Διεξάγονται αυτές τις μέρες οι εργασίες του «Οικονομικού Φόρουμ Δελφών», στο πλαίσιο του οποίου έλαβε χώρα, μεταξύ άλλων, συζήτηση επί της βαρυσήμαντης θεματικής «Μία χώρα που συρρικνώνεται: Το δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας».
Διάφοροι «επαΐοντες», καθηγητές πανεπιστημίων με σχετική ειδίκευση, πρώην υπουργοί, κλπ, επεσήμαναν εκεί, ως ομιλητές, την κρισιμότητα του προβλήματος της υπογεννητικότητος για την Ελλάδα, παρουσιάζοντας τις πολύπλευρες, άκρως αρνητικές συνέπειες της επαπειλουμένης δημογραφικής καταρρεύσεως, στην οποία ταχέως οδηγεί η ραγδαία κάμψη των δημογραφικών δεικτών που βαίνουν επιδεινούμενοι επί σειρά δεκαετιών!
Οι τακτικοί αναγνώστες της ιστοσελίδος μας γνωρίζουν πολύ καλά ότι έχουμε προ πολλού ξεχωρίσει και επισημάνει το δημογραφικό ως ένα εκ των σημαντικοτάτων προβλημάτων που μαστίζουν την Ελλάδα (καθώς και τους λαούς της Ευρώπης εν συνόλω), πρόβλημα το οποίο πασχίζουμε παντί τρόπω να αναδείξουμε, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για την προοπτική του διαφαινομένου ολικού εθνικού αφανισμού. Βεβαίως η τυπική τιμή του δείκτου γονιμότητος δεν αντανακλά από μόνη της την πραγματικότητα της βιολογικής/φυλετικής υγείας ενός λαού, καθώς αποτιμά τις δημογραφικές τάσεις ενός γενικού πληθυσμού που, εν προκειμένω, εκτός των Ελλήνων, περιλαμβάνει ένα απροσδιόριστο ποσοστό αλλοτρίων, αλλοφύλων (π.χ. αθιγγάνους) ή/και εκφύλων στοιχείων που τσουβαλιάζονται συλλήβδην αφού όλοι τους αδιακρίτως περιλαμβάνονται συμβατικώς στους “υπηκόους”-κατοίκους της χώρας, τους οποίους μετρά ο στατιστικός αυτός δείκτης.
Δυστυχώς, αποτιμώντας τις διάφορες επιδερμικές «αναλύσεις» και τις «διαπιστώσεις» των συντελεστών (και) του εν λόγω φόρουμ, είναι σαφές ότι ουδόλως απασχολεί όλους αυτούς τους μεγαλόσχημους δήθεν «ειδικούς», ο επερχόμενος εθνικός αφανισμός, αφανισμός, κατ’ ουσίαν, επιπέδου γενοκτονίας, αφού οι όποιες διαπιστώσεις τους αφορούν αποκλειστικώς και μόνον την οικονομοτεχνική διάσταση των επιπτώσεων του δημογραφικού, εξ ου και, μονότονα, ως δήθεν «λύση» του προβλήματος δεν υποδεικνύουν τίποτε άλλο πέρα από την …εισαγωγή μεταναστών, ήτοι, κατ’ ουσίαν, την αντικατάσταση του ελληνικού λαού από μία επείσακτη πανσπερμία αλλοφύλων!!!
Όλοι αυτοί οι δοκησίσοφοι μπούφοι αντιμετωπίζουν την υπογεννητικότητα σαν να πρόκειται για ένα αναπόφευκτο …φυσικό φαινόμενο. Σαν να μην είναι οι ίδιοι οι άνθρωποι με την ιδεολογία και την νοοτροπία τους, οι οποίοι υιοθετούν στάση είτε υπέρ είτε εναντίον της τεκνογονίας, δηλαδή εναντίον της αναπαραγωγής και διατηρήσεως της ιδίας της κοινότητός των. Και σαν να μην ευθύνονται οι ίδιοι οι ανάξιοι διαχειριστές της πολιτείας με την παντελή απουσία ασκήσεως βιοπολιτικής, ή μάλλον, με την συστηματική εφαρμογή μέτρων που αποθαρρύνουν τις γεννήσεις, η οποία έχει παντελώς εξοβελίσει τον εθνικό παράγοντα από την στρατηγική και τις προτεραιότητές της, η οποία διά της εκμαυλιστικής αντι-παιδείας ευθύνεται εξ ολοκλήρου για την εξάπλωση, εν είδει κοινωνικής μολυσματικής νόσου, μίας αυτοκτονικής συλλογικής νοοτροπίας που συνδέεται με τον υλιστικό ευδαιμονισμό, την ατομοκεντρική εγωπάθεια και την αμεριμνησία περί της σημασίας διαφυλάξεως της ιστορικής ταυτότητος και κληρονομιάς και της προοπτικής επιβιώσεως της εθνικής κοινότητος, της ίδιας νοοτροπίας δηλαδή που οδηγεί στην μείωση των γεννήσεων και τον επακόλουθο δημογραφικό μαρασμό.
