Κατά την διάρκεια των κατευθυνομένων αισχρών επεισοδίων, που ακολούθησαν τον θάνατο του νέγρου εγκληματία George Floyd, τα οποία ακόμη συνεχίζονται, στο στόχαστρο του διεστραμμένου “αντιρατσιστικού κινήματος” βρέθηκαν πολλά ιστορικά μνημεία και αγάλματα προσωπικοτήτων του παρελθόντος δυτικού κόσμου, τόσο στις ΗΠΑ όσο και στην Ευρώπη. Αυτές οι εκδηλώσεις του λυσσασμένου όχλου αποτελούν το φυσικό επακόλουθο της μακροχρόνιας εκστρατείας διαστρεβλώσεως και δυσφημήσεως της δυτικής ιστορίας, που έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια και προέρχεται από τους κύκλους των νεο-μαρξιστών και λιμπεραλιστών ψευδο-ιστορικών και ψευδο-διανοουμένων, με την αμέριστη αρωγή των εν συνόλῳ περίπου υποτελών και υποχειρίων τους απανταχού ΜΜΕ…
Όμως η τραγικότητα της αυτοκαταστροφικής μανίας των συγχρόνων εκφυλισμένων λευκών της νεο-αριστεράς κρύβει και τις κωμικές της όψεις, όπως π.χ. όταν ανάμεσα στα αγάλματα που στοχοποιήθηκαν ήταν και το άγαλμα του …”Sir” Winston Churchill στην πλατεία Κοινοβουλίου στο Λονδίνο. Η αιτία είναι βεβαίως η ανακάλυψη εκ μέρους των “αντιρατσιστών”, “αντιφασιστών” και “δημοκρατών”, πως ο άνθρωπος που, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή της ιστορίας, συνέβαλε τα μέγιστα στην “σωτηρία” της Ευρώπης από τον “ναζισμό”, τον “φασισμό”, άρα δε και τον “ρατσισμό”, ήταν στην πραγματικότητα και ο ίδιος …”ρατσιστής”, οπότε θα πρέπει να αποδομηθεί!
Πέρα από την προφανή αντίφαση, για όποιον διαθέτει στοιχειώδη γνώση της πραγματικής ιστορίας, η λυσσαλέα προσπάθεια αποδομήσεως του Churchill για λόγους “ρατσισμού” είναι πολύ πιο γελοία από π.χ. δίωξη ενός κατά συρροήν δολοφόνου παιδιών για την υπέρβαση ενός ορίου ταχύτητος. Ο “Sir” Winston στην πραγματικότητα ήταν μια ψυχοπαθητική ναρκισσιστική προσωπικότητα, βυθισμένη στον αλκοολισμό, που θα έπρεπε να θεωρείται ως ένας εκ των μεγαλυτέρων εγκληματιών πολέμου όλων των εποχών.
Πέρα από την αποτρόπαια φρικαλεότητα του καλομελετημένου εξολοθρευτικού βομβαρδισμού της Δρέσδης, ενός μαζικού εγκλήματος εναντίον αμάχων, για το οποίο όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι ο ίδιος προσωπικώς υπήρξε ο εντολέας και ουσιαστικώς ο αυτουργός, πέραν και της καθοριστικής συνεισφοράς του στην ισοπέδωση και εν γένει καταστροφή της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένης της πατρίδος του, δεν πρέπει να λησμονούμε και την καταστροφική εκστρατεία της Καλλίπολης κατά την διάρκεια του Α’ Π.Π., της οποίας υπήρξε ο εμπνευστής, ως υπουργός Ναυτικών της Μ. Βρετανίας. Σχετικώς με την τελευταία, είναι πολύ πιθανό ότι η πρωτοφανής απαξίωση για την ανθρώπινη ζωή που επέδειξε με τις αποφάσεις και τις αντιδράσεις του στην πανωλεθρία να συνεισέφερε τα μέγιστα στην μετέπειτα προώθησή του από τους σιωνιστικούς κύκλους της Μ. Βρετανίας ως πρωθυπουργού κατά την διάρκεια του Β’ Π.Π.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι, εάν οι “αντιρατσιστές” πράγματι επιθυμούν να διαγράψουν τις προσωπικότητες της ιστορίας, που κατά τα διεστραμμένα κριτήριά τους επιδεικνύουν “ρατσισμό”, τότε θα πρέπει να διαγράψουν κυριολεκτικώς όλην την ιστορία, συμπεριλαμβανομένων ακόμα και εμβληματικών μορφών της αριστεράς, όπως για παράδειγμα ο Ερνέστο “Τσε” Γκεβάρα, ο οποίος, όταν για πρώτη φορά γνώρισε εκ του σύνεγγυς τους νέγρους, είχε σημειώσει τα εξής στο ημερολόγιο του: “Οι μαύροι, αυτά τα εξέχοντα παραδείγματα της φυλής της Αφρικής, που διατήρησαν την καθαρότητα της φυλής τους γιατί δεν ήξεραν τι σημαίνει μπάνιο, βλέπουν τα εδάφη τους να καταπατούνται από ένα νέο είδος σκλάβων: τους Πορτογάλους. Ο μαύρος είναι οκνηρός και ονειροπόλος, χαλάει δε τα λεφτά του σε επιπολαιότητες ή στο ποτό. Ο Ευρωπαίος έχει παράδοση στην εργατικότητα και την οικονομία, γνωρίσματα που τον ακολουθούν μέχρι και σ΄ αυτήν εδώ τη μακρινή γωνιά της Αμερικής και τον κάνουν να προχωρά ακόμα και ενάντια στις προσωπικές του φιλοδοξίες”. Στην πυρά λοιπόν και ο “Τσε”!
Η προσπάθεια αλλοιώσεως, αποδομήσεως ή και πλήρους διαγραφής της ιστορίας δεν είναι όμως καθόλου κάτι πρωτόγνωρο. Η ψευδοθρησκεία του πολιτιστικού μαρξισμού ακολουθεί το παράδειγμα όλων των προληπτικών εξωτεριστικών (/σημιτογενών) θρησκειών και ψευδοθρησκειών που επεβλήθησαν δια της βίας στο πρόσφατο ή στο μακρινό παρελθόν, με προεξάρχοντα παραδείγματα τον χριστιανισμό και τον μαρξισμό/κομμουνισμό. Τα αφύσικα και παράλογα δόγματα στα οποία βασίζονται αυτές οι (ψευδο)θρησκείες έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με τις πραγματικές αξίες της Ευρώπης αλλά και με την ίδια την αντικειμενική πραγματικότητα, όπως αυτή αποτυπώνεται στην ιστορία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Η σύγκρουση αυτή οδηγεί τους αρχιερείς των (ψευδο)θρησκειών, καθώς και τους ζηλωτές που τους ακολουθούν τυφλά, σε μια λυσσασμένη, αλλά εν τέλει καταδικασμένη στην αποτυχία, απόπειρα εγκλωβισμού και ερμηνείας της ιστορίας εντός των “προκατ” πλαισίων που θέτουν τα δόγματα των (ψευδο)θρησκειών.
Ό,τι δεν μπορεί να περιχαρακωθεί εντός αυτών των πλαισίων (δ
ηλαδή σχεδόν τα πάντα!), θα πρέπει κατ΄ανάγκην του μεσσιανικού δόγματος είτε να διαγραφεί είτε να διαστρεβλωθεί. Αυτό όμως είναι αδύνατο να επιτευχθεί, διότι η πραγματική ιστορία της Ευρώπης εκπέμπει μια πανίσχυρη ακτινοβολία, που ξεπερνάει κατά πολύ τα στενά υλικά όρια των αγαλμάτων, μνημείων, τόπων λατρείας και βιβλιοθηκών.
Η μοιραία αποτυχία διαγραφής του παρελθόντος μοιραία λοιπόν οδηγεί στην ανακατασκευή του, καθώς οι (ψευδο)θρησκείες εναγωνίως αναζητούν μια σύνδεση με την ιστορία, όταν πλέον εκ της πικράς των εμπειρίας πλέον γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να την διαγράψουν. Οπότε αναμένουμε λίαν συντόμως να ενημερωθούμε για τους μεγάλους “αντιρατσιστές” αγωνιστές του παρελθόντος, όπως μάθαμε ότι στην αρχαία Ελλάδα υπήρξαν …”πρωτο-κομμουνιστές” φιλόσοφοι ή όπως κάποτε “διδαχθήκαμε” για τις “μεγάλες ομοιότητες” μεταξύ χριστιανισμού και Πλατωνισμού…
Η σημειουμένη καθυστέρηση στην ενημέρωσή μας μάλλον οφείλεται στη δυσκολία του Συστήματος να ανακαλύψει έστω και μία μορφή της ιστορίας, που να ήταν τελείως απαλλαγμένη από τον “τρισκατάρατο ρατσισμό”!