του Peter J. White
[Συνέχεια 4η]
Ας αναλογισθούμε τώρα το ζήτημα του μεγέθους του εγκεφάλου. Η άποψη του Rushton είναι πως οι Καυκασοειδείς και οι Μογγολοειδείς έχουν αναπτύξει μεγαλύτερο μέγεθος εγκεφάλου, ευρισκόμενοι σε μεγαλύτερο γεωγραφικό πλάτος. Βάσει μελετών μαγνητικής τομογραφίας του εγκεφάλου, φέρεται να βρέθηκε ένας γενικός μέσος όρος δείκτου συσχετίσεως 0,44 μεταξύ του μεγέθους του εγκεφάλου, όπως αυτό μετρήθηκε από ΜRI (μαγνητική τομογραφία), και του ΔΝ (IQ): J.P. Rushton, “Race, Intelligence and Brain”, Personality and Individual Differences, vol.23, 1997, pp.169-180. Ο Lynn παρέθεσε 16 έρευνες που δείχνουν την συσχέτισι μεταξύ μεγέθους εγκεφάλου και IQ να κυμαίνεται από 0,14 έως 0,23. Ο C. Coon στο “Racial Adaptations” (σελ. 174) απεφαίνετο πως η συσχέτισις είναι το πολύ 0,30 παραπέμποντας στον L. van Valen, “Brain Size and Intelligence in Man”, American Anthropologist, vol.74, 1976, pp.425-427. Αν πάρουμε την μέτρηση MT του Rushton και την διορθώσουμε βάσει ηλικίας, η συσχέτισις πέφτει στο 0,22 και, περαιτέρω, καθίσταται αμελητέα εφ᾿ όσον διορθωθεί λαμβάνοντας επίσης υπ᾿ όψιν το φύλο και το μέγεθος κεφαλής: N. Raz (et. al.), “Neuroanatomical Correlates of Age-Sensitive and Age-Invariant Cognitive Abilities: An In Vivo Investigation”, Intelligence, vol.17, 1993, pp.407-422.
Ο M. Kohn στο “The Race Gallery” (Jonathan Cape, London, 1995) σημειώνει ότι ο Rushton είναι προσκολλημένος στην ιδέα ότι υπάρχει συσχέτισις μεταξύ της στιγμής εμφανίσεως του πρώτου γομφίου και του μεγέθους του εγκεφάλου – ήτοι, όσο πιο αργά εμφανιστούν τα δόντια, τόσο πιο μεγάλος ο εγκέφαλος. Ο Rushton ισχυρίζεται ότι η μέση ηλικία στην οποία εμφανίζεται ο γομφίος στους Αφρικανούς είναι 5,8 χρόνια και 6,1 χρόνια στους Ευρωπαίους και τους Ανατολικοασιάτες. Έπρεπε εν τούτοις να απαλείψει τους Μογγολοειδείς Εσκιμώους, των οποίων τα μόνιμα δόντια εμφανίζονται στην ηλικία των 5,5, πράγμα που θα έφερνε τον Μογγολοειδή μέσο όρο κάτω από τον Ευρωπαϊκό, ανατρέποντας τον ισχυρισμό.
Ο Rushton ισχυρίζεται πως κατά την γέννηση, στους τέσσερις μήνες και τον έναν χρόνο, οι Ασιάτες έχουν κατά μέσον όρο μεγαλύτερη κρανιακή χωρητικότητα από τους Λευκούς, παρ᾿ ότι έχουν χαμηλότερο ανάστημα και λιγότερο βάρος: : J.P. Rushton, “Cranial Size and IQ in Asian Americans from Birth to Age Seven”, Intelligence, vol.25, 1997, pp.7-20. Ανεκδοτολογικά στοιχεία από την μαιευτική μας οδηγούν στο να είμαστε επιφυλακτικοί προς έναν τέτοιον ισχυρισμό. Τέκνα με μεγάλα κεφάλια που γεννιούνται από γυναίκες με αδύνατη σωματοδομή και μικρή πύελο συχνά αντιμετωπίζουν σοβαρά τραύματα γεννήσεως και οι Λευκοί άνδρες που διαπράττουν φυλετική επιμειξία με Κινέζες γυναίκες συχνά ανακαλύπτουν ότι οι σύζυγοί τους δεν μπορούν να γεννήσουν με φυσικό τρόπο (χρειάζονται Καισαρική τομή), αλλιώς τραυματίζονται άσχημα (λόγῳ πολύ μεγαλυτέρου τοῦ κανονικοῦ για την φυλή τους μεγέθους κρανίου). Οι Ανατολικοασιάτες πατέρες, όπως απεικονίζονται από τον Rushton, επίσης θα έπρεπε να αντιμετωπίζουν αντίστοιχο πρόβλημα κατά τον τοκετό από ομόφυλές τους μητέρες, κάτι τέτοιο όμως δεν συμβαίνει.