Σύμφωνα λοιπόν με τον καθηγητή Δημογραφικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Βύρωνα Κοτζαμάνη, το 2050 ο ελληνικός πληθυσμός ενδέχεται να υποχωρήσει στα οκτώ εκατομμύρια (από ένδεκα που είναι σήμερα). Αποτελεί βεβαίως εύλογο ερώτημα τί ποσοστό αυτών των 8 εκατομμυρίων θα αντιστοιχούν σε πληθυσμό ελληνικής καταγωγής… Το πιο εντυπωσιακά αρνητικό στοιχείο είναι ότι το ένα τρίτο του συρρικνωμένου αυτού πληθυσμού θα είναι άνω των 65 ετών και επίσης ότι οι άνω των 85 ετών θα αποτελούν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό τόσο μεταξύ του γενικού πληθυσμού όσο και μεταξύ των ατόμων της ομάδας άνω των 65 ετών, πράγμα που ισοδυναμεί με γήρανση μέσα στη γήρανση! Σύμφωνα με τα στοιχεία του καθηγητού Κοτζαμάνη, καθίσταται πρόδηλο ότι η ελληνική κοινωνία εξελίσσεται σε χώρα γερόντων. Από την σκέψη του, ωστόσο, ουδόλως φαίνεται να περνά το ενδεχόμενο της υιοθετήσεως εκ μέρους των ελληνικών κυβερνήσεων, μέτρων που θα συνιστούν κίνητρα προς τεκνοποίηση υπέρ του ιθαγενούς ελληνικού πληθυσμού. Απεναντίας διατείνεται ότι «η μόνη δυνατή παρέμβαση είναι η μετανάστευση» (!), καθώς, όπως είπε, «ό,τι και να κάνουμε η θνησιμότητα και η γονιμότητα δε θα αλλάξουν για 20 χρόνια»!
Στο ίδιο φόρουμ, ο πρώην υπουργός και καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Τάσος Γιαννίτσης, εστίασε στις επιπτώσεις του δημογραφικού επί του (επικαίρου) συνταξιοδοτικού ζητήματος. Ανέφερε συγκεκριμένα ότι «η συνεχής μείωση του πληθυσμού σημαίνει ένα πράγμα, ότι κάθε γενιά θα παίρνει χαμηλότερες συντάξεις ή θα βγαίνει αργότερα στη σύνταξη ή και τα δύο», συμπληρώνοντας ότι «αλληλεγγύη γενεών με αυτά τα δεδομένα δεν μπορεί να υπάρξει και σίγουρα όχι με αυτό το σύστημα». Σημειώνουμε στο σημείο αυτό ότι για να μπορεί φυσιολογικώς να συντηρηθεί ένα συνταξιοδοτικό σύστημα πρέπει η αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους να είναι 7 προς 1. Στην σύγχρονη παρηκμασμένη Ελλάδα, εξ αιτίας αφ’ ενός της υπογεννητικότητος και αφ’ ετέρου της ανεργίας, της αδήλωτης εργασίας (των αλλοδαπών) και της εισφοροδιαφυγής, η αναλογία τείνει προς το απολύτως μη βιώσιμο 1 προς 1, το οποίο δεν έχουν το θάρρος να ομολογήσουν οι πολιτικοί, καίτοι αποτελεί στοιχείο που οδηγεί με βεβαιότητα στο συμπέρασμα ότι πολύ συντόμως δεν θα μπορούν να δίδονται καθόλου συντάξεις…
Τέλος, ο καθηγητής Γεωπολιτικής του Πανεπιστημίου της Σορβόνης στο Παρίσι, Γιώργος Πρεβελάκης σημείωσε: «καθώς επιστρέφουμε στις θρησκευτικές ταυτότητες διεθνώς, λύση είναι η προσέλκυση χριστιανών μεταναστών από Μέση Ανατολή και Αφρική, που μπορούν να ενταχθούν και να ελληνοποιηθούν». (!) Φαίνεται δηλαδή πως, ενώ δείχνει εκ πρώτης όψεως να αντιλαμβάνεται έναν κίνδυνο προερχόμενο από την συντελουμένη αθρόα εισροή