Σοκ και δέος! Η πρόσφατη εκλογή του εκκεντρικού μεγιστάνα Donald Trump στον προεδρικό θώκο των Η.Π.Α. κατέπληξε, αν όχι τους πάντες, τουλάχιστον όσους άκριτα καταναλώνουν την «ορθοπολιτική» μαζική προπαγάνδα του Συστήματος, στις ΗΠΑ και ακόμη περισσότερο στην Ευρώπη, με την Ελλάδα να μην αποτελεί εξαίρεση…
Οι «δημοκράτες» πολιτικάντηδες και οι συστημικοί δημοσιογράφοι στα μεγάλα ειδησεογραφικά δίκτυα, καθώς και οι διάφοροι, παρελαύνοντες στα τηλεοπτικά κανάλια, διάσημοι «αστέρες» (τραγουδιστές, ηθοποιοί, μπασκετμπολίστες, κλπ), στο άκουσμα της ειδήσεως της επικρατήσεως του Trump, ή μάλλον, ήδη αφ’ ότου άρχισε να διαφαίνεται η παταγώδης διάψευση των προεκλογικών δημοσκοπήσεων (σύμφωνα με τις οποίες η Hillary Clinton υποτίθεται ότι θα οδηγούνταν σε άνετη επικράτηση…) έβαλαν «πλερέζες», εμφανώς κατηφείς και τεθλιμμένοι, συνθέτοντας, με την αμήχανη εικόνα τους και τα ακόμη πιο αμήχανα σχόλιά τους, ένα ιδιαιτέρως απολαυστικό θέαμα! Ήταν βεβαίως αναμενόμενο το «κάζο» των μπαρουφολογούντων «αναλυτών», όταν επί μήνες δαιμονοποιούσαν με κάθε τρόπο τον Trump, περιγράφοντάς τον ως «ακραίο» και «επικίνδυνο» και ξορκίζοντας μετά βδελυγμίας κάθε πιθανότητα εκλογής του. Δεν έκρυβαν την απροκάλυπτη προτίμησή τους για την Hillary-σκύλαρι, την οποία σύμπαντα τα μ.μ.ε. ανοικτά υπεστήριζαν, χωρίς να τηρούν ούτε κατ’ ελάχιστον, ως «δημοκρατικώς» θα όφειλαν, τα στοιχειώδη προσχήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας, αμεροληψίας και ουδετερότητος. Τώρα (προσποιούνται ; ότι) «πέφτουν» από τα σύννεφα…
Στην εγχώρια πολιτική σκηνή, οι φουκαράδες του Συριζα είναι οι περισσότερο σοκαρισμένοι, διότι είχαν στηρίξει όλες τις ελπίδες τους στην εκλογή της υποψηφίου των δημοκρατικών, ευελπιστώντας να τους παρασχεθεί κάποια υποστήριξη στο ζήτημα της (ψευτο)διευθετήσεως του χρέους. Τώρα πέφτουν στο κενό και όλες οι προετοιμαζόμενες τυμπανοκρουσίες και οι φιέστες εν όψει της επικειμένης επισκέψεως του Ομπάμ(ι)α στην Αθήνα. Θρήνος…
Ο πολύς κόσμος συνέπλεε εδώ και μήνες στο ρεύμα της αντι-Trump δημοσιογραφικής υστερίας, το οποίο ήταν περίπου καθολικό. Τώρα οι αποχαυνωμένοι, κουρδισμένοι από την προπαγάνδα, μαζάνθρωποι, συντονίζονται ως φερέφωνα και στον, διασκεδαστικό πια, παγκόσμιο «οδυρμό»… Επί μήνες, σε καθημερινές συζητήσεις, άκουγες από τυχαίους ανθρώπους το ίδιο, απαράλλακτο, μοτίβο: «αχ, αν βγει ο Trump, αλίμονο, τι μας περιμένει!» Και όταν τους ρωτούσες ευθέως: «αλήθεια, τι ακριβώς πρόβλημα έχεις με τον Trump;» σε αντιμετώπιζαν κατ’ αρχήν με έκπληξη και απορία, ψελλίζοντας, εν συνεχεία, τα ίδια τετριμμένα κλισέ που άκουγες να ανακυκλώνονται καθημερινώς στα μ.μ.ε.: «είναι παράφρων!», «είναι μισογύνης!», «είναι φασίστας!», «είναι ρατσισ
τής!», «θα χτίσει τείχος στα σύνορα με το Μεξικό!», κλπ.» και άλλα συναφή, λες και ήταν οι ίδιοι τίποτε Μεξικανοί λαθρομετανάστες στην Florida και αγωνιούσαν μήπως απελαθούν! Στο ζήτημα αυτό της καλλιεργούμενης αντιδημοφιλίας του Trump, στην Ευρώπη, αποκαλύπτεται, πολύ χαρακτηριστικώς, ο τρόπος με τον οποίο, η κοινή γνώμη, διά μέσου της μαζικής τηλεοπτικής προπαγάνδας, χειραγωγείται και κατευθύνεται στην υιοθέτηση προκατασκευασμένων «απόψεων» σε όλα τα θέματα.
Εν πάση περιπτώσει, ανεξάρτητα από τις προεκλογικές κορώνες του D.Trump, που βρήκαν απήχηση στον μέσο λευκό Αμερικανό, τον μπουχτισμένο πια από την Συστημική μεροληψία υπέρ των κάθε λογής μειονοτήτων (νέγρων, ισπανόφωνων, κιναίδων, κλπ) – πράγμα που ίσως αποτελεί το πιο αξιοπρόσεκτο στοιχείο αυτών των αμερικανικών εκλογών, καθώς αποδεικνύεται ότι ο μέσος λευκός Αμερικανός βρίσκεται σε πολύ καλύτερη κατάσταση, από απόψεως προσβολής από τα σύνδρομα της δειλίας και του συμμορφωτισμού (τα αθεράπευτα σύνδρομα της παρηκμασμένης δύσεως…), σε σύγκριση τον μέσο Ευρωπαίο – έχει ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε πώς τελικώς θα κυβερνήσει ο Trump. Δυστυχώς, οι εβραϊκές επιρροές είναι και στον Trump υπαρκτές, όχι βέβαια στον βαθμό που αυτό ισχύει για την Clinton, την οποία υπεστήριζε σύσσωμο το εβραϊκό κατεστημένο και τα ελεγχόμενα από τους σιωνιστάς μ.μ.ε. Και ο Trump όμως, πέραν των γνωστών γραφικοτήτων και των κατά καιρούς καραγκιοζηλικίων του, (http://www.iefimerida.gr/news/300086/otan-o-tramp-epaize-kats-erihne-kai-etroge-xylo-kai-xyrize-kefalia-antipalon-vinteo?utm_source=reembed&utm_medium=endscreen&utm_campaign=popular ) έχει ισχυρούς δεσμούς με το εβραϊκό κατεστημένο γι’ αυτό και πρέπει να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί, παρά την προεκλογική ατζέντα του. Ενδεικτικά αξίζει να σημειωθεί ότι η κόρη του, η προβεβλημένη Ivanca, που είναι το Ν.2 ισχυρό πρόσωπο στις επιχειρήσεις του, η οποία μάλιστα λέγεται ότι του ασκεί μεγάλη επιρροή, είναι παντρεμένη με Εβραίο (εκδότη εφημερίδος… http://www.theatlantic.com/politics/archive/2016/09/what-should-american-jews-make-of-ivanka-trump/498476/), έχοντας επιπλέον και η ίδια ασπασθεί τον Ιουδαϊσμό! Οι δε Ισραηλινοί ήδη σπεύδουν να γλύψουν και να προκαταλάβουν τον επερχόμενο πρόεδρο των Η.Π.Α. λέγοντας ότι «ωρίμασαν τα πράγματα για να μεταφερθεί η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Ιερουσαλήμ», υπαινισόμενοι ότι είναι καιρός να αναγνωριθεί από τις ΗΠΑ η Ιερουσαλήμ ως επίσημη πρωτεύουσα του Εβραϊκού κράτους. http://religionnews.com/2016/09/14/poll-jewish-voters-support-clinton-over-trump-by-3-1-ratio/
Από την άλλ
η μεριά ήταν αξιοσημείωτη η ανοιχτή στήριξη που παρέσχε στον Trump ο γνωστός μας D.Duke, ο οποίος βλέπει, καθώς φαίνεται, την εκλογή Trump ως μία εσχάτη ελπίδα, μερικής έστω, ανασχέσεως του μεταναστευτικού κατακλυσμού που υφίστανται (και) οι Η.Π.Α. από μη λευκούς, διαδικασία που οδηγεί προοδευτικώς, στην υπαγωγή των λευκών Αμερικανών (των απογόνων των Ευρωπαίων εποίκων που έχτισαν την χώρα) σε status μειονότητος. http://www.politico.com/story/2016/08/david-duke-trump-robocall-227510
Θα πρέπει στο σημείο αυτό να επισημανθεί ότι, εφ’ όσον η Hillary Clinton είχε καταφέρει να εκλεγεί πρόεδρος, θα ήταν περιστοιχισμένη από ένα κυβερνητικό επιτελείο παρόμοιο με το σύστημα στελεχών που είχε χρησιμοποιήσει ως πρόεδρος των ΗΠΑ, ο, αλήστου μνήμης, σύζυγός της, Bill Clinton (γνωστός τότε και ως …“Billary”). Επρόκειτο, για να το θυμίσουμε σε όσους ενδεχομένως το λησμονούν, για μία απροκαλύπτως εβραϊκή κυβέρνηση – μακράν την πιο εβραϊκή στην ιστορία των ΗΠΑ – με έναν προς έναν Εβραίους, τοποθετημένους στις κρίσιμες κυβερνητικές θέσεις (υπουργό εξωτερικών, υπουργό αμύνης, υπουργό οικονομικών, εκπρόσωπο τύπου, κλπ) που έφθασε μάλιστα στο σημείο να βομβαρδίσει ευρωπαϊκό έδαφος (Σερβία), για πρώτη φορά μετά την λήξη του 2ου παγκοσμίου πολέμου!
Είναι βέβαια γνωστό ότι οι Εβραίοι, με περισσή πονηριά, ποντάρουν πάντοτε και τα δύο «άλογα» μιας κούρσας, ασχέτως αν στην πραγματικότητα προτιμούν περισσότερο το ένα από αυτά, ώστε σε κάθε περίπτωση να μην βγαίνουν ζημιωμένοι…
Είναι επίσης βέβαιον ότι, στις ΗΠΑ, τα εβραιοκρατούμενα μ.μ.ε. σκοπίμως διέδιδαν, προεκλογικώς, ότι ο Trump υπολείπονταν δημοσκοπικώς της Clinton, επικαλούμενα είτε πραγματικές είτε χαλκευμένες δημοσκοπήσεις, καίτοι γνώριζαν καλά ότι συνέβαινε το ακριβώς αντίθετο! Σίγουρα γνώριζαν ότι, με δεδομένη την διαρκή, ακραία δυσφημιστική και χλευαστική εναντίον του Trump, καμπάνια των μ.μ.ε., πολλοί επίδοξοι ψηφοφόροι του, δίσταζαν να δηλώνουν την προτίμησή τους, όταν ερωτώντο στις δημοσκοπήσεις, οπότε θα έπρεπε να λαμβάνουν υπ’ όψιν ότι η πραγματική προτίμηση προς αυτόν, σε σύγκριση με όση πλασματικώς κατέγραφαν οι δημοσκοπήσεις, ήταν κατά πολύ υψηλότερη. Γνωρίζοντας καλά (από εσωτερική πληροφόρηση) το λαϊκό, υπέρ του Trump, ρεύμα, τα μ.μ.ε. προσπάθησαν με κάθε τρόπο να τον υπονομεύσουν, ανασύροντας, κατά το τελευταίο κρίσιμο προεκλογικό διάστημα, κάθε (πραγματικό ή φανταστικό) στοιχείο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί επικοινωνιακώς εις βάρος του, προκειμένου να επηρεαστούν κρίσιμες μάζες, ευάλωτων στην προπαγάνδα ψηφοφόρων (π.χ. γυναίκες), που ίσως ανέτρεπαν τον διαφαινόμενο εκλογικό θρίαμβό του. Και μόνο η κλιμακούμενη ένταση, ιδίως κατά τις τελευταίες πριν την ψηφοφορία μέρες, αυτής της δυσφημιστικής καμπάνιας, απεδείκνυε, πέραν πάσης αμφιβολίας, ότι γνώριζαν καλά ότι ο Trump είχε ισχυρό λαϊκό ρεύμα υποστηρίξεως, με προοπτική επικρατήσεως. Οπωσδήποτε οι προσπάθειες υπονομεύσεως είχαν κάποιο αποτέλεσμα, φέρνοντας την αναμέτρηση κοντά στο 50-50%, τελικώς όμως ο Trump κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές, υπερισχύοντας σε κρίσιμες, από απόψεως αριθμού εκλεκτόρων, πολιτείες.
Εμάς ασφαλώς δεν μας εξέπληξε η νίκη του – αν και θεωρούσαμε αρκετά πιθανή την διενέργεια νοθείας – όπως δεν θα μας εκπλήξει, εφ’ όσον ο Trump υλοποιήσει μέρος έστω απ’ όσα έχει προεκλογικώς εξαγγείλει (περί φραγμού στην λαθρομετανάστευση, περί απελάσεων, περί πολέμου κατά του Ισλάμ, περί στροφής στην εθνική οικονομία, περί ριζικής στροφής στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και προσέγγιση-συνεργασία με Ρωσία), αν το αφανές σιωνιστικό κατεστημένο, που ως «βαθύ κράτος» ασκεί καθοριστικό ρόλο στην πολιτική και οικονομική ζωή των ΗΠΑ, επιδιώξει την ανατροπή του ή ακόμη και την εξόντωσή του. Ήδη σε πολλές αμερικανικές πόλεις οργανώνονται βίαιες διαδηλώσεις που καταλήγουν σε ταραχές, στις οποίες πρωταγωνιστούν συρφετοί νέγρων και εκφυλισμένων παλιάτσων, υποκινούμενων και συντονιζομένων από διάφορες ΜΚΟ, σε ένα (γνώριμο και από την Ευρώπη) σκηνικό που επίσης θυμίζει έντονα την περίοδο του πολέμου του Βιετνάμ, με τους παρταλοειδείς χίπηδες που διαδήλωναν τότε, μόνο που, εν προκειμένω, τα συνθήματα των διαδηλωτών καλούν σε ανατροπή, ακόμα και σε δολοφονία του Trump! http://www.iefimerida.gr/news/300603/nearoi-xylofortonoyn-andra-sto-sikago-fonazontas-psifises-tramp-vinteo?ref=yfp
http://www.iefimerida.gr/news/300563/viaia-epeisodia-sto-portlant-se-diadilosi-kata-toy-tramp-eikones-vinteo?utm_source=reembed&utm_medium=endscreen&utm_campaign=popular
Όπως και να’ χει, αποτελεί θετική εξέλιξη το γεγονός ότι, με τις θέσεις και τα συνθήματα που ο Trump, αρκετά χονδροκομμένα είναι η αλήθεια (πράγμα συμβατό με την εν γένει ρηχότητα της εκεί κοινωνίας), εισήγαγε στο πολιτικό προσκήνιο και με το λαϊκό ρεύμα που εξέφρασε και εκλογικώς κατοχύρωσε, στις ΗΠΑ, ενισχύονται και, τρόπον τινά, «νομιμοποιούνται», ανάλογες τάσεις και απόψεις και στην Ευρώπη. Εμφανίζεται δηλαδή μία μικρή ελπίδα να λειτουργήσει η εκλογή Trump, σε παγκόσμιο επίπεδο, ως ένα είδος πολιτικής «μόδας», να εξελιχθεί ως ένα είδος πολιτικού ντόμινο, το οποίο να ταράξει τα λιμνάζοντα ύδατα της «πολιτικής ορθότητος» (που έως τώρα οδηγεί σε βέβαιο δημογραφικό/βιολογικό θάνατο τα ευρωπαϊκά έθνη και την λευκή φυλή), διότι οι ΗΠΑ δεν είναι μία οποιαδήποτε χώρα, αλλά μία χώρα με το ειδικό βάρος της υπερδυνάμεως, η οποία, καλώς ή κακώς, λειτουργεί ως αντικείμενο μιμήσεως για τον υπόλοιπο κόσμο.
Ήδη σε σειρά από χώρες της δυτικής Ευρώπης (Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία, κλπ), πολιτικά κινήματα τα οποία προβάλλουν ως κύριες προτεραιότητές τους: την πάταξη της λαθρομεταναστεύσεως, τον φραγμό στην ισλαμική διείσδυση, την αντίθεση στην οικονομική και πολιτισμική παγκοσμιοποίηση, την τόνωση του εθνικού χαρακτήρος των κρατών, την προάσπιση της εθνικής-πολιτισμικής ταυτότητος, κλπ, ενισχύονται, πλησιάζοντας στα πρόθυρα της εξουσίας. Στην δε ανατολική Ευρώπη, αυτές οι απόψεις βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο της πολιτικής ζωής και χαίρουν ευρείας κοινωνικής αποδοχής.
Πρέπει ωστόσο να είμαστε πολύ επιφυλακτικοί, διότι όλα αυτά τα κινήματα, στην προσπάθειά τους να γίνουν αποδεκτά και να ενισχυθούν εκλογικώς, έχουν βάλει πολύ «νερό στο κρασί τους». Οι θέσεις τους δεν είναι πάντοτε καθαρές, ενώ σε πολλές περιπτώσεις έχουν επιτρέψει στους κόλπους τους την εβραϊκή διείσδυση, στην προσπάθειά τους να εξασφαλίσουν την «έξωθεν καλή μαρτυρία» (του Συστήματος). Γι’ αυτό και οι προσδοκίες μας πρέπει να είναι μετρημένες και ρεαλιστικές. Τα πραγματικά καθαρά και υγιή εθνικά κινήματα εξακολουθούν στην Ευρώπη να τελούν υπό διωγμόν, και να βρίσκονται στο περιθώριο της πολιτικής ζωής. Παρά ταύτα, η ενίσχυση κομμάτων που περιγράφονται ως «ακροδεξιά» και αντιμεταναστευτικά, ακόμα και αν αποτελούν μία μετριοπαθή (έως νερόβραστη) και ατελή έκφραση της αγωνίας επιβιώσεως των εθνών, μετατοπίζει ωστόσο (και αυτό είναι αναμφίβολα θετικό) την γραμμή της μάχης πιο κοντά στις στρατόπεδο του εχθρού. Η χειμαζόμενη φυλή μας κερδίζει έτσι λίγο ιστορικό χρόνο, λίγο χρόνο επιβιώσεως μέχρι να δοθεί η πραγματική μάχη.
Αξίζει τέλος να γίνει μία μνεία στο επίσης αξιοπρόσεκτο στοιχείο των αμερικανικών εκλογών: την ανθρωπογεωγραφία της ψήφου. Διαπιστώνει λοιπόν κανείς ότι ο Trump ψηφίστηκε σχεδόν αποκλειστικώς από λευκούς – τους λεγόμενους “rednecks”- (από λευκούς, όχι μονον άνδρες, όπως αρχικώς είχε διαδοθεί, ούτε μόνο χαμηλών και μέσων εισοδημάτων, όπως αρχικώς είχε θεωρηθεί, ούτε μόνο χαμηλής τυπικής μορφώσεως, αλλά από λευκούς όλων των μορφωτικών και οικονομικών επιπέδων και των δύο φύλων και κυρίως των πιο παραδοσιακών περιοχών, των διαμενόντων σε αγροτικές και ημιαστικές περιοχές, ή σε προάστια πόλεων, ιδίως στις κεντρικές και νότιες πολιτείες των ΗΠΑ). Η Clinton, από την άλλη, ψηφίστηκε με συντριπτικά ποσοστά από τις (μη λευκές) μειονότητες (από νέγρους, μιγάδες, ισπανόφωνους νοτιοαμερικάνους μετανάστες, κλπ), των οποίων η ποσοστιαία αναλογία στον γενικό πληθυσμό, ως γνωστόν, χρόνο με τον χρόνο αυξάνει, καθώς και από τους έκφυλους και διεστραμμένους κάθε λογής, κιναίδους, λεσβίες, κλπ, και βέβαια από την εκφυλισμένη μεγαλοαστική τάξη, ιδίως στις παραλιακές περιοχές και στα μεγάλα αστικά κέντρα-πολυφυλετικές χαβούζες, όπως επίσης και από τους «σπουδαγμένους», ήτοι τους πλήρως αλλοτριωμένους από την αντιφυλετική-πολυπολιτισμική προπαγάνδα του Συστήματος, ψευτοδιανουμένους, των οποίων τα πανεπιστήμια αποτελούν πραγματικά θερμοκήπια και εκκολαπτήρια).
Η εμφανώς επί φυλετικής βάσεως διαφοροποίηση της κατανομής της εκλογικής προτιμήσεως των ψηφοφόρων στις αμερικανικές εκλογές (http://www.kathimerini.gr/883419/opinion/epikairothta/politikh/tramp-o-eklektos-twn-leykwn), οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στις ΗΠΑ ζουν δύο αντίπαλοι κόσμοι, ριζικώς διαφορετικοί, οι οποίοι αργά ή γρήγορα θα συγκρουσθούν.
Διακινδυνεύουμε την πρόβλεψη ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται ενώπιον συνταρακτικών εσωτερικών αναταράξεων οι οποίες αναποφεύκτως θα λάβουν τον χαρακτήρα φυλετικού πολέμου. Υπήρξαν πολλά προανακρούσματα τα προηγούμενα έτη. Ποιος δεν θυμάται τις εκτεταμένες φυλετικές συγκρούσεις στο Los Angeles, πριν αρκετά χρόνια; Παρόμοιες συγκρούσεις ξεσπούν πλέον κάθε λίγο και λιγάκι, κάθε φορά λόγου χάριν που κάποιος ένοπλος νέγρος κακοποιός πέφτει νεκρός από πυρά αστυνομικού (ακόμα και σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ο αστυνομικός που πυροβολεί δεν είναι λευκός…). Συνήθη ήσαν κατά τα τελευταία έτη τα περιστατικά εκτεταμένων ασχημιών, κατά τις οποίες ορδές αφηνιασμένων νέγρων εβανδάλιζαν επί ημέρες διάφορες αμερικανικές πόλεις, εν όσω μάλιστα στον προεδρικό θώκο των ΗΠΑ βρισκόταν (επί 8 έτη) ένας ομόφυλός τους! Με την καλλιεργούμενη δαιμονοποίηση του Trump από τα μ.μ.ε. και την περιγραφή του ως ρατσιστού, η πραγματικότης του φυλετικού χάους θα είναι πιο εύκολο να βγει στην επιφάνεια, απαλλαγμένη από τα συνήθη έως τώρα προπετάσματα πολιτικής ορθότητος που την συγκαλύπτουν, συντηρώντας έτσι μία πορεία που οδηγεί με απόλυτη ακρίβεια στην γενοκτονία των λευκών επί αμερικανικού εδάφους! Διότι η φυλετικὴ κατάσταση στις ΗΠΑ είναι δραματική ως προς το διαφαινόμενο μέλλον του λευκού, ευρωπαϊκής καταγωγής πληθυσμού της, που έως τώρα υποκύπτει στην δραματική εις βάρος του ανατροπή των συσχετισμών, με τρόπο μουδιασμένο και παθητικό. Όπως όλα δείχνουν, η ψήφος υπέρ του Trump αποτελεί σημάδι μίας κάποιας μεταστροφής των λευκών Αμερικανών που άρχισαν ίσως να συνειδητοποιούν την εν εξελίξει γενοκτονία που υφίστανται. Ίσως, λοιπόν, η εκλογή Trump να λειτουργήσει ως θρυαλλίδα για την δρομολόγηση εξελίξεων οι οποίες να αναστρέψουν την έως τώρα δυσμενέστατη, για τους λευκούς Αμερικανούς και την επιβίωσή τους, πορεία των πραγμάτων.
Στο θέμα θα επανέλθουμε.