Εκ της εκδηλώσεως του ΑΡΜΑτος στην Θεσσαλονίκη (11.3.2017)

1Πραγματοποιήθηκε με επιτυχία το περασμένο Σάββατο, 11.3.2017, η προαναγγελθείσα εκδήλωση στα γραφεία του ΑΡΜΑτος στην Θεσσαλονίκη, ενώπιον πολλών νέων φίλων και συναγωνιστών της κοινότητος.

Η εκδήλωση ήτο αφιερωμένη στην «Ινδοευρωπαϊκή θεωρία», σε ένα, δηλαδή, πολυδιάστατο θέμα που, αν και εκ πρώτης όψεως μοιάζει ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος, έχει ωστόσο πολύ σημαντικές πτυχές και προεκτάσεις τόσο σε φιλοσοφικό/ιδεολογικό όσο και σε πολιτικό επίπεδο (και) στην σύγχρονη εποχή, οπότε δοκιμάζεται η ταυτότης, η υπόσταση και η συνοχή των λαών της Ευρώπης, που μοιάζουν ευάλωτοι ενώπιον μίας γιγαντιαίας εν εξελίξει πληθυσμιακής εποικιστικής εισβολής αφρικανικών και ασιατικών πληθυσμών που άμεσα απειλούν την ύπαρξη των ευρωπαϊκών λαών.
Η εκδήλωση ξεκίνησε με μία σύντομη εισαγωγή στην Ινδοευρωπαϊκή θεωρία και συνεχίστηκε με δύο διαλέξεις, εκ των οποίων η πρώτη περιελάμβανε παρουσίαση της κλασικής ταξινομήσεως των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών καθώς και παρουσίαση της παραδοσιακής τριμερούς δομής των κοινωνιών των ινδοευρωπαϊκών λαών, ενώ η δεύτερη διάλεξη ήτο αφιερωμένη στο κυρίως θέμα της εκδηλώσεως: την ανασκόπηση των θεωριών που έχουν κατά καιρούς προταθεί σχετικώς με τον προσδιορισμό της κοιτίδος των ινδοευρωπαϊκών λαών, της λεγομένης «πρωτοπατρίδος» και της διαδρομής που οι λαοί αυτοί ακολούθησαν προς τις περιοχές εγκαταστάσεως των κατά τους ιστορικούς χρόνους.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὁ Πόλεμος ὡς ἀναπόσπαστο κομμάτι τοῦ ἀνδρός.

NordlandΑὐτὴ ἡ ἔλλειψη ἀνδρείας καὶ ἡ «καταδίκη τῆς βίας ἀπ’ ὅπου καὶ ἂν προέρχεται» (φράση ἡ ὁποία ἀκούγεται συχνά ἀπὸ τὰ ΜΜΕ) ἔχει, ἐκ παραλλήλου πρὸς ὁλόκληρη δέσμη ἀναλόγων χειραγωγητικῶν ἐκφυλιστικῶν κατευθύνσεων, ὁδηγήσει τὸν ἄνδρα σὲ ἐκθηλυσμὸ καὶ τὴν φύση σὲ καταστροφή. Ἡ κουστουμαρισμένη μᾶζα τῶν γιάπηδων, ποὺ ἀναλίσκεται σὲ ξέφρενα πάρτυ καὶ κάθε εἴδους ὑλιστικὴ καὶ σαρκικὴ διασκέδαση, εἶναι καταδικασμένη νὰ ἀφανισθῆ – καὶ μαζί της θὰ συμπαρασύρη κάθε τὶ ζωντανὸ στὴ φύση.

Ὅσο καὶ ἂν τὸ προοδευτικὸ φιλελεύθερο σκυλολόι προσπαθεῖ νὰ ἀποκόψη τὶς ἀνθρώπινες κοινωνίες ἀπὸ τὴν φύση καὶ νὰ «ερμηνεύση» ως ὑπόθεση «κοινωνικῆς συμβάσεως/κατασκευῆς» τὸ φῦλο, ἡ φύση καὶ ἡ πραγματικότητα τοὺς διαψεύδουν παταγωδῶς. Ἡ ἀντιστροφὴ τῶν ῥόλων τοῦ κάθε φύλου καθὼς καὶ ἡ ἀποδοχὴ/κανονικοποίηση τῆς ὁμοφυλοφιλίας δὲν ἐμφανίζονται μόνο σὲ κοινωνικὸ ἐπίπεδο ἀλλὰ καὶ σὲ φυσικό. Βλέπουμε τὴν ἀνδρικὴ γονιμότητα καὶ τὰ ποσοστὰ τεστοστερόνης στὸν σύγχρονο ἄντρα νὰ μειώνονται παραλλήλως πρὸς τὴν αὔξηση τοῦ ποσοστοῦ τῶν ὁμοφυλοφίλων. Τὸ ἴδιο παρατηρεῖται (ἐκφυλισμὸς) ὄχι μόνο στὸ ἀνθρώπινο εἶδος ἀλλὰ στὸ ὅλον οἰκοσύστημα, ὅταν τοῦτο ἐκτίθεται στὴν μέσῳ τοῦ ἀνθρωπίνου παράγοντος ἐπιβεβλημένη μόλυνση, τοξίνωση καί, ἐν γένει, οἰκολογικὴ καταστροφή.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Κιναιδία καὶ τὰ ἀνθρώπινα ἐνεργειακὰ κέντρα – ἤ: Κιναιδισμός: ἡ ῥιζικὴ ἀποδόμησις τοῦ ἀνθρωπίνου ὄντος

12512732_248578025484731_6215843861421241032_nΚατόπιν ὠργανωμένης, συστηματικῶς δολερᾶς καὶ ἀνηλεοῦς ἐπιθέσεως καὶ διεισδύσεως ἐπὶ δεκαετίας εἰς κυβερνητικούς, ὑπερκρατικούς-διεθνεῖς, πολιτικούς, πανεπιστημιακούς, ἐπιστημονικοὺς ὀργανισμούς, συγκροτήματα ἐλέγχου μέσων ἐνημερώσεως κ.λπ. οἱ κίναιδοι ἐπέτυχον οὐ μόνον νομοθετικὰς ὑπὲρ αὑτῶν ῥυθμίσεις, ἀφανῆ κρατικὴν ὑποστήριξιν, ἄσυλον ἐντὸς πανεπιστημιακῶν «πνευματικῶν» ἱδρυμάτων, τῶν ἐνόπλων δυνάμεων κ.λπ. – μετὰ κατοχῆς συνεπῶς πλέον τοῦ συνόλου σχεδὸν τῶν μέσων προπαγανδίσεως καὶ ἐπιβολῆς – ἀλλὰ καὶ τὸν περαιτέρω ἀποπροσανατολισμὸν τοῦ ἤδη κτηνωδῶς ἠλλοιωμένου καὶ ἀνάνδρως ἐκμαλθακισμένου πλήθους, ἐπιβάλλοντες τὴν ὡς «κανονικοῦ» ἀποδοχὴν τοῦ παρὰ φύσιν, τῆς διαστρεβλωτικῆς-διαστροφικῆς ἀλλοιώσεως τῆς ἐγγενοῦς φυσικῆς τάξεως, τῆς ἐκτροπῆς τοὐτέστι τοῦ φυσικοῦ ῥυθμοῦ καὶ μέλους εἰς θεμελιωδῶς νοσηρὰν ἀπόκλισιν, ἀηδῆ ἐκμέλειαν παραπλανητικῶς κι ἐξωραϊστικῶς «διαφορετικότητα-ἰδιαιτερότητα» καλουμένην, ἧς μάλιστα ἡ πρὸ τῆς ἐγγενῶς προκαλουμένης φυσικῆς καὶ ὑγιοῦς ἐνστικτώδους ἀντιδράσεως καὶ ἀποκρούσεώς της (πλέον «προκαταλήψεως» καλουμένης!) «ἀδυναμία» ἀπαιτεῖ κρατικὴν κ.λπ. προστασίαν – καί, τελικῶς, ἐπιβολήν, εἰς τὴν θέσιν τοῦ φυσικοῦ καὶ ὑγιοῦς!

