
Δεν έφθαναν οι αλλεπάλληλες γκάφες και τα «αυτογκόλ» του Giorgos (που όσο και αν προσπαθήσει να τα αποδώσει κανείς σε καταφανή ανικανότητα και έλλειψη νοημοσύνης, μοιάζουν να αποτελούν σκόπιμες επιλογές, στο πλαίσιο της προκλήσεως αυτού που θα μπορούσε να περιγραφεί ως ο ορισμός της αυτοεκπληρουμένης προφητείας), ο οποίος με τις ξαφνικές δηλώσεις του περί προκηρύξεως εθνικών εκλογών βάλθηκε να επισπεύσει την ολική χρεωκοπία της χώρας, ήλθε τώρα και η υπόθεση της μαζικής αποστολής παγιδευμένων επιστολών – βομβών στις διπλωματικές αντιπροσωπείες ξένων χωρών στην Αθήνα (αλλά και στο εξωτερικό, μέχρι και στην Γερμανική Καγκελαρία !), για να ενισχυθεί η υποψία
Τα βδελυρά σαπρόφυτα του αναρχοαριστερισμού, όπως οι εσχάτως (περίπου κατά λάθος) συλληφθέντες μπαμπουίνοι – τυπικά δείγματα της γνωστής συνομοταξίας υπανθρώπων, που με τόσο οργιώδη τρόπο ευδοκιμούν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΩΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ εντός του παρακμιακού κοινωνικού περιβάλλοντος που καλλιεργεί το αστικό κοινοβουλευτικό κράτος (το οποίο οι ίδιοι υποτίθεται ότι … «αντιμάχονται»), αποδεικνύεται για μια ακόμη φορά ότι κατόρθωναν να κινούνται με χαρακτηριστική άνεση εντός της Αθηναϊκής χαβούζας, καίτοι υποτίθεται ότι ήταν σεσημασμένοι τρομοκράτες, εναντίον των οποίων εκκρεμούσαν εντάλματα συλλήψεως εδώ και μήνες… Το γεγονός ότι για τους υπολοίπους καταζητουμένους, τους φερομένους ως συνεργάτες των συλληφθέντων βομβιστών, υπήρχαν ονόματα και φωτογραφίες, χωρίς ωστόσο να δίδονται στην δημοσιότητα από τις διωκτικές αρχές (εδώ και πάνω από έναν χρόνο !) ώστε να επισπευσθεί η σύλληψή τους και να προληφθούν νέες εγκληματικές ενέργειές, είναι από μόνο του άκρως αποκαλυπτικό στοιχείο του τρόπου με τον οποίο το Σύστημα φροντίζει να αξιοποιεί την δήθεν «επαναστατική» δράση των υποτιθέμενων «πολεμίων» και επιδόξων «ανατροπέων» του.
Πέραν της αξίας που αποκτά η σπουδή αναφορικά με τους χαρακτηριστικούς ανθρωπολογικούς τύπους των συλληφθέντων (που εύκολα μπορεί να συμπεράνει κανείς ότι καθίστανται όλο και πιο διαδεδομένοι τύποι εντός της εκφυλισμένης συγχρόνου Ελλαδικής κοινωνίας), έχει επίσης ενδιαφέρον να προσέξει κανείς τον χαρακτηριστικό προλεταριακό φθόνο, την απερίγραπτη μοχθηρία, το πανταχού στρεφόμενο αυθυπαρκτικό μίσος και κυρίως το απύθμενο θράσος τους, το οποίο προφανώς αντλούν από την μονίμως ευνοϊκή, έναντί τους, στάση του Συστήματος (ήτοι του κραταιού συμπλέγματος αποτελουμένου από μαρξιστοτραφείς δημοσιογράφους, φαύλους πολιτικάντηδες «της γενιάς του πολυτεχνείου», αφοπλισμένους και τρομοκρατημένους αστυνομικούς, ψοφοδεείς δικαστικούς, κλπ). 
Το εθνοκτόνο δημοκρατικό κράτος και οι δειλοί ποντικοί της αστικής δεξιάς, οι θλιβεροί λαπάδες που διαχειρίστηκαν με τον χειρότερο τρόπο την τραγελαφική εκείνη ανταρσία των κωλοπαίδων, κατάφερε με την τότε στάση του να επιτρέψει την επώαση μιας μαζικής δηλητηριώδους σποράς της οποίας οι δυσειδείς κλώνοι και παραφυάδες θα πνίγουν εφεξής την κοινωνία, επιτείνοντας το προϊόν χάος…