μουσουλμάνων λαθροεποίκων, προτάσσει ωστόσο, εντελώς κοντόθωρα, ένα και μόνο κριτήριο, πολιτιστικό – την θρησκευτική ταυτότητα (που εν προκειμένω μάλιστα αφορά τον χριστιανισμό, ήτοι, μία αλλότρια και επείσακτη θρησκευτική πίστη, ριζικώς ξένη προς τις Ευρωπαϊκές κοσμοθεωρητικές καταβολές) – παραβλέποντας την ίδια στιγμή τον απολύτως καθοριστικό για την εθνική υπόσταση του πληθυσμού, φυλετικό/βιολογικό παράγοντα, που αποτελεί για μας την αυστηρά προϋπόθεση κάθε πραγματικής βιοπολιτικής. Σημείωσε μάλιστα τα εξής εξωφρενικά: «Οι δημογράφοι θα μας πουν πόσους θέλουμε για να είμαστε άνετα. Δύο εκατομμύρια; Τίποτε δεν είναι αυτό για τον πληθυσμό της Αιγύπτου» προσθέτοντας: «Οι Έλληνες δεν είναι φυλή. Δεν είμαστε Έλληνες λόγω αίματος. Είναι θέμα πολιτισμικής ένταξης. Από αυτό τον τόπο έχουν περάσει όλοι οι λαοί κι έχουμε ελληνικό πληθυσμό». (!!!)
Ως απάντηση στην παντελή άγνοια του εν λόγω «καθηγητού» περί της σημασίας του φυλετικού παράγοντος ως βάθρου της εθνικής ταυτότητος κάθε λαού – του ελληνικού εν προκειμένω – παραθέτουμε την ακόλουθη καίρια απάντηση που του έδωσε ένας ανώνυμος αναγνώστης με σχόλιό του στην διαδικτυακή έκδοση της εφημερίδος εκ της οποίας προέρχεται το ως άνω δημοσίευμα:
«Δεν είναι ακριβές ότι από την Ελλάδα έχουν περάσει “όλοι οι λαοί”. Αυτό είναι αυταπόδεικτο και δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω. Όσο για το επιχείρημα ότι “Δεν είμαστε Έλληνες λόγω αίματος αλλά λόγω πολιτισμικής ένταξης” παραπέμπω τον Καθηγητή Πρεβελάκη στο βιβλίο του Καθηγητού LUCA LUIGI CAVALLI-SFORZA , Καθηγητού Γενετικής στο Παν/μιο STANFORD (USA) από το 1970 έως και σήμερα, GENES PEOPLES AND LANGUAGES. Στο εν λόγω βιβλίο, σελ 94:7719-7724, ο Καθηγητής ΣΦΟΡΤΣΑ δημοσιεύει ένα χάρτη που αποτυπώνει μια ανάλυση για το “fourth principal component of European DNA”. Πάνω σε αυτόν τον χάρτη, ο Καθηγητής ΣΦΟΡΤΣΑ ανίχνευσε την επέκταση (αποικισμό) του Αρχαίου Ελληνικού Έθνους κατά τον 8ο Αιώνα ΠΧ στην Ανατ. Σικελία, Νότιο Ιταλία, Βαλκάνια και Μικρά Ασία (Ρωμαϊκή PROVINCIA ASIA) μέσω της ανάλυσης του Αυτόσωμου DNA που προήλθε από τους σημερινούς ενυπάρχοντες πληθυσμούς. Από αυτό τεκμαίρεται ότι υπάρχει ανιχνεύσιμη γενετική υπογραφή των Αρχαίων Ελλήνων στην κυρίως Ελλάδα, στην Βουλγαρία, στην Νοτιοσλαβία, στην Αλβανία, στην Δ. Μικρά Ασία, και στην Αρχαία Magna Grecia. Άρα, εμείς που ζούμε σήμερα στην Ελλάδα δεν είμαστε Έλληνες μόνο λόγω πολιτισμού, αλλά και λόγω ανιχνεύσιμου αυτόσωμου DNΑ κύριε καθηγητά σύμφωνα με τον μεγαλύτερο εν ζωή γενετιστή στον κόσμο. Αυτά κύριε καθηγητά, και την επόμενη φορά πριν επιχειρηματολογήσετε, να φροντίσετε να στηρίξετε το επιχείρημα σας επιστημονικά γιατί δεν απευθύνεστε σε κάφρους και έχουμε τέλος πάντων διαβάσει και πέντε βιβλία.»
Αυτή λοιπόν είναι η κατάσταση. Ένας, θανάσιμος για την πατρίδα μας, ιδεολογικοποιημένος εθνομηδενισμός από πλευράς κυβερνώντων, παρατεταμένη αμεριμνησία από πλευράς υπνωτισμένου «λαού» και εθελότυφλη αποδοχή των «πολιτικώς ορθών» αντιεπιστημονικών/αντιφυλετικών δογμάτων περί «πολυπολιτισμού» από πλευράς “επιστημονικής” κοινότητος. Πρόκειται για έναν συνδυασμό που οδηγεί ολοταχώς στην εθνική καταστροφή!
Δυστυχώς η αντιφυλετική και εθνομηδενιστική νοοτροπία τείνει να ριζώσει στην παρακμιακή σύγχρονη ελληνική κοινωνία, πράγμα που φανερώνει και η ακόλουθη συγκλονιστική διεθνής έρευνα με κύριο αντικείμενο το επίπεδο του πατριωτισμού, όπως προκύπτει από την απάντηση στο εξής απλό ερώτημα που τέθηκε σε ένα μεγάλο στατιστικό δείγμα σε κάθε χώρα: «Θα πολεμούσες για την πατρίδα σου;».
http://news247.gr/eidiseis/psixagogia/humor/xarths-tha-polemouses-gia-thn-patrida-ti-apanthsan-oi-ellhnes.4515239.html
Είναι θλιβερό και αποκαρδιωτικό για έναν λαό, όπως ο ελληνικός, με ιστορική διαδρομή και μοναδική κληρονομιά τουλάχιστον 4.000 ετών, να εμφανίζει τόσο χαμηλά επίπεδα πατριωτισμού, υπολειπόμενα μάλιστα των γειτονικών του χωρών που μονίμως επιβουλεύονται εδάφη του! Η αλλοτρίωση του ελληνικού λαού είναι πρωτοφανής και είναι απολύτως δραματική. Αποτελεί αναμφιβόλως την βαθύτερο αίτιο όλων των δεινών που μας κατατρύχουν, του (πολυσυζητουμένου) οικονομικού επιφαινομένου συμπεριλαμβανομένου…
Αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι η Τουρκία, που ευθέως απειλεί την Ελλάδα, στηρίζεται σε έναν πληθυσμό ο οποίος κατά 73% θα πολεμούσε για την πατρίδα του έναντι 54% του πληθυσμού της συγχρόνου Ελλάδος… Αποκαρδιωτικό! Η εθνομηδενιστική προπαγάνδα της μεταπολιτευτικής πολιτικής πανώλης και ο πολιτιστικός μαρξισμός τον οποίο προώθησε από κοινού η “δεξιά” με την “αριστερά”, καθώς φαίνεται, έπιασε τόπο!
Έχει μεγάλο ενδιαφέρον, επίσης, η παρατήρηση της πτώσεως του δείκτου γονιμότητος στην Ελλάδα, προϊόντος του χρόνου, σε συσχέτιση με τα αντίστοιχα πολιτικά δρώμενα… (Τα στοιχεία παραπλεύρως έχουν ληφθεί αυτούσια από τον επίσημο πίνακα της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας).
Αξίζει τέλος να παρατηρήσει κανείς ότι η εθνική αδιαφορία και ο εθνομηδενισμός αποτελούν θλιβερό προνόμιο αποκλειστικώς της (χριστιανικής) Ευρώπης, σε πλήρη αντίθεση π.χ. προς τον ισλαμικό κόσμο που σφύζει από επιθετική φιλοπατρία και φιλοπόλεμη διάθεση.