Τὸ παρδαλὸν τοῦτο, θορυβωδῶς δὲ ἀσχημονοῦν καὶ δημοσίως, σύνολον, οὗτινος αἱ ποιότητες ἀποδίδουν πλήρως κατὰ τὴν ἐσχάτην του ἐκδοχὴν τὸ σημαινόμενον τῆς λέξεως «συρφετός», προκειμένου ν᾿ ἀναβαθμίσῃ τὴν ἐπήρειάν του ἐπὶ τοῦ ἤδη ἐπὶ μακρὸν σταδιακῶς ἀποκτηνουμένου καὶ ἀποσυντιθεμένου κοινωνικοῦ συνόλου ἐπιστρατεύει συναφεῖς του συστημικοὺς «λογίους» θεωρητικούς, οἵτινες δολίως σχεδιάζουσι καὶ σφυρηλατοῦσι τεχνητὰς ἐννοίας-ὅρους (ἐπὶ παραδείγματι «ὁμογονεϊκότης», «ὁμοφοβία», «ἔμφυλα στερεότυπα», «ἔμφυλη ταυτότητα» κ.λπ.), ὑπὸ τῶν ὑποχειρίων των μαζικῶν προπαγανδιστικῶν μέσων εἶτα πρὸς ἐμπέδωσιν καὶ ἀμάσητον ὑπὸ τῶν ὄχλων κατάποσιν διοχετευομένας· ἀλλοιοῖ καὶ διαστρέφει ἐννοίας ἐκφαινούσας τὴν φυσικὴν πραγματικότητα καὶ φυσικὰς-φυσιολογικὰς λειτουργίας· εἰσβαλὸν δὲ κατέβαλε, κατέλαβε καὶ κατέστησεν ὑποχείριον καὶ τὸ νομικὸν σύστημα, ἔτι καὶ ποινικοποίησιν τῆς νέας ἐπινοηθείσης «νόσου» πλέον ἐπιβάλλοντος, «νόσου» ὁριζομένης ὡς τῆς σταθερᾶς προασπίσεως τῆς φυσικῆς τάξεως καὶ κληθείσης «ὁμοφοβίας» καὶ ἄρα, δυνάμει τοῦ δίκην ἀδιαμφισβητήτου εἰδώλου ἤδη ἐπιβεβλημένου νέου δόγματος, νομικὴν δίωξιν τοῦ ὀρθοῦ καὶ διαυγοῦς λόγου, τοῦ ἀκόμη καὶ τὰς στοιχειώδεις αἰωνίας βιολογικάς, φυσικάς ἀληθείας καὶ δεδομένα ἐλευθέρως ἐκφράζοντος…

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Χριστιανισμός-Μαρξισμός

13882115_505445629652720_5698789511396386745_n

[Τὸ ἀκολουθοῦν κείμενον ἀπεστάλη ὑπὸ νεαροῦ συναγωνιστοῦ κατὰ τὴν περίοδον τῶν ἑορτῶν.]

Είναι σε κάποιες περιόδους του έτους όπως η παρούσα εορταστική που καθίσταται εντονώτερη η (φαινομενική;) αντίφαση μεταξύ αφ᾿ ενός μίας εντελώς επιφανειακής θρησκευτικής ψευδοκατανύξεως, την οποία πολλά άτομα της κοινωνίας προσποιούνται πως τάχα συμμερίζονται, δηλώνοντας, νομίζοντας ή ό,τι άλλο πως η ζωή τους καθοριστικώς νοηματοδοτείται από την «Ορθοδοξία», και αφ᾿ ετέρου της εκ παραλλήλου ηδονιστικής παραδόσεως στην τρυφηλότητα μίας χυδαία υλιστικής καταναλωτικής ευωχίας και αποθεώσεως του στείρα τεχνοκρατικού «μοντερνισμού».

Δεδομένου ότι ο κορμός της συριζανελικής κυβερνήσεως αποτελείται από δεδηλωμένους αθρήσκους και αθέους κομμουνιστές, οι οποίοι είναι φανερό ότι, παράλληλα με την εθνοαποδομητική-εθνομηδενιστική τους αντζέντα, προωθούν και μία σταδιακώς εντεινομένην αντικληρικαλική και αντιθρησκευτική στρατηγική, αξίζει να εξετάσουμε εάν και κατά πόσον η, καθοριστικώς επηρεασμένη από τον μαρξισμό, ιδεολογία του Σύριζα όντως ευρίσκεται σε αντιπαράθεση με την ελλαδική εκκλησία και τον ορθόδοξο χριστιανισμό – ή αν, μήπως, ευρίσκονται αμφότερες στην «ίδια πλευρά του λόφου».

Εν σχέσει προς τα ανωτέρω αξίζει να θυμίσουμε τις μεγάλες διαστάσεις που έλαβε πριν λίγο καιρό η σύγκρουση μεταξύ κυβερνήσεως και εκκλησίας η οποία εκδηλώθηκε ως αντιπαράθεση του (τέως πλέον) υπουργού παιδείας Ν. Φίλη με τον αρχιεπίσκοπο της ελλαδικής εκκλησίας Ιερώνυμο, με αφορμή την μεταξύ τους διάσταση απόψεων, αναφορικώς με την θέση, τον χαρακτήρα και το περιεχόμενο του μαθήματος των θρησκευτικών εντός του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος καθώς και σχετικώς με το γενικώτερο θέμα των σχέσεων κράτους-εκκλησίας και της ανάγκης (ή μη) για τον λεγόμενο διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Μούσες και Lohengrin

dΜε αφορμή την παρουσίαση της Όπερας Lohengrin στην Εθνική Λυρική Σκηνή των Αθηνών με πρεμιέρα στις 27 Ιανουαρίου, θα παρουσιασθούν κάποιες πτυχές αυτού του εμβληματικού έργου του Wagner. Προτού εκτεθεί η πηγή εμπνεύσεως του μύθου και το ίδιο το Οπερατικό έργο, κάποια εισαγωγή για την φύση της εμπνεύσεως του ποιητή καθὠς και τα όρια της όποιας αναλύσεως ποιητικών αριστουργημάτων κρίνεται αναγκαία.

Περί Εμπνεύσεως

Η συζήτηση ξεκινάει στην Αρχαία Ελλάδα, όπου ο Wagner εξ άλλου είχε απερίφραστα τοποθετήσει το πρότυπο και αλλά και τον στόχο των προσπαθειών του. Ο φιλόσοφος Πλάτων μας παραδίδει τον διάλογο “Ίων” ή “περί Ιλιάδος”, όπου ο Σωκράτης συνομιλεί με έναν νέο, τον Ίωνα, ο οποίος έχει βραβευθεί για την απαγγελία και ερμηνεία των έργων του Ομήρου. Αυτή είναι μία από τις σπάνιες συνομιλίες του Σωκράτη με ένα παιδί, όπου αναλύεται η αξία του ομηρικού έπους αλλά και με ποιον τρόπο γίνεται η μεταφορά του έπους δια της απαγγελίας στην ψυχή των ακροατών. Ο ποιητής θεωρείται φορεύς της θεϊκής φλόγας, η οποία γίνεται διαθέσιμη στους συμπατριώτες του, κοινωνούς της αυτής Κουλτούρας, μέσω της τέχνης του. Κατά την διάρκεια της συνομιλίας η επίδραση του μουσουργού-ποιητού στους ακροατές παρομοιάζεται με εκείνην του μαγνήτη.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

ΠΟΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ;

271209-ellas

Πατρίδα, πατριώτης, πατριωτισμός, πατριωτικό καθήκον, πάτρια εδάφη, αλησμόνητες πατρίδες, …

Μία λέξη-“καραμέλα” στα στόματα πολλών. Μία λέξη με πολλά παράγωγα, που λίγο-πολύ, έτσι ή αλλιώς, αγγίζει τις ψυχές των περισσοτέρων. Αρκετοί είναι αυτοί που θα την αρνηθούν, περισσότεροι όμως αυτοί που θα την επικαλεσθούν – όμως ως μίαν γενική κι αόριστη έννοια, βέβαια. Όμως αυτοί οι δεύτεροι είναι πολύ χειρότεροι των πρώτων! Στο ιδιαιτέρως χαοτικό κι ασυνάρτητο σύνολο των δευτέρων μπορεί να βρει κανείς ένα πλήθος τύπων προερχομένων από όλο το ιδεολογικό, πολιτικό και θρησκευτικό φάσμα. Ακόμα-ακόμα και άτομα διαφορετικής εθνοτικής/φυλετικής καταγωγής! Αφ᾿ ετέρου, τουλάχιστον στις τάξεις των αρνησιπάτριδων έχουν επιλέξει «συνειδητά» στρατόπεδο και υποστηρίζουν ξεκάθαρα κι απροκάλυπτα την θέση τους! Με σοβαρές εξαιρέσεις κι εδώ βεβαίως, όπως τώρα που οι φανατικοί και κραυγαλέοι εθνομηδενισταί του Σύριζα επίσης ενδύονται ευκαιριακώς ακόμη και πατριωτικό μανδύα (όσο … μπορούν! – πρβλ. και http://www.huffingtonpost.gr/2016/10/28/koinwnia-mathitiki-parelash-_n_12685524.html?utm_source=Contra&utm_medium=huffpost_homebig&utm_campaign=24MediaWidget)!!!

Έτσι λοιπόν, η λέξη “Πατρίδα” χρησιμοποιείται από όλους τους πολιτικάντηδες, ώστε να δικαιολογήσουν τα – εμφανώς εθνοκτονικά – πολιτικά και οικονομικά τους προγράμματα και νομοσχέδια και ν᾿ αρμέξουν εν τούτοις τις ψήφους της άφρονος προβατοποιημένης μάζης, καθησυχάζοντας την όποια υποφώσκουσα και λανθάνουσα λαϊκή οργή εναντίον της εθνοκαταλυτικής πολιτικής των, πως δήθεν λειτουργούν και πράττουν υπέρ της Πατρίδος εν τέλει!

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

PARSIFAL: Εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Πατρός, τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἀνδρείου Πνεύματος! (τοῦ Roberto Pacchioli, μετάφρασις Ἰ. Αὐξεντίου)

%ce%b9%cf%80%cf%80%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%82%ce%b8%ce%ac%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%cf%82%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%b2%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%82– Μία ἔξοχος καὶ καιρία ἀνάρτησις ὑπὸ τοῦ ἐξαιρετικῶς ποιοτικοῦ ἱστολογίου http://theodotus.blogspot.gr περὶ τοῦ καλπάζοντος διαλυτικοῦ καὶ ἀντιστροφικοῦ Φεμινισμοῦ καὶ Μητριαρχίας – καὶ τῆς ἀποδυναμωμένης καὶ κρισίμως ἀπούσης αὐθεντικῆς Ἀνδρείας Ἀρετῆς, τόσον ἐπιτακτικῶς ἀναγκαίας, ὑπὸ τὴν ἀπόλυτον καὶ ἀδιασάλευτον καθοδήγησιν τοῦ Ἀρίου Ἀνδρείου Πνεύματος! Περὶ τῶν διαλελυμένων συγχρόνων κοινωνιῶν τύπου ἐκθηλυσμένης σούπας/ἕλους, περὶ κυριάρχων ἀνδραρίων μᾶλλον εἰς καρικατούρας μᾶλλον παρὰ εἰς ἄνδρας φερόντων, τυπικῶν πλέον τῆς ἐποχῆς μας, περὶ τῆς κρισίμως ἀποτραβηγμένης καὶ ἀπούσης αὐθεντικῆς Ἀνδρικότητος! Ἕνα ἄρθρο ποὺ ΠΡΕΠΕΙ νὰ διαβασθῇ – σᾶς παραπέμπουμε:

http://theodotus.blogspot.dk/2016/10/blog-post_16.html

ΒΛΕΠΕ σχετικῶς ἐπίσης καὶ οἰκείας ἀναρτήσεις, ἐπὶ παραδείγματι http://www.armahellas.com/?p=16664, καθὼς καὶ ἰδιαιτέρως τὸ “Τραγοῦδι τῶν Ἱπποτῶν” ἐκ τῶν ἐμβατηρίων τοῦ Ἅρματος http://www.armahellas.com/?page_id=647

Επιστήμονες ανησυχούν για την καταστροφή της βιοποικιλότητoς των ειδών (…πλήν του ανθρωπίνου είδους!)

bears1

Μία άκρως σημαντική είδηση από τον χώρο της βιολογίας-ζωολογίας είδε πριν λίγο καιρό το φως της δημοσιότητος. Μετά το σχετικό δημοσίευμα της Washington Post άπειρα ηλεκτρονικά μ.μ.ε. και ειδησεογραφικοί δικτυακοί τόποι σ’ όλο τον κόσμο (και στην Ελλάδα) την αναδημοσίευσαν χωρίς ωστόσο να τολμήσουν να θίξουν, πολλώ μάλλον να αναδείξουν, τις προφανείς αναλογίες στο επίπεδο της ανθρωπολογίας και χωρίς να επισημάνουν τα εύλογα συμπεράσματα που προκύπτουν!

Σύμφωνα με την είδηση (οι υπογραμμίσεις δικές μας), “μια εμφανισιακά παράξενη αρκούδα πυροβολήθηκε θανάσιμα από έναν κυνηγό στο Νουβανούτ (Nunavut), μια απομακρυσμένη περιοχή γύρω από το Χάντσον Μπέι (Hudson Bay) στον Καναδά. Το κεφάλι της ήταν μεγάλο, σαν των αρκούδων γκρίζλι, αλλά το τρίχωμά της λευκό, όπως των πολικών αρκούδων. Οι ερευνητές έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα πως πρόκειται για υβρίδιο.

Τα επιστημονικά εγχειρίδια λένε πως τα δύο είδη, υποτίθεται ότι δεν πρέπει να κατοικούν στο ίδιο περιβάλλον. Οι πολικές αρκούδες είναι θαλάσσια θηλαστικά ενώ οι γκρίζλι όχι.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Η ανατολίτικη υποκουλτούρα ως μέσον ψυχικής διαβρώσεως

zeimpekiko_politikoi3Πέραν των καταστρατηγουμένων και βιαζομένων πτυχών ιστορικής, εθνολογικής και επιστημονικής πιστότητος, επί της διαφωτίσεως των οποίων το ΑΡΜΑ και η ιστοσελίς μας ειδικώτερον κατέχει ρόλον πρωτοπόρον (πρβλ. π.χ. εκ των προσφάτων ενθεμάτων μας http://www.armahellas.com/?p=18161, http://www.armahellas.com/?p=16664 και http://www.armahellas.com/?p=14493), η αναμφίβολος σύγχυσις που σκοπίμως προωθείται πολλαπλώς υπό του Συστήματος και του υποτελούς του ψευδεπιγράφου “Ελληνικού” κράτους εν σχέσει προς την “ελληνικότητα” συντελεί καταλυτικώς εις την εμβάθυνσιν και παγίωσιν της προϊούσης διαβρώσεως της ελληνικής κουλτούρας και του ελληνικού χαρακτήρος, ανάγοντας ακόμη συχνά ο,τιδήποτε γύφτικο, ανατολίτικο και παντάπασιν αλλότριον προς τα αιώνια ολυμπιακά ιδεώδη του Ελληνισμού εις στοιχείον … “λαϊκής αυθεντικότητος” κι “ελληνικότητος”! [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

Ακαδημία Πλάτωνος: η βεβήλωση του ιερού χώρου, λίκνου της φιλοσοφίας, συνεχίζεται!

1

Τα φαινόμενα παραμελήσεως και κακοδιαχειρίσεως των αρχαιολογικών χώρων στην Ελλάδα ίσως να μην αποτελούν ειδήσεις. Ωστόσο κάποια σχετικά περιστατικά φαντάζουν απίστευτα θλιβερά, ακόμα και για τα ελλαδικά δεδομένα μονίμου ακηδίας και αδιαφορίας των βαρυσημάντων συμβόλων του παρελθόντος, της ιστορικής κληρονομιάς…

Τέτοια περίπτωση αποτελεί ο ταλαιπωρημένος χώρος της Ακαδημίας Πλάτωνος. Η σημασία του χώρου, υπερβαίνει τα όρια της αρχαιολογίας και αφορά την ίδια την ιστορία όχι μόνο του ελληνικού αλλά του παγκοσμίου πολιτισμού, δεδομένου του ρόλου της πλατωνικής διδασκαλίας ως βάσεως της φιλοσοφίας σε παγκόσμιο επίπεδο, διαχρονικώς. Πρόκειται για τον χώρο που στέγασε επί σχεδόν μία χιλιετία, το πρώτο ίδρυμα γνώσεως, το οποίο από την εποχή της ιδρύσεώς του από τον Πλάτωνα και την ακμή που γνώρισε τον 4ο αιώνα π.Χ., συνέχισε να λειτουργεί αδιαλείπτως έως το κλείσιμό του από τον Ιουστινιανό το 529 μ.Χ., τον μανιώδη αυτόν πολέμιο του αρχαίου ελληνικού πνεύματος που επέφερε τα τελευταία πλήγματα στον μόνο τόπο στον οποίο συνέχιζε ανοιχτά να διδάσκεται εθνική σκέψη. Απετέλεσε δε και σύμβολο της αντιστάσεως των εθνικώς σκεπτομένων φιλοσόφων έναντι της ιουδαιοχριστιανικής σκοταδιστικής πολιτικής που είχε εν τω μεταξύ καταφέρει να καταδικάσει στην σιωπή, μεταξύ άλλων και το μουσείο και την βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, ήδη από τις αρχές του 6ου αιώνα μ.Χ. (σφαγή της Υπατίας).

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

 

«Ανθρώπινα δικαιώματα» εις την υπηρεσίαν του εκπιθηκισμού…

maxresdefaultΤα περιβόητα «ανθρώπινα δικαιώματα» και η γενικωτέρα πολιτική προστασίας των «ευαλώτων μειονοτήτων» είναι ένα πανούργο και πολυσχιδές, καθ’ όλα δε Σιωνιστικό, σόφισμα, όπερ κυρίως επεστρατεύθη μεταπολεμικώς, εξ αρχής στοχεύον εις την πλήρη διάλυσιν των εν Ευρώπη εναπομεινασών κοινοτήτων, τον πλήρη των εκφυλισμόν και την παράλυσιν κάθε φυσικής των αυτοαμύνης ώστε, εν τέλει, να καταλήξουν εις την αντικατάστασίν των με απροσώπους καταναλωτικάς κοινωνίας, ως μοιραίων απολήξεων της σταδιακής εξαφανίσεως κάθε συνδετικού και ενωτικού των στοιχείου, όπως (αληθής) κουλτούρα, γλώσσα και, ιδίως, φυλή.

Ο βασικώτερος πυλών των «ανθρωπίνων δικαιωμάτων» είναι η κοινωνική κυριαρχία του ακράτου ατομισμού, εις βάρος κάθε αιωνίας αναφοράς εις αυθεντικάς αξίας, αρρήκτως συνδεομένας προς Κοινότητα, Έθνος, Ιστορίαν, Φυλήν: ήτοι, η απάλειψις πάσης θεμελιώδους ευθύνης των πολιτών και η εν ταυτώ ασύστολος ανάδειξις εκ του μη όντος και αδιάκριτος αναγνώρισις πλασματικών, παραπλανητικών και ανοήτων κατά το πλείστον δικαιωμάτων των ως και ακινδύνων δια το Σύστημα «ελευθεριών», καθιστώντας την ως άνω (ανεστραμμένην) «πολιτικήν» άκρως ελκυστικήν δια τας εκφυλισμένας ματαίας υπάρξεις των πάλαι ποτέ αληθών πολιτών και νυν φαντασμένων εγωκεντρικών παπαγάλων, οίτινες τελικώς πείθονται ότι δύνανται όλοι των να βυθισθούν συλλογικώς εις αυταπατητικάς «πραγματικότητας», να γενούν καναπεδάτοι αφέντες και πλούσιοι ακαμάτηδες και, επομένως, … να «δικαιούνται» ν᾿ αδιαφορούν δια τας ανεπανορθώτους κοινωνικάς συνεπείας της αρρωστημένης ταύτης κατάντιας.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ θεία Φωτιὰ τῆς καταστροφῆς και τῆς ψυχῆς τῆς Δημιουργίας.

xarama_2Μέχρι της επιβολής της κοσμοθεωρίας του “θείου βρέφους” και των άλλων μεσανατολικών θρησκειών στους Αρίους λαούς, η αίσθηση της θειότητος της φλόγας ήταν κοινό σημείο όλων των Αρίων λαών, με περισσότερο ίσως γνωστή την πυρολατρία στους ζωροάστρες Πέρσες. Το Πῦρ ήταν στὸν Ηράκλειτο η εικόνα του Όντος, του Ενός· η ιερά εστία έκαιγε πάντα, πράγμα που επεβίωσε και μετά την επέλαση του ιουδαιοχριστιανισμού στην λαϊκή παράδοση και υιοθετήθηκε και από την εκκλησία (κατά την δολία της συγκρητιστική στρατηγική διεισδύσεως).
Γενικώς, όμως, με την έλευση του χριστιανισμού (στην Ευρώπη) και εν συνεχεία του Ισλάμ (στην Περσία), και γενικώτερα με την μόλυνση της αρίας ψυχής από τους μεσανατολικούς ψυχικούς εισβολείς (οι οποίοι άνοιξαν τον δρόμο και για την μετέπειτα φυσική εισβολή, όπως μάλιστα διαπιστώνεται σήμερα), η λατρεία αυτή χαρακτηρίστηκε ως “ειδωλολατρία”, αφού εκπορευόταν από την ίδια ψυχή που γέννησε το ολυμπιακό πάνθεον αλλά και, φυσικά, επειδή ήταν συνυφασμένη με μία στάση ζωής η οποία, ούσα βαθύτατα πνευματική και υπερβατική, δεν θα μπορούσε να έχει καμμία σχέση με τις (υπό τον αποστεωμένο ψευδομεταφυσικό, μαγικοθαυματουργικό τους μανδύα) υλιστικές και αποκλειστικώς ατομικιστικές (ακόμη και με την υστεροβουλία της ατομικής “σωτηρίας”) εστιάσεις των μεσανατολικών εισβολέων.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἐτήτυμα Ψέγματα (4)

Ἡ ἀνεπανάληπτη καὶ συστηματικὴ Σφαγὴ ἀμάχων τῆς Γερμανίας

article-1387965-0B383EFE00000578-682_634x905

Περὶ τὸ τέλος τοῦ Μεγάλου Πολέμου, ἀκριβέστερον ἀπὸ 13ης μέχρι καὶ τῆς 15ης Φεβρουαρίου 1945, διεπράχθη τὸ κορυφαῖον ἔγκλημα τῆς παγκοσμίου ἱστορίας: ἡ ἀφανιστικὴ ἰσοπέδωσις καὶ πυρπόλησις μιᾶς πόλεως-μουσείου ὀνειρώδους ὀμορφιᾶς καὶ ἀνυπερβλήτου πολιτισμοῦ, ἡ ὁποία μάλιστα τότε εἶχε καταστῆ καταφύγιον ἑκατοντάδων χιλιάδων γυναικοπαίδων, ποὺ πανικόβλητα ἔφευγαν νὰ σωθοῦν ἀπὸ τὰ κτηνώδη προελαύνοντα ἀσιατικὰ στίφη τοῦ ἐρυθροῦ στρατοῦ, ποὺ ἀφιονισμένα ἀπὸ τὸ ἑβραϊκὸ ψυχικὸ δηλητήριο καὶ τὸ ἀπύθμενον κατὰ τῆς λευκῆς φυλῆς μῖσος ἑβραιομπολσεβίκων κομισαρίων τύπου Ilya Ehrenburg καὶ μεθυσμένα ἀπὸ τὴν ἰσχὺν καὶ ἐπ᾿ αὐτῆς ἀπόλυτον πλέον ἐξουσίαν τῆς κατακλυζούσης ἀριθμητικῆς των ὑπεροχῆς ἔβγαζαν τὴν ὑπὸ τὴν ἀνθρωπίνην των πλανερὰν ἐπιφάνειαν κοχλάζουσαν ὑπανθρωπινότητα, τῆς ὁποίας τυχὸν χαρακτηρισμὸς ὡς “κτηνῳδίας” θὰ συνίστα προσβολὴν πρὸς τὰ κτήνη. Εἶναι δύσκολος ὁ ἀκριβὴς ὑπολογισμὸς τοῦ πληθυσμοῦ τῆς Δρέσδης κατὰ τὴν ἔναρξιν τῶν βομβαρδισμῶν, λόγῳ τῆς ἀσφυκτικῆς κατακλύσεως τῆς πόλεως ὑπὸ δυστυχῶν προσφύγων, πραγματικῶν ὅμως προσφύγων, ἀλλὰ πού, ὡς λευκοί, δὲν περιελάμβάνοντο εἰς τὰ σχέδια προστασίας τῶν “ἀνθρωπιστῶν”, τῶν Ἠνωμένων Ἐθνῶν, τοῦ Ἐρυθροῦ Σταυροῦ κ.ο.κ., οὔτε καὶ ἐκινητοποιήθησαν τὰ φιλελεύθερα “ἀνθρωπιστικὰ” ἔνστικτα προστασίας τῶν παιδιῶν, δὲν ἦσαν βλέπετε παιδιὰ τῆς Ἀφρικῆς ἐκεῖνα! Καὶ τὰ ἔκαυσαν ἀνηλεῶς ὡς φρύγανα, ἐν μιᾷ κολάσει πυρὸς ἐν εἴδει τεραστίου φούρνου, ἐν ᾧ οἱ δυστυχεῖς ἄμαχοι αὐτανεφλέγοντο ἢ ἀπεκαίοντο εἰς τὰ θανάσιμα ῥεύματα καυτοῦ ἄνέμου. Ὑπολογίζεται ὅτι ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων ὑπερέβη τὰ 350.000.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

H γένεσις του μονοθεϊσμού.

h

  Είναι δυνατόν να υπάρχει ο θεός χωρίς τους ανθρώπους; Ποιά άραγε ισχύ θα είχε ο θεός εάν δεν υπήρχαν τα θνητά όντα; Επίσης υπήρχε άραγε κάποια εποχή όπου ούτε θεός υπήρχε ούτε άνθρωπος; Ας ερωτήσουμε και κάτι άλλο; Υπήρξε εποχή κατά την οποία θεός και άνθρωπος ήταν ένα; Είναι άραγε δυνατόν ο άνθρωπος να υπήρξε ή να υπάρξει χωρίς το θεό; Ποια πραγματική οντολογική τρίτη θα λέγαμε δύναμη υποκρύπτεται πίσω από το θεό και τον άνθρωπο, η οποία τους δημιούργησε και τους καθοδηγεί μέχρι τη στιγμή της αυτοαναίρεσής τους και της συνέχειας της απείρου οντολογικής εσωτερικής συνέχειας;

  Στον κόσμο του θεού και του ανθρώπου εκείνο το οντολογικό μέγεθος το οποίο αναιρείται είναι η συνέχεια. Ο άνθρωπος εσωκλείεται στη διάσταση που ξεκινά από την ιδέα του πρώτου θεϊκού όντος και του δημιουργηθέντος εξ αυτού κόσμου και τελειοποιείται στην ανθρώπινη πόλη και πολιτισμό. Ο μονοθεϊσμός τελειοποιεί τον παρόντα κύκλο της διάστασης στερεοποιώντας το μοντέλο εμμενούς διάστασης που όπως ήδη είπαμε ξεκινά από το θεό και διά της φύσης-κόσμου περατώνεται στον άνθρωπο.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Παράλληλες εκδηλώσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με αφορμή τον εορτασμό του Χειμερινού Ηλιοστασίου

Τελική. Δεκ.Οι οργανώσεις Θεσσαλονίκης και Αθηνών του ΑΡΜΑτος διοργανώνουν το Σάββατο 19 και την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου αντιστοίχως διαλέξεις με θέμα την εορτή του Ηλιοστασίου.

 Επί μέρους θέματα που θα αναπτυχθούν:

 • Χειμερινό Ηλιοστάσιο: Ο θρίαμβος του Φωτός.

 • Η πάλη των αλλοτρίων δογμάτων.

 • Ο εορτασμός του στους Ινδοευρωπαϊκούς λαούς.

 • Η σημασία της εορτής σήμερα.

Το ΑΡΜΑ πραγματοποίησε στην Αθήνα ημερίδα αφιερωμένη στο έργο του Ι. Έβολα.

Φ.2.Το Σάββατο 24 Οκτωβρίου, στον χώρο εκδηλώσεων της οργανώσεως Αθηνών του ΑΡΜΑτος, πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία, ενώπιον πολυαρίθμου ακροατηρίου, ημερίδα αφιερωμένη στον βίο και το έργο του Ιούλιου Έβολα. Παλαιοί και νέοι αγωνιστές και υποστηρικτές των ιδεών του εθνοκοινοτισμού, γνώστες και μη του έργου του σπουδαίου Ιταλού φιλοσόφου, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τρεις πολύ ενδιαφέρουσες εισηγήσεις, μέσω των οποίων παρουσιάστηκαν βασικές πτυχές της εβολιανής κοσμοθεάσεως. Ο πρώτος ομιλητής αναφέρθηκε στην μεταφυσική διάσταση της Αναβάσεως, όπως πραγματώνεται ιδίως στην ορειβασία και εν γένει στα υψηλής επικινδυνότητος ορεινά αθλήματα και παράλληλα στην επιδίωξη κατακτήσεως των πάσης φύσεως κορυφών, των εσωτερικών επιτεύξεων και της (αυθ-)υπερβάσεως – επιδίωξη που, όπως αναλύθηκε, αποτελεί προτεραιότητα του ΑΡΜΑτος, στην οποία άλλωστε συμβολικά παραπέμπει το ίδιο το ανωτροπικό έμβλημα του ΆΡΜΑτος. Ακολούθησε εισήγηση-ανάλυση αναφορικά με την αξία συγκερασμού γνώσεως, δράσεως και ενατενίσεως, στο πλαίσιο του «μεγάλου» και του «μικρού» ιερού πολέμου, των δυο όψεων δηλαδή του αγώνος (εσωτερικού και εξωτερικού) που πραγματώνεται σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Ο τρίτος εισηγητής παρουσίασε την στενή σχέση του ΑΡΜΑτος με την ευρωπαϊκή εσωτερική παράδοση και την σημασία της εβολιανής σκέψεως και πνευματικής κληρονομιάς ως πυξίδα προσανατολισμού και μέσο διαπλάσεως μιας Νέας Γενιάς, ενός Νέου Ανθρωπίνου Τύπου, ενός Νέου Πολιτισμού, που θα αναδυθεί ρωμαλέος μέσα από τα συντρίμμια του συγχρόνου καταρρέοντος αντι-πολιτισμού της σκοτεινής εποχής. Η εκδήλωση έκλεισε με υποβολή ερωτήσεων εκ μέρους του ακροατηρίου, συζήτηση και ανάπτυξη γόνιμου προβληματισμού. Παραθέτουμε εν συνεχεία το μήνυμα που απέστειλε ο επί κεφαλής του ΑΡΜΑτος, το οποίο ανεγνώσθη κατά την διάρκεια της εκδηλώσεως: [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ὡρισμένες διαπιστώσεις ἐν ὄψει τῆς ἐνάρξεως τοῦ νέου σχολικοῦ ἔτους

2

 Ἡ παρακμιακὴ ἐποχή μας, ἐποχὴ ἀποπροσανατολισμοῦ καὶ ριζικῆς διαστρεβλώσεως τῶν νοημάτων (ἢ καὶ πλήρους ἀπουσίας νοήματος), ἐποχὴ βαθειᾶς καὶ γενικευμένης ψυχοσωματικῆς ἀλλοτριώσεως τῶν ἀνθρώπων, χαρακτηρίζεται – καθόλου τυχαῖα – καὶ ἀπὸ τὸν ἐκτροχιασμὸ τῆς ἀγωγῆς τῶν νέων.

 Χαρακτηρίζεται, ἐπίσης, ἀπὸ τὴν ριζικὴ ἀποκοπὴ τῆς παιδείας ἀπὸ κάθε παραδοσιακὸ στοιχεῖο καὶ κάθε ἐσωτερικὸ συνεκτικὸ δεσμό, καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν συνακόλουθη κυριαρχία ἐκπαιδευτικῶν μεθόδων, συστημάτων καὶ πρακτικῶν ἐξόχως ἀφυσίκων, δυσαρμονικῶν καὶ ἀντι-ιεραρχικῶν, ἀπὸ ὅπου ἀπουσιάζει κάθε οὐσιώδης χαρακτὴρ καὶ περιεχόμενο: γι᾿ αὐτὸ καὶ βλέπουμε ὅτι, ὄχι ἁπλῶς συντηροῦνται οἱ ἀτομικὲς καὶ κοινωνικὲς παθογένειες καὶ στρεβλώσεις, ἀλλὰ καὶ πολλαπλασιάζονται καὶ κλιμακώνονται συνεχῶς, σὲ μιὰν ἀδιάπτωτη πορεία ἐκφυλισμοῦ καὶ καταβαραθρώσεως.

 Κοντὰ στὶς πολλὲς ἄλλες ἐπαναστατικὲς καί, ἐν ταυτῷ, παραδοσιακὲς μεταρρυθμίσεις, ποὺ πρόλαβε νὰ εἰσαγάγῃ τὸ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ καθεστὼς στὴν Γερμανία, ἦσαν καὶ οἱ ἀλλαγὲς στὴν ἐκπαίδευση καί, κυρίως, ἡ ἐμφύτευσις ἑνὸς ὁλότελα νέου ἐκπαιδευτικοῦ πνεύματος, κατὰ τὸ ὁποῖον ὤφειλε ὁ ἐκπαιδευτικὸς νὰ εἶναι ψυχοσωματικὰ ἰσορροπημένος, ἁρμονικὰ ἀνεπτυγμένος στὸ πνεῦμα καὶ στὸ σῶμα, σκληραγωγημένος, ἀνθεκτικὸς καὶ με φυσικὸ τρόπο ἐντεταγμένος στὴν Λαϊκὴ Κοινότητα. Ὅλα τὰ ὡς ἄνω στοιχεῖα διακρίνονται χαρακτηριστικὰ στὸ παρακάτω ἀπόσπασμα, ποὺ μεταφέρει τὶς ἐντυπώσεις ἑνὸς Ἕλληνος διευθυντοῦ τῆς ἀκαδημίας τῆς Θεσσαλονίκης, τοῦ Γεωργίου Ζομπανάκη, ὁ ὁποῖος μεταφέρει κάποια οὐσιώδη ζητήματα ποὺ ἀφοροῦν εἰς τὴν ἐκπαιδευτικὴ πολιτικὴ τοῦ ἐθνικοσοσιαλιστικοῦ κράτους, παρμένο ἀπὸ τὴν μελέτη του «Οἱ παιδαγωγικὲς ἀκαδημίες στὴν Γερμανία καὶ στὴν Ἑλλάδα», ποὺ ἐξεδόθη τὸ 1935:[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Xριστιανομουσουλμανισμός: η νέα οικουμενική θρησκεία.

Θα μπορούσαμε να αρχίσουμε την έρευνά μας διατυπώνοντας ένα απλούστατο ερώτημα: Ποιος ο ρόλος της Ελλάδος στη σύγχρονη Ευρώπη; Αυτό το ερώτημα φαντάζει πολύ ηθικό. Πριν την ηθική υπάρχει η γνωσιολογία. Άρα θα πρέπει να ξεκινήσουμε από άλλο ερώτημα: Ποια Ευρώπη ετοιμάζεται και ποια Ελλάδα προετοιμάζεται να υποβιβασθεί σε αυτή την Ευρώπη; Υποερωτήματα πολλά. Έχουμε άραγε αναρωτηθεί ότι όλα υπόκεινται σε ένα κεντρικό σχέδιο, ότι όλοι – Έλληνες και Ευρωπαίοι κυβερνώντες – είναι μέρος αυτού του σχεδίου, το οποίο απλά έχει ως προμετωπίδα την οικονομία προκειμένου να ελέγχει τις μάζες τη στιγμή κατά την οποία κρυφά και ύπουλα προωθούνται εξουσιαστικές και γεωπολιτικές αλλαγές;

 Ας υπενθυμίσουμε και πάλι τα δύο κυρίαρχα πολιτικοοικονομικά συστήματα τα οποία χτίζουν το οικονομικό και πολιτειακό προφίλ της σύγχρονης Eυρώπης. Η αστική δεξιά και η προλεταριακή αριστερά, τα οποία κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1974 έως το πρώτο τέταρτο του 21ου αι. (περίπου). Αυτό το οποίο θα πρέπει οπωσδήποτε να σημειώσουμε είναι ότι η σημερινή Ευρώπη είναι δημιούργημα των νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου. Εάν σκεφθούμε ότι οι νικητές ήταν κυρίως οι Αμερικανοί, οι Άγγλοι και οι Σοβιετικοί, θα καταλάβουμε ότι η αστική δεξιά (η οποία στη χώρα μας αντιπροσωπεύθηκε από τη Ν.Δ. και το πασόκ) είναι ο ένας πόλος επάνω στον οποίο στηρίχθηκε το όραμα της Ευρώπης των νικητών του Β΄ παγκοσμίου πολέμου.[…][ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Θερινό Hλιοστάσιο.

 Θερινό ηλιοστάσιο σήμερα! Ο ζωοδότης ήλιος, το αιώνιο σύμβολο της σοφίας, της πνευματικότητος, της ζωτικής ενεργείας και της δημιουργίας, για όλους τους αρίους λαούς, φθάνει (για το βόρειο ημισφαίριο) στο απόγειο του ετησίου κύκλου του, σημαίνοντας την έναρξη του θέρους, την μεγαλύτερη και φωτεινότερη ημέρα του έτους.

  Επ’ ευκαιρία του Θερινού Ηλιοστασίου, εκφράζουμε τις θερμότερες ευχές μας προς όλους τους συναγωνιστάς και φίλους!

 Ο Αιώνιος Ήλιος της φυλής μας ας φωτίζει τον νου και την καρδιά όλων μας, ας μας δίνει δύναμη και έμπνευση, διαλύοντας τα νέφη και απωθώντας τους κάθε λογής μιαρούς τσαρλατάνους και αγύρτες, στους χαλεπούς καιρούς της σκοτεινής εποχής που διανύουμε.

Ὁ ἰνδοευρωπαϊκὸς θεσμὸς τῆς *Koryos.

 *Koryos είναι η αναδομημένη λέξη της Πρωτο-ΙνδοΕυρωπαϊκής (ΠΙΕ) γλώσσης που δηλώνει την ομάδα των νεαρών, ανηλίκων, ανυπάνδρων και ακτημόνων πολεμιστών για την οποία, καθώς και για τις εξ αυτής ομάδες προερχόμενες, χρησιμοποιείται αρκετά συχνά στην διεθνή βιβλιογραφία ο γερμανικός όρος Männerbund (, πληθ.:) Männerbünde. Παράγωγα αυτής της αρχικής λέξεως ανευρίσκονται στις γλώσσες που ξεπήδησαν μέσῳ της βαθμιαίας διαφοροποιήσεως από την αρχική ΠΙΕ, όπως τα ακόλουθα, όλα αρσενικού γένους, που σημαίνουν “στρατός” ή “στρατιωτική ομάδα/συγκρότηση”: Λιθουανικό Kᾱriαs, Παλαιο-Περσικό Kᾱrα-, Παλαιο-Ιρλανδικό cuire, Παλαιο-Γερμανικὸ harja, Γοτθικό harjis, Παλαιο-Νορδικὸ herr, Παλαιο-Αγγλικό here, Μέσο Ιρλανδικό cuire. Στην ελληνική γλώσσα επεβίωσε υπό την μορφήν του τίτλου αλλά και ανθρωπωνυμίου Κοίρανος· υπό μεν την πρώτη δηλώνει τον αρχηγό, διοικητή στρατού ή ηγεμόνα: « οἵ τινες ἡγεμόνες Δαναῶν καὶ κοίρανοι ἦσαν· » (Ιλιάδος Β487), ενώ υπό την δεύτερη συναντάται πάλι στην Ιλιάδα ως όνομα ενός Λυκίου πολεμιστού που φονεύεται από τον Οδυσσέα (Ε667) και ενός Κρητός οδηγού άρματος, ο οποίος πέφτει νεκρός από το δόρυ του Έκτορος (Ρ 612-620). Παράγωγά της αποτελούν επίσης το θεσσαλικό όνομα Κόρρος και το μακεδονικό Κόρραγος.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

20 Ἀπριλίου 1889 – 20 Ἀπριλίου 2015.

126 ἔτη συμπληρώνονται σήμερα ἀπὸ τῆς γεννήσεως τοῦ, ἀναμφισβητήτως, πλέον πολυσυζητημένου ἀλλὰ καὶ πλέον κατασυκοφαντημένου καὶ διεστρεβλωμένου ἀνδρὸς τῆς συγχρόνου Ἱστορίας: τοῦ Ἀδόλφου Χίτλερ.

 

Τὸ ἀβυσσαλέον ἰουδαϊκόν-ταλμουδικὸν ἐναντίον του μῖσος ἔχει δυστυχῶς πλήρως συσκοτίσει καὶ δηλητηριάσει τὴν κρίσιν, τὴν σκέψιν καὶ τὰ συναισθήματα τοῦ μεταπολεμικοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου, κατὰ τρόπον ποὺ αὐτὸ ἐχρησίμευσεν εἰς τοὺς ἀστροφόρους πράκτορας τοῦ ἐνεργοῦ Θανάτου νὰ τὸ χρησιμοποιήσουν ὡς ἐφαλτήριον διὰ τὴν ὁλικὴν, πλέον, ἐκρίζωσιν κάθε ὑγιοῦς ζωτικοῦ ἐνστίκτου, συναισθήματος καὶ σκέψεως, κάθε στοιχειώδους βιολογικῆς καὶ πνευματικῆς ἐρριζώσεως εἰς τὰ ἴδια νάματα καὶ πηγὰς Ζωῆς, Παραδόσεως καὶ Ὑπάρξεως.

 

Τοιουτοτρόπως ἔχει ἡ Ζωή, ἡ ἰδία Ψυχὴ καὶ ἡ Παράδοσις ἀντικατασταθῆ ὑπὸ ψευδῶν ἐννοιῶν, τεχνητῶν ἀρχῶν, ἐκβαλλουσῶν εἰς μίαν ἠθικὴν αὐτοχειριασμοῦ τοῦ λευκοῦ ἀνθρώπου ὡς εἴδους: αὐτοχειριασμοῦ μὲν ἀρχικῶς κατὰ τὸ βιοψυχικὸν καὶ νοητικὸν ἐπίπεδον συντελουμένου, ποὺ ὅμως τελικῶς, ἐπιτρέποντας μέσῳ τῶν ὀχλοκρατικῶν παγίδων τοῦ Συστήματος τὸν πλήρη στρατηγικὸν ἐξανδραποδισμὸν τῆς δημοκρατικῆς “πολιτικῆς”, ἄγει τάχιστα καὶ μετὰ μαθηματικῆς ἀκριβείας καὶ εἰς τὸν ῥιζικὸν βιολογικὸν ἀφανισμὸν τῶν εὐγενεστέρων εἰδῶν τῆς ἀνθρωπότητος καὶ δὴ τῆς Λευκῆς Φυλῆς συνολικῶς, καθὼς εἰς τὸ προσκήνιον ἀναδύεται ὁ πιθηκοτενὴς φαιὸς μαζάνθρωπος ὡς διάδοχος τῶν λευκῶν εὐρωπαίων, ὅπως προδιέγραψε ὁ ἰαπωνεβραῖος ἐλευθεροτέκτων Coudenhove-Kallergi, ὁραματιστὴς τῆς “Πανευρώπης” (1923, προγραμματικῆς του διακηρύξεως/σχεδιασμοῦ).

 

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Η “ΤΡΙΤΗ” ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ

Ὁ Μαρξισμός (Ἀριστερά) καὶ ὁ Καπιταλισμός (Δεξιά) εἶναι τὰ 2 ἀντιδιαμετρικὰ σημεῖα (εἶναι πολέμια μεταξύ τους) τοῦ ἴδιου ἄξονα. Εἶναι καὶ οἱ 2 ἰδεολογίες ἄκρως ὑλιστικές, οἰκονομοκεντρικὲς καὶ ἀντιλαμβάνονται τὸν Ἄνθρωπο ὡς παραγωγικὴ μονάδα καὶ ὄχι ὡς ψυχοσωματικὴ ὁλότητα. Οἱ 2 αὐτὲς ἰδεολογίες ἀντιπροσωπεύουν τὰ 2 ἄκρα μίας μονοδιάστατης θεωρήσεως, μίας εὐθείας, ἡ ὁποία ἔχει ἐπιβληθῇ δολίως καὶ κατὰ συνέπειαν ἔχει θεωρηθῇ ἐσφαλμένως ὡς τὸ γεωμετρικὸ μοντέλο τοῦ πολιτικοῦ (καὶ κατ’ ἐπέκτασιν κοσμοθεωρητικοῦ) φάσματος.
Αὐτὸ τὸ μοντέλο ἔχει σκοπίμως καὶ δολίως «ἀφήσει ἀπ᾿ ἔξῳ» τὴν τρίτη μεγάλη ἰδεολογία ποὺ ἔχει ξεπροβάλει ἀπὸ τὴν ἀνθρώπινη ἱστορία καὶ ἡ ὁποία δέν ἀνήκει πουθενὰ ἐπάνῳ στὴν προαναφερθεῖσα εὐθεία (στὴν ὁποίαν ἀνήκει καὶ τό -ἐπίσης οἰκονομοκεντρικὸ φυσικά- «κέντρο»), ἀλλὰ εὑρίσκεται ἔξω, ὑπεράνω καὶ ἐπέκεινα αὐτῆς:[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ο τρόπος της «αριστεράς» εξουσίας.

Το σύμπαν – ειδικά από τον Ηράκλειτο και μετά – είναι ενιαίο, όχι ως τέτοιο αλλά στο μυαλό των ελλόγων ανθρώπων. Όλα πλέον μπορούν να ιδωθούν σαν μία συνέχεια ∙ σε όλα τα επίπεδα μπορούμε να ανακαλύψουμε αιτίες, τρόπους και σκοπούς, σύμφωνα με τους οποίους εκτυλίσσονται γεγονότα και συμβάντα. Ο Ηρακλείτειος Λόγος και μετέπειτα ο μετασωκρατικός λόγος έθεσε σειρά και τάξη στον κόσμο, εύκολα μπορούμε να κατανοήσουμε παραμέτρους και παράγοντες που κινούν τον κόσμο μας.[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Tὸ ἐπίκαιρο νόημα τῆς ἐπετείου τῆς Ἐθνικῆς Παλιγγενεσίας τοῦ 1821: Ἀντίσταση στὸν συντελούμενο ἐθνικὸ ἀφανισμό!

Έλληνες συμπατριώτες, η Πατρίδα μας διανύει τα τελευταία στάδια οριστικού αφανισμού/ξερριζώματος!

Το Ελληνικό Έθνος, με ιστορία άνω των 4.000 χρόνων, που κρατήθηκε διά πυρός και σιδήρου διά μέσου των αιώνων, που αντιμετώπισε με ηρωικούς αγώνες αναρίθμητες εισβολές, επιδρομές κι αιματηρούς πολέμους, που παρ᾿ όλ᾿ αυτά άντεξε κι έμεινε ζωντανό, ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΣΒΗΣΕΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΕΛΑΧΙΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ συστηματικής ΔΙΑΛΥΣΕΩΣ υπό ένα προδοτικό και βαθύτατα αντεθνικό κατεστημένο, που απεργάστηκε την πλήρη χρεωκοπία και αστοχία σε κάθε επίπεδο και τομέα – με ειδικότερες συνέπειες την δραματική υπογεννητικότητα των Ελλήνων, εκ παραλλήλου προς ένα πρωτοφανή μαζικό εποικισμό της χώρας, μιαν αληθινή ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ από αναρίθμητα ΣΤΙΦΗ αλλοφύλων εισβολέων, που εισρέουν από τα ουσιαστικώς αφύλακτα σύνορα στα ενδότερα της χώρας! Η Πατρίδα μας, που γέννησε τόσους κορυφαίους ποιητές και αναμορφωτές, φιλοσόφους, καλλιτέχνες και ήρωες, ΑΝ ΔΕΝ ΞΥΠΝΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΝΑΣΚΟΥΜΠΩΘΟΥΜΕ, θα καταντήσει ΣΥΝΤΟΜΩΤΑΤΑ μια χώρα φυλετικώς ξένη προς τους Έλληνες, μη λευκή και μάλλον ισλαμική!!!
Καθημερινά καταφθάνουν μέσω Τουρκίας, που προθύμως και συστηματικώς τους προωθεί στην Ελλάδα, εκατοντάδες λαθρέποικοι από Μέση Ανατολή, Β. Αφρική και Ασία. Επεκτείνοντας το προδοτικό έργο των αντεθνικών κυβερνήσεων Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ, η κομπανία ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, έχουσα πλέον τα ηνία της Ελλάδος, κλείνει στους λαθρεποίκους το μάτι ακόμη και για χορήγηση ιθαγενείας – μηδέ καν απλής υπηκοότητος, ΜΗΔΕΝΙΖΟΝΤΑΣ κάθε έννοια ελληνικής εθνικής ταυτότητος κι επαληθεύοντας πλήρως το πολιτικό της στίγμα ως ανθελληνικής συμμορίας διεθνιστών!
Οι πρώτες ενέργειες της νέας κυβερνήσεως ήσαν ενδεικτικές: Εδόθη εντολή να μη συλλαμβάνεται κανείς λαθρέποικος και να εκκενωθούν οι χώροι προσωρινής κρατήσεως! Τους τάζουν χορήγηση αδειών παραμονής, προσκαλώντας έτσι και τ᾿ αδέλφια τους να εισρεύσουν! Οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί από όπου κυρίως προέρχονται αριθμούν δισεκατομμύρια (Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ιράκ, Συρία, Β. Αφρική κ.λπ.) εν εκρήξει, όπου το να μετακινηθούν στην Ευρώπη αποτελεί κοινό όνειρο! Επιδίωξη δε όχι μόνο τζιχαντικών κύκλων, αλλά και του Καντάφι ακόμα, ήταν και είναι η κατάληψη της Ευρώπης με την δύναμη της λαοπλημμύρας και υπεργεννητικότητος των αραβικών στιφών εισβολέων.
Και πόσους τέλος πάντων θα πρέπει ακόμη να δεχθεί η Ευρώπη κι η Ελλάδα ειδικότερα, μη και “στραβώσει” ο αρρωστημένος κι εγκληματικός ψευδο-ανθρωπιστικός αυτισμός των αριστεροφιλελευθέρων ονειροβατών και της “πολιτικής ορθότητός” τους;;; “Ορθότητος” που εξασφαλίζει ακριβώς την ΑΜΕΣΗ εθνική και φυλετική εξαφάνισή μας, μέσα σε ελάχιστες δεκαετίες! Για να μη αναφερθούμε στην ασφάλεια, την εγκληματικότητα, τις μεταδοτικές ασθένειες, τους βιασμούς, τις κλοπές, τις ληστείες, τις ανθρωποκτονίες – την κόλαση που θα μεσολαβήσει, έως ότου πνιγούμε στα αισχρά απόνερα της αφροσύνης και της δειλίας μας!
ΕΛΛΗΝΑ ΞΥΠΝΑ, ΣΥΝΕΤΙΣΟΥ! – ΑΡΝΗΣΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΟΥ!
Θα συνεχίσουμε την δειλή παθητικότητά μας και υποταγή σ᾿ αυτό που, όντως, είναι “μοιραίο”, εφ᾿ όσον τουλάχιστον η φαύλη αντεθνική ομοταξία της προδοτικής Μεταπολιτεύσεως κρατάει ακόμη τα ηνία της χώρας;
Αυτοί οι μελαμψοί ισλαμικοί λαθρέποικοι, πολλοί των οποίων ασπάζονται και το τζιχάντ («ιερό» πόλεμο κατά των απίστων) προς επιβολήν του ισλαμικού νόμου (Σαρίας) και στην Ευρώπη, είναι ακριβώς ίδιοι με τα τέρατα που η φρίκη τους σαρώνει το Ιράκ, την Συρία, την Υεμένη κ.λπ. .
Έλληνα πατριώτη! Αναλογίσου τα παιδιά σου, την βαρειά ευθύνη σου για το μέλλον της Πατρίδος ΣΟΥ. Οι προγονοί μας κατάφεραν με σκληρούς αγώνες και ποταμούς αίματος ν᾿ αποτινάξουν τον ισλαμικό ζυγό, εν μέρει τουλάχιστον. ΕΜΕΙΣ δε, με την δειλή παθητικότητα και αδράνειά μας, ανάξια κι αισχρά παραδίδουμε “στο πιάτο” την χώρα μας ως λεία και τρόπαιο στους βαρβάρους! Η νέα επελαύνουσα Δουλεία θα είναι ανεπίστρεπτη κι οριστική, με βασικό υπαίτιο τον παθητικό ενδοτισμό απέναντι στους σάπιους κήρυκες του «πολυπολιτισμού», του «αντιρατσισμού» και του ουσιαστικού μας συλλογικού αυτοχειριασμού.
Μη τους δίνεις άλλο χώρο! ΑΝΟΡΘΩΣΟΥ ΚΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΟΥ ΤΩΡΑ! myanimations.gr

Περὶ ἀρχεγόνων ὄφεων καὶ Ἀετῶν – ἤ, περὶ ἀρχεκάκων λογοτεχνικῶν αὐλοκολάκων καὶ ἡλιακῶν ποιητῶν…

… Ἀητός, ποὺ σἂν ἀντίκρυσε τὸ πρῶτο Φῶς μιὰ ᾿μέρα,
Στὴν πρώτη του φωλῃά,
Δύο ἄνθια οὐράνια ἐμύρωσαν τὸ μαγικό του λίκνο
Τῶν Νιβελούγκων ἡ ψυχὴ μὲ τὸν Σιλλέρειο κύκνο·
Κι ἡ θεία του ματιά,
Σἂν ἄστρο ᾿στὸν αἰθέρα
Ἔγεινε λάμψη Ἀπόλλωνος καὶ Ἄρεως φωτιά!

 

Ἔχουμε ὀλίγα τινὰ εἰς ἀπάντησιν τῆς πομπωδῶς ὀχλογλισχρώδους, καπήλως καὶ ψευδῶς “ἑλληνόφρονος”, ἤτοι “ἑλληναράδικης” τοποθετήσεως ἐν κυνοβουλίῳ τοῦ γνωστοῦ ἐκκεντρικοῦ ἐπιδειξιομανοῦς καὶ … ἐπαναστάτου τῆς ὑποταγῆς καὶ τῆς συμμορφώσεως Ζουράρι (αὐτοῦ ποὺ κατὰ τὸ παρελθὸν ἐχαρακτήρισε τὶς ὀριενταλικὲς κατανύξεις τοῦ Σφακιανάκη ὡς τραγούδια μέ … δωρικὴν χροιάν!!!), ἐν σχέσει πρὸς τὴν Γερμανίαν διὰ μέσου τῶν αἰώνων, τὴν ὁποίαν ἠθέλησεν ὄχι ἁπλῶς νὰ περιγράψῃ ὡς τὸν κακεντρεχῆ ἀπόλυτον καὶ … προαιώνιον δυνάστην μας, ἀναξίως οὕτω συρόμενος ὄπισθεν εὐτελῶν λαϊκιστικῶν παραχαράξεων – πρωτοστατούντων “ἀναλυτῶν” τῆς πεντάρας,[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

H σύγχρονος αόρατος χείρ.

Πολλά είναι τα ερωτήματα που μας απασχολούν σχετικά με τον τρόπο που κινείται και εκτυλίσσεται ο κόσμος μας. Ας θυμηθούμε και μόνο το Αριστοτελικό τελεολογικό κριτήριο. Σύμφωνα με αυτό τίποτε στο σύμπαν, στον κόσμο, στην φύση δεν είναι τυχαίο. Η φύση δημιουργεί επάνω σε προκαθορισμένη κλίμακα προκειμένου να εκτυλίξει μία πολύ συγκεκριμένη σειρά ενεργειών, οι οποίες πάντα κάπου αποσκοπούν. Όλα γύρω μας εκπηγάζουν από συγκεκριμένες ιδέες και εκπροσώπους αυτών, οι οποίες σε κάθε περίπτωση πάντα και παντού κάπου στοχεύουν. Σε καμμία των περιπτώσεων δεν θα πρέπει να δεχθούμε την τυχαιότητα ως κυρίαρχη δύναμη του πλανήτη μας. Ο Σταγειρίτης είναι σαφής σε αυτό. Η φύση κρύβει μέσα της τον σκοπό, την οδό προς το κάτι. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

“Ὁ Ἐθνικοσοσιαλισμὸς” (Ἐκ τοῦ ἔργου «Ἡ κοινωνικὴ οἰκονομικὴ ἐν τῆ ἱστορικῇ της ἐξελίξει» – 1950 – ὑπὸ Δημοσθένους Στεφανίδου)

Κράτος, κατὰ τὰς ἀντιλήψεις τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ, εἶναι ἡ ὀργάνωσις μιᾶς κοινωνίας φυσικῶς καὶ ψυχικῶς ὁμοίων ἀνθρώπων πρὸς ἀποτελεσματικωτέραν ἐπίτευξιν τῆς διατηρήσεως τοῦ εἴδους της καὶ πραγματοποίησιν τοῦ ὑπὸ τῆς Προνοίας ὁρισθέντος εἰς αὐτὴν σκοποῦ. Τὸ κράτος δὲν εἶναι αὐτὸ