
Ἔτσι κι οἱ συγκεκριμένοι τῶν Βρυξελλῶν, δὲν εἶχαν μὲν αὐτὴν τὴν φορὰν δεμένους ἐπὶ πασσάλων κάποιους δογματικῶς ἀποβλακωμένους κι εὐνουχισμένους ἱεραποστόλους ποὺ ἀκολούθως θὰ κατέσθιον μέχρι νωτιαίου μυελοῦ, ὅμως αἴφνης ἐκραύγαζαν καὶ ἐπὶ ἀνατεινουμένων πλακὰτ διετράνωναν πὼς οἱ εὐρωπαῖοι θὰ πρέπει νὰ σεβασθοῦν τὰ συντάγματα καὶ … τὰς εὐρωπαϊκὰς ἀρχὰς καὶ διακηρύξεις! Ταῦτα δὲ σεβόμενοι, ὑπεδείκνυεν ἡ ἀγέλη, ὀφείλουν νὰ μεταφέρουν ὅποιους κινδυνεύουν ἐκ τῶν ἀδιανοήτων ὠμοτήτων τῶν ἰδίων τους ἀδελφῶν ἐκ τοῦ Κογκὸ κ.λπ. εἰς τὴν Εὐρώπην!
Βεβαίως τὰ τὴν Εὐρώπην κατακλύζοντα αὐτὰ δίποδα δὲν ἠκούσθησαν ποτὲ νὰ διαμαρτυρηθοῦν εἰς τὰς χώρας των, ὅπου κατὰ συρροὴν σφαγιάζονται μεταξύ των ἢ καὶ ὑπὸ τῶν ἡγετῶν τῶν γραφικῶν τους κρατῶν, οἱ ὁποῖοι ἡγέται ἔχουν τοὐλάχιστον ἐκ τῆς Εὐρώπης ἐμπλουτισθῆ μὲ τεχνολογίαν κ.λπ., οὕτως ὥστε κάποιος Μουγκάμπε καὶ κάποιος Ἀμὶν Νταντὰ νὰ μποροῦσαν νὰ ἀποθηκεύουν τὰ παλαιά των … ὑπουργικὰ συμβούλια εἰς … καταψύκτας, ὥστε νὰ φαγωθοῦν ἐν καιρῷ!!!

Πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ἔπεσα ὁδηγώντας πρὸς Θεσσαλονίκην εἰς τὸν ῥαδιοσταθμὸν τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὅπου κάποιος πρωτοσύγκελος ἐξ Ἀθηνῶν ἀνέλυε τὸν «θεῖον λόγον»· κατεπίεσα ἑαυτὸν ἐπίτηδες, ὥστε νὰ τὸν ἀκούσω – κι ἄκουσα, πράγματι, «καθαρὲς κουβέντες»! Ἐπήρθη, λοιπόν, ὁ «ἱεροκῆρυξ» ὅτι ὁ χριστιανισμὸς ὑπέχει κεντρικὴν σημασίαν καὶ ῥόλον καὶ εἰς τὰ σύγχρονα πολιτικὰ δρώμενα, ἔστω κι ἂν δὲν κατονομάζεται ἀμέσως: διότι, παρετήρησεν εἰλικρινῶς κι ὀξυδερκῶς ὁ «θεολόγος», ἀπὸ ποῦ προέρχονται τὰ ἐξατομικευμένα καὶ καθολικά, δεδομένα δὲ καὶ ἴσα δι᾿ ὅλους «ἀνθρώπινα δικαιώματα», ποὺ ἀποτελοῦν καὶ τὸ κεντρικὸν θέμα τῆς σημερινῆς παγκοσμίου πολιτικῆς (τῆς ΝΠΤΠ, θὰ προσθέταμε!), ἂν ὄχι ἐκ τοῦ χριστιανισμοῦ; Ἄλλως τε, παρετήρησεν ὀρθότατα, βάσιν τοῦ «Διαφωτισμοῦ» καὶ τῶν «ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων» του ἀπετέλεσεν ὁ χριστιανισμός (χωρὶς ἄμφια) – ἀκόμη δὲ, ὡμολόγησε περαιτέρω, καὶ αὐτῆς τῆς μαρξιστομπολσεβικικῆς κινήσεως!
Διὰ τοὺς ἀναγνώστας μας ταῦτα εἶναι βεβαίως περίπου αὐτονόητα.
Εἶναι, ὅμως, πολὺ σημαντικὸν ὅτι ἐπὶ τέλους ἔχει ξεκινήσει ἕνα γενικώτερον ξεκαθάρισμα, μία νέα διάκρισις. Οἱ παραλλάξεις ξεφτίζουν, οἱ μάσκες πέφτουν. Καθὼς πλησιάζουμε στὸ ἀπόλυτο μηδὲν καὶ στὴν Τελικὴ Μάχη, τὰ ψέμματα τελειώνουν – ἢ διαρκοῦν πολὺ λίγο πλέον. Ἕκαστος δὲ καταδεικνύει τελικῶς καὶ τὸ Εἶδος τοῦ φυράματός του, τὸ μέταλλόν του.
Βεβαίως ἡ Διάκρισις εἶναι γενικῶς πολὺ μεμακρυσμένη ἐκ τῶν μαζῶν, ποὺ φύσει ῥέπουν εἰς δειλὰς καὶ ἠλιθίας αὐταπάτας. Τὸ καθεστὼς τῆς κατευθυνομένης ὀχλοκρατίας λειτουργεῖ ἄρα ὡς ἰσχυρότατος ἀποσβεστὴρ κραδασμῶν, προστατεύων τὰ ψεύδη τοῦ Συστήματος καὶ τοὺς ποικίλους του ψεύτας, πάσης ἀποχρώσεως.

Εἴτε ἡ Σύγχυσις, αἱ αὐταπάται, τὸ δειλὸν μούδιασμα τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου καὶ τὰ «ἱερὰ» Ψεύδη καὶ «ἀρχαὶ» τοῦ Συστήματος θὰ συνεχίσουν τόσον, ὥστε ὅταν ὁριστικῶς κι ἀμετακλήτως διαλυθοῦν, ὡς τὰ δηλητηριώδη φούμαρα ποὺ πράγματι ἀποτελοῦν, νὰ εἶναι πλέον ἀργὰ διὰ τὴν Λευκὴν Ἀνθρωπότητα, ὁπότε ὁ ἐκφυλισμένος κι εὐνοῦχος λευκὸς ἱεραπόστολος τῆς χριστιανικῆς «ἀγάπης» θὰ ὑποστῇ μέχρι τέλους τὸ μαρτύριον τοῦ πανηγυρικοῦ του καταφαγώματος, εἴτε κάποιος ἱκανὸς πυρήν του θὰ ἀφυπνισθῇ ἐγκαίρως. Τότε δὲ ἡ Νέμεσις κατὰ τῶν πρωταγωνιστῶν τοῦ Ψεύδους καί, ἰδίως, κατὰ τῶν Προδοτῶν θὰ εἶναι ἀκόμη ἰσχυροτέρα ὡς ἐκ τῆς ἀναβολῆς της.
Τὸ Σύστημα ποντάρει ἰσχυρῶς εἰς σχετικὰ καὶ σχετικίζοντα ἀνάμεικτα ψεύδη, διότι νομίζει ἢ ἐλπίζει πὼς δι᾿ αὐτῶν θὰ ἐξακολουθήσῃ νὰ παίζῃ ἄνευ ἀληθοῦς ἀντιπάλου, πὼς θἄχῃ ἀντὶ ἀντιπάλου συνεχῶς νὰ σκιαμαχῇ μὲ φαιδρὰ καὶ δειλὰ καλλικαντζαράκια, ποὺ διεξάγουν κερδοφόρους ἐπιχειρήσεις μὲ σημαίας εὐκαιρίας, ὅπως κάποιοι ἐφοπλισταὶ μὲ τὰ πλοῖά των. Ἐν σχέσει πρὸς τοῦτο ἦσαν ἀποκαλυπτικαὶ καὶ αἱ πρόσφατοι «ἐντυπωσιακαὶ» δηλώσεις Παρασκευοπούλου, περὶ ἐντάξεως εἰς τὴν ἀγαστήν των ὁμήγυριν τοιούτων μιαντῶν Ἰδεῶν, δῆθεν «ἀντισυστημικῶν», πιὸ σάπιων ὅμως κι ἀπ᾿ τὴν σαπίλα τοῦ Συστήματος ποὺ δῆθεν «πολεμοῦν»: ὁ Παρασκευόπουλος δὲν εἶναι βλάξ, εἶναι μπολσεβῖκος καθηγητὴς παν/μίου, ὁ ἴδιος ποὺ «ἀποσυνεφόρησε» τὰς φυλακάς (κι ἔστειλε μεταξὺ ἄλλων στὴν Γερμανία, ὅπως κι ἄλλοι (…) παλαιόθεν ζητοῦν, καὶ τὸν ἔγκλειστον ἀφγανοτουρκμένον ποὺ ἐβίασε καὶ κατεκρεούργησε τὴν νεαρὰν παραστάτιδα «προσφύγων» ἐν Freiburg) καὶ ποὺ (ταύτοχρόνως) ἐζήτησε τὴν ἀποποινικοποίησιν τῆς καύσεως σημαιῶν… Προφανῶς ἡ καῦσις σημαιῶν ὑπὸ τῶν καιροσκοπικῶν φαιδρῶν καλλικαντζάρων τοὺς ἀνοίγει πολλὲς πόρτες καὶ τοὺς δίδει πολλὰ διαβατήρια!
Ὅμως ὅ,τι πιὰ κι ἂν κάνουν ὅλοι οἱ ποικίλοι πράκτορες καὶ παραπράκτορες τοῦ πιθηκανθρωπισμοῦ, ἔχει ξεκινήσει ἡ ἀντίστροφος μέτρησις. Τὰ ψέμματα τελειώνουν. Τὸ Φῶς κι ἡ Ἀλήθεια θὰ πλήξουν καιρίως καὶ ὁριστικῶς τὰ παντοειδῆ καλλικαντζαράκια. Οἱ μέρες τους εἶναι πιὰ μετρημένες.

Μποροῦν νὰ ἐξολοθρεύσουν πολλοὺς ἀπὸ ἐμᾶς, ὅμως ἐμεῖς δὲν θὰ καμφθοῦμε: Κι οὔτε μποροῦν καθόλου νὰ πλήξουν τὴν ὑποκινοῦσαν ἀπολλώνειον δύναμιν καὶ οὐσίαν. Μποροῦν προσωρινῶς νὰ σκιάσουν ἀλλ᾿ ὄχι νὰ σβήσουν τὸ Φῶς.
Ὡς τελευταῖοι πρόμαχοι τῆς Φυλῆς τοῦ Φωτὸς ἀναθαρροῦμε καὶ τώρα, περισσότερον δὲ ἀπὸ κάθε ἄλλην φοράν, ἐκ τῆς μεγάλης κοσμικῆς ἀνακάμψεως τοῦ Φωτός. Κι ἀνάβει ἐντός μας κι ἡ αὐθεντική, πρωτογενὴς ἡλιακὴ πυρά, ποὺ ἑνώνεται κι ὁρμᾷ ἀδελφωμένη μ᾿ ὅλες τὶς ὅμοιες πυρὲς – πρὸς τὴν τελικὴ Μάχη:
Ναί, ἀληθινὰ τὸ πιστεύω – ἐφορμᾷ πρὸς τὴν Τελικὴν Νίκην!!!
Στέφανος Γκέκας