιών είναι ανέφικτο να ανακυκλωθούν λόγω του τρόπου με τον οποίο έχουν ριφθεί στους κάδους και αναμιχθεί με έλαια, υγρά απόβλητα, τροφές κ.ο.κ.
Ενδεικτικό σημάδι της ασχετοσύνης και της αποτρόπαιας βρωμιάς και αναισχυντίας των νεοελλήνων αποτελεί το γεγονός ότι σε πολλές πόλεις το καπάκι των μπλε κάδων παραμένει κλειδωμένο (!!!) αφήνοντας μόνον μια μικρή οπή για την τοποθέτηση ανακυκλώσιμων απορριμμάτων, (κομμάτι, κομμάτι) προκειμένου να αποτρέπεται η αδιάκριτη απόρριψη συμβατικών απορριμμάτων στους κάδους που προορίζονται μόνο για ανακυκλώσιμα!
Αποτελεί θλιβερή διαπίστωση για την χώρα μας – μια που ο βαθμός ευαισθησίας σε σχέση με την κατανόηση της αδήριτης και ζωτικής αναγκαιότητος προστασίας του περιβάλλοντος γενικώς και σε σχέση με την πρακτική της συστηματικής ανακυκλώσεως ειδικότερα, αποτελεί ένα είδος εμμέσου αλλά ασφαλούς δείκτου του πολιτισμικού επιπέδου ενός λαού, αλλά επίσης, με μεγάλη ακρίβεια, είδος εμμέσου δείκτου αποτιμήσεως της φυλετικής καθαρότητος και εν γένει αξίας ενός λαού – το γεγονός ότι είναι ελάχιστοι οι νεοέλληνες οι οποίοι έχουν κατ’ αρχάς κατανοήσει τον λόγο για τον οποίο υπάρχουν οι μπλε κάδοι ανακυκλώσεως και ακόμη λιγότεροι εκείνοι που συνειδητά διαθέτουν προς ανακύκλωση, με τον ορθό τρόπο, το σύνολο των οικιακών τους απορριμμάτων όπως στην πράξη θα ήταν εφικτό να κάνουν. Μεγάλο ποσοστό των νεοελλήνων αδυνατεί ακόμα και να αντιληφθεί την αξία και αναγκαιότητα της ανακυκλώσεως. Η έλλειψη παιδείας και κυρίως η ημιμάθεια που χαρακτηρίζει πολλούς κατοίκους του ελλαδικού χώρου, όσον αφορά τα περιβαλλοντικά ζητήματα, καταδικάζει εξ υπαρχής οποιαδήποτε οικολογική δραστηριότητα. Συνδυαζόμενη η σύγχρονη, νοσηρή αστική καταναλωτική (υπό-)κουλτούρα των χθαμαλών μαζών με την ακόρεστη λαιμαργία για κέρδος των απλήστων και απολύτως ανεξελέγκτων επιχειρηματιών, οδηγεί την πατρίδα μας σε δραματικά περιβαλλοντικά αδιέξοδα που κατ’ εξαίρεσιν μόνον γίνονται ευρύτερα γνωστά…. 
Καθήκον δικό μας είναι να μένουμε απολύτως συνεπείς στο οικολογικό – φυσιολατρικό υπόβαθρο της ιδεολογίας μας, εξαντλώντας τα περιθώρια των δυνατοτήτων μας στην κατεύθυνση του σεβασμού του φυσικού περιβάλλοντος, φροντίζοντας να αφήνουμε το ελάχιστο δυνατό ανθρωπογενές ίχνος εντός του. Με αυτό το πνεύμα, οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της ανακυκλώσεως με την απαιτούμενη, δηλαδή, σοβαρότητα και σχολαστικότητα, τηρώντας την δεοντολογία στην φάση συλλογής και διαλογής των απορριμμάτων, πράγμα που θα διευκολύνει το επόμενο στάδιο της ανακυκλώσεως. Με τον τρόπο αυτό επιτελούμε το ελάχιστο καθήκον μας απέναντι στην φύση και επιπροσθέτως αποκτούμε το ηθικό σθένος να στηλιτεύουμε τον βορβορώδη εσμό των ασυνειδήτων κοπριτών οι οποίοι κερδοσκοπούν βιάζοντας την φύση. Αποκτούμε επίσης το ηθικό δικαίωμα να απαιτούμε την αποτελεσματική λειτουργία των ΚΔΑΥ, αφού, άλλωστε, τα χρήματα για την λειτουργία όλων αυτών των κέντρων ανακυκλώσεως, των οχημάτων της εταιρείας και όλων των δραστηριοτήτων της, πάλι εμείς τα πληρώνουμε, μέσω κάθε προϊόντος που αγοράζουμε…