Ο Rushton λέει ότι τα στοιχεία του Samuel George Morton από τον 19ο αιώνα, όπως επαναπροσδιορίστηκαν από τον S. J. Gould, επιδεικνύουν έναν μέσο όρο 86,5 κυβικών ιντσών στους Μογγολοειδείς με αντίστοιχο μέσο όρο 85,5 κυβικών ιντσών στους Καυκασοειδείς. Η ίδια η κατάταξη του Gould, όμως, δείχνει 87 κυβικές ίντσες στους Μογγολοειδείς, καθώς επίσης 87 κυβικές ίντσες και στους Καυκασοειδείς, 83 δε κυβικές ίντσες στους Αφρικανούς. Ο Rushton έχει μάλιστα δίκιο που σημειώνει ότι ο Gould δεν θα πρέπει να απορρίπτει την διαφορά της μιας κυβικής ίντσας ως “ασήμαντης”, ούτε όμως ο ίδιος ο Rushton θα έπρεπε να έχει “μαγειρέψει” τα στατιστικά του Morton, ώστε να πάρει το αποτέλεσμα που αυτός προτιμούσε…
Εν πάσῃ περιπτώσει, ο Rushton ομολογεί ότι η μέση διαφορά στον μέσο όρο μεγέθους εγκεφάλου προκύπτει μετά από αντιστάθμιση του σωματικού μεγέθους, μιας και οι Ασιάτες είναι γενικώς κοντύτεροι σε ανάστημα και ελαφρότεροι σε βάρος από τους Λευκούς. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από αυτοψία εγκεφαλικής μάζας από τον Tobias (P.V. Tobias, “Brain-Size Grey Matter and Race – Fact or Fiction?” American Journal of Physical Anthropology, vol.32, 1970, pp.3-26), οι Μογγολοειδείς σειρές είχαν μέσο όρο 1.369 γραμμάρια και οι Καυκασοειδείς 1.378 γραμμάρια. Χρησιμοποιώντας δεδομένα από τον στρατό των Η.Π.Α., οι Μογγολοειδείς είχαν μέσο όρο εγκεφαλικού όγκου 1.416 κυβικά εκατοστά και οι Καυκασοειδείς 1.380 κυβικά εκατοστά – όμως μόνον αφού, πάλιν, είχε εφαρμοσθή προσαρμογή βάσει της επιδράσεως του αναστήματος και του βάρους: J.P. Rushton, “Mongoloid-Caucasoid Differences in Brain Size from Military Samples”, Intelligence, vol.15, 1991, pp.351-359.
Ο L. Willerman στο “Commentary on Rushton’s Mongoloid-Caucasoid Differences in Brain Size”, Intelligence, vol.15, 1991, pp.361-364, υποστηρίζει ότι ο Rushton κάνει μια ατυχή προσαρμογή· εγώ δε υποστηρίζω περαιτέρω ότι η προσαρμογή καθ᾿ αυτήν αποτελεί λάθος. Ο Rushton φαίνεται να λειτουργεί βάσει του μοντέλου πως η κρανιακή χωρητικότητα αποτελεί δείκτη εγκεφαλικής ισχύος, σαν τον κυβισμό του κινητήρα ενός αυτοκινήτου. Νευρολογικά, όμως, δεν υφίσταται κανείς λόγος “αντισταθμίσεως” του αναστήματος και του βάρους, καθώς αυτά είναι άσχετα μεταξύ τους, ακόμη και με το νευρολογικό του μοντέλο περί “νοητικής ισχύος” του εκάστοτε εγκεφάλου.
Οι γυναίκες διαθέτουν εγκεφάλους κατά μέσον όρο 15 τοις εκατόν μικροτέρους από αυτούς των ανδρών. Προκειμένου να αντιμετωπισθεί αυτή η “άβολη αλήθεια” εφαρμόζεται αυθαίρετα η αναπροσαρμογή των εν σχέσει προς το σωματικό μέγεθος, ούτως ώστε όταν οι μετρήσεις γίνονται και κατόπιν «διορθώνονται», λαμβάνοντας υπ᾿ όψιν τα μικρότερα σώματά τους, η διαφορά σε μέγεθος εγκεφάλου να εξαφανίζεται. Πέραν της πολιτικής ορθότητος όμως, γιατί να υπάρξει μια τέτοια (κατά σωματικό μέγεθος) κλίμακα, αν πράγματι αυτό που μας ενδιαφέρει είναι ο “κυβισμός του κινητήρα”;
Παρ᾿ ότι όμως οι γυναικείοι εγκέφαλοι είναι μικρότεροι από αυτούς των ανδρών, η περιοχή Wernicke, μια περιοχή κλειδί για την αντίληψη του ήχου και την γλωσσική κατανόηση, είναι κατά 30 τοις εκατόν μεγαλύτερη στις γυναίκες, η δε περιοχή Broca, σημαντική για την ικανότητα παραγωγής ευφραδούς και εκφραστικού λόγου, είναι 20 τοις εκατό μεγαλύτερη.
Ακόμη όμως και σε αυτήν την περίπτωση δεν μπορούμε να συμπεράνουμε ότι λόγῳ αυτών των διαφορών μεγέθους οι γυναίκες είναι λεκτικώς ανώτερες των ανδρών, μιας και οι περιοχές Wernicke και Broca στους άνδρες μπορεί νευρολογικώς να είναι πιο αποδοτικές, παρ᾿ ότι μικρότερες. Παρ᾿ όλο που τα κορίτσια αποδίδουν καλύτερα από τα αγόρια στο σχολείο (σε ένα εξοφθάλμως εκθηλυσμένο, αντιαρσενικό και φεμινιστικό περιβάλλον), υπάρχουν αποδείξεις ότι τα εγκεφαλικά κύτταρα των ανδρών μεταδίδουν νευρικά ερεθίσματα πιο γρήγορα από ότι αυτά των γυναικών. Η σχετική έρευνα διεξήχθη υπό τον Καθηγητή Edward Reed του Πανεπιστημίου του Toronto και τους Philip Vernon και Andrew Johnson του Πανεπιστημίου του Δυτικού Ontario. Διεπιστώθη, λοιπόν, ότι οι άνδρες έχουν τέσσερις φορές μεγαλύτερη ταχύτητα νευρωνικών συνάψεων από τις γυναίκες, μια σημαντική υπέρ των ανδρών έμφυλη διαφορά σε όλους τους όρους των τεστ.
Το 2004 υπήρξε ο ισχυρισμός ότι ένα νέο είδος ανθρώπου ανεκαλύφθη στο νησί Φλόρες της Ινδονησίας: ο Homo Floresiensis. Ο εν λόγῳ ισχυρισμός βασιζόταν στην ανακάλυψη ενός σκελετού 18.000 χρόνων ενός ανθρωπίδου με ανάστημα μόλις 91 εκατοστά. Ο σκελετός είχε πολύ μικρή κεφαλή, με κρανιακή χωρητικότητα μόλις 380 κυβικά εκατοστά – η οποία, βάσει της συλλογιστικής του Lynn και του Rushton, θα έπρεπε να καθιστά τον Homo Floresiensis φυτό, νοητικώς μιλώντας. Η CAT-Τομογραφία, όμως, που διενηργήθη από τον Dean Falk του Florida State University υποδεικνύει πως αυτός ο μικρόσωμος άνθρωπος είχε εξελιγμένη εγκεφαλική δομή και υψηλή νοημοσύνη.
Δεν υπάρχουν σημαντικές εθνο-φυλετικές αποκλίσεις στις κρανιακές μετρήσεις. Ο Coon υπολογίζει το Σκανδιναβικό κρανίο στα 1.470 κυβικά εκατοστά, των Εσκιμώων στα 1.519 κυβικά εκατοστά και των Μπουριατών (μογγολικό φύλο της ΝΑ Σιβηρίας) στα 1.515 κυβικά εκατοστά. Εν τούτοις ο Dr. H. C. Gordon του British Medical Association διαπίστωσε πως το βάρος του εγκεφάλου των Καυκάσιων Λευκών είναι το μεγαλύτερο, ακολουθούμενο από αυτό των Κινέζων και των Ιαπώνων, ενώ το ίδιο διαπιστώνει και ο Coon στο ” The Story of Man” (Penguin, Harmondsworth, 1967). Σύμφωνα με τον W. J. Jamieson, στο “Intellectual Ability, Evolution and Eugenics”, The Mankind Quarterly, vol.36, 1996, pp.381-392, p.383, το μέγεθος του εγκεφάλου των Παριζιάνων του πρώιμου 20ού αιώνος ήταν 1550 κυβικά εκατοστά. Άλλοι Λευκοί άνδρες είχαν μέσο όρο πάνω από 1500 κυβικά εκατοστά, σύμφωνα με τον P. Sorokin στο “Social and Cultural Mobility”, (Free Press, New York, 1965), p.220. Η αντίθετη άποψη του Rushton είναι ότι η κρανιακή χωρητικότητα είναι απόρροια κλιματικής προσαρμογής. Οι πληθυσμοί στα ψυχρά κλίματα έχουν μέσο όρο κρανιακής χωρητικότητος 1386 κυβικά εκατοστά και στα θερμά κλίματα 1297 κυβικά εκατοστά, υπάρχει όμως ένας αριθμός από εξαιρέσεις: K. Beals (et. al.), “Brain Size Cranial Morphology, Climate and Time Machines”, Current Anthropology, vol.25, no.3, 1984, pp.301-330.
Ένα άλλο πρόβλημα στην θεωρία του Rushton είναι ο μη αμελητέος νευρολογικός πλεονασμός (αλληλεπικάλυψις, redundancy) στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Ο John Lorber στο “Is Your Brain Really Necessary?” Science, vol.210, 1980, p.1232, κάνει αναφορά στις μελέτες σε θύματα υδροκεφαλίας. Ένα δείγμα είχε έναν ευυπόληπτο δείκτη νοημοσύνης 126 και ήταν μετά τιμών φοιτητής Μαθηματικών, όμως κυριολεκτικώς “δεν είχε μυαλό”! Το μόνο που ανεκάλυψε ο νευρολόγος Lorber ως εγκέφαλο του ασθενούς ήταν ένα λεπτό περίβλημα εγκεφαλικών κυττάρων πάχους ενός μόλις χιλιοστού. Ο υπόλοιπος ενδοκρανιακός χώρος απετελείτο από εγκεφαλονωτιαίο υγρό.
Αυτό δημιουργεί προβλήματα όχι μόνο στην θεωρία του Rushton αλλά και, εν γένει, στην όλη αναγωγική νευρολογία. Αρκεί να σημειώσουμε ότι το μέγεθος του εγκεφάλου, στην καλύτερη περίπτωση, είναι ασθενώς συσχετιζόμενο με το IQ. Πιο σημαντική φαίνεται να είναι η νευρωνική συνδεσιμότητα. Ειδ᾿ άλλως οι γαλάζιες φάλαινες θα είχαν εξαιρετικά υψηλό επίπεδο ευφυΐας. Επί πλέον υποστηρίζεται ότι ο βαθμός αυλακώσεων και πυκνότητος των μετωπιαίων φλοιικών εγκεφαλικών περιβλημάτων είναι πιο σημαντικός από το απόλυτο μέγεθος του ανθρωπίνου εγκεφάλου. Ο εγκέφαλος των Νεγροειδών έχει γενικώς λιγότερες αυλακώσεις από αυτόν των Λευκών και των Μογγολοειδών, βλέπε C.F. Connolly, “External Morphology of the Primate Brain”, (Thomas, Springfield, 1950); F.W. Vint, “The Brain of the Kenya Native”, Journal of Anatomy, vol.66, 1934; H.G. Garrett, “IQ and Race Differences”, (Howard Allen, Cape Canaveral, 1973), p.14.
Οι κοινωνιοβιολόγοι σημειώνουν ότι κατά την διάρκεια των τελευταίων 20.000 ετών η ανοδική τάση του μεγέθους εγκεφάλου έχει αναστραφεί. Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει μικρότερο εγκέφαλο από τους Κρο-Μανιόν κατά περίπου 100-200 κυβικά εκατοστά. Εκ τούτου συχνά τεκμαίρεται πως οι Κρο-Μανιόν ήσαν ευφυέστεροι από τον σύγχρονο άνθρωπο: J.W. Jamieson, “Biological Diversity and Ethnic Identity: Changing Patterns in the Modern World”, The Mankind Quarterly, vol.36, 1995, pp.193-199; B. Chiarelli, “Some comments on the Evolution of Hominid Intelligence” The Mankind Quarterly, vol.37, 1996, pp.29-36. Θα μπορούσε μήπως εν τούτοις να ισχύει πως με τον σύγχρονο άνθρωπο η εξέλιξη εγκατέλειψε την επιδίωξη ποσοτικής και πλέον επιδιώκει ποιοτική βελτίωση; Μήπως η εξέλιξη ακολουθεί το μονοπάτι της αποδοτικότητος των νευρώνων αντί του απολύτου μεγέθους του εγκεφάλου;
Ποτέ δεν θα έχουμε απάντηση σε αυτό το ερώτημα εφ᾿ όσον δεν διαθέτουμε κάποιον εγκέφαλο από Κρο-Μανιόν ώστε να τον υποβάλουμε σε νευρολογική εξέταση.
Η Δυσγονική και η Πτώση της Ευφυΐας
Η “επίδραση Flynn” έχει εγείρει σημαντικές αντιπαραθέσεις στους κύκλους των ερευνών της ευφυΐας. U. Neisser (ed.) “The Rising Curve: Long-Term Gains in IQ and Related Measures”, (American Psychological Association, Washington DC, 1998). Ο ερευνητής από την Νέα Ζηλανδία James Flynn παρετήρησε μια τάση βελτιώσεως του ΔΝ (IQ) σε 20 εκβιομηχανισμένες χώρες, με την αύξηση του ΔΝ ανά γενεά να είναι πιο έντονη μόλις κάποιος εγκαταλείπει τα τεστ που εξετάζουν το επίπεδο γνώσεων για τα μη λεκτικά τεστ, όπως τα τεστ Προοδευτικών Πινάκων του Raven. Η μέση βελτίωση σε ΔΝ (IQ) ήταν τρεις μονάδες ανά δεκαετία, με τον δείκτη βελτιώσεως να σταθεροποιείται πάνω από τα 46 έτη. (1932-1978). Ο δείκτης βελτιώσεως ήταν ο ίδιος για ηλικίες από 2-6, 6-16 και για ενηλίκους, συνεπώς η αιτία δεν βρίσκεται στην παιδεία: J.R. Flynn, “The Mean IQ of Americans: Massive Gains 1932 to 1978”, Psychological Bulletin, vol.95, 1984, pp.29-51. Μάλιστα, από το 1963 έως το 1981 υπήρξε πτώση στην μέση επίδοση των μαθητών λυκείου της Αμερικής στην πρότυπη Εξέταση Σχολικών Δεξιοτήτων (CAT). Ο Flynn αναφέρει: «Ο συνδυασμός της βελτιώσεως του ΔΝ και της υποβαθμίσεως της επιδόσεως στις Εξετάσεις Σχολικών Δεξιοτήτων δείχνει σχεδόν ανεξήγητος…». Τέτοιου μεγέθους βελτίωση στον ΔΝ δημιουργεί προβλήματα ως προς την αιτιολογική της εξήγηση: βλέπε Flynn παραπάνω. Ο Flynn έχει πειστικά, κατά την γνώμη μου, ισχυρισθεί πως οι περιβαλλοντικές εξηγήσεις της επιδράσεως Flynn (λ. χ. η εικασία του Flynn ότι τούτο οφείλεται στην ανατροφή) είναι ανεπαρκείς. Επί πλέον, ο Flynn αναγνωρίζει πως το χάσμα μεταξύ Μαύρων και Λευκών δεν έχει περιορισθεί.
Οι R. Scott και B. Poncy στο “The “Flynn Effect”: How Applicable is it to Longitudinal IQ Assessment of American University Students?” The Mankind Quarterly vol.39,1999, pp.385-397, ισχυρίζονται πως η επίδραση Flynn αποτελεί εν μέρει προϊόν των εξετάσεων των Πινάκων Raven. Η εν λόγῳ εξέταση εμπεριέχει το στατιστικό σφάλμα ότι μια ακόμη σωστή απάντηση στο τεστ των Πινάκων Raven μπορεί να αυξήσει την επίδοση του εξεταζομένου από 1 έως 3 πόντους, οι οποίοι αποτελούν “την μέση βελτίωση που επιδεικνύεται σε μια ολόκληρη γενιά στα Σκωτσέζικα δεδομένα”. (σελ. 390) Συμφωνώ πως αυτό είναι ένα στατιστικό σφάλμα, όμως η επίδραση Flynn (πιο περιωρισμένης κλίμακος) εξακολουθεί να υφίσταται σε άλλα τεστ IQ, όπως τα μη-λεκτικά, οπτικοχωρικά τεστ Wechster: J.R. Flynn, “IQ Gains Over Time: Toward Finding the Causes”, in Neisser as above, pp.25-66.
Ο R. Lynn στο “Dysgenics: Genetic Deterioration in Modern Populations”, (Praeger, Westport, 1996) ισχυρίζεται πως, πέραν της επιδράσεως Flynn, υπάρχει μια τάση δυσγονικής και μια νοητική ύφεση, καθώς υπάρχει αρνητική διαφορική γονιμότητα, με ανθρώπους με χαμηλό ΔΝ να κάνουν περισσότερα παιδιά από τους ανθρώπους με υψηλό ΔΝ, ανεξαρτήτως φυλής. (Προς υπεράσπισιν του Lynn έναντι της μαθηματικής ενστάσεως του Samuel Preston, βλέπε J.C. Loehlin, “Whither Dysgenics: Comments on Lynn and Preston”, in Neisser (ed.), pp.389-398.) Η υπόθεση του Lynn καλλιεργεί μιαν ανησυχητική πρόβλεψη, την οποίαν είχε σημειώσει πριν από αυτόν ο L. Stoddard στο “Η Έγχρωμη Πλημμυρίδα” και στο “Εξέγερση Ενάντια στον Πολιτισμό”, ότι μια αυξανόμενη αναλογία του πληθυσμού στερείται των γενετικών χαρισμάτων, ώστε να ανταπεξέλθει στην σύγχρονη τεχνολογικώς προηγμένη κοινωνία, το οποίον και δύναται από μόνο του να αποτελέσει μια γενετική ωρολογιακή βόμβα που θα απειλήσει την ύπαρξη του πολιτισμού.
Συμπερασματικῶς, η περί ανωτερότητος των Ανατολικοασιατών έναντι των Λευκών θέση ως προς την ευφυΐα είναι αναληθής. Το παρόν άρθρο επικεντρώθηκε σε ζητήματα ΔΝ, εν τούτοις σε επόμενο άρθρο, υπό τίτλον “Ο Μύθος περί Ανατολικοασιατικής Φυλετικής και Πολιτισμικής Ανωτερότητος”, θα επικεντρωθῶ σε ευρύτερα πολιτισμικά ζητήματα, τα οποία σήμερα τείνουν να μη συζητούνται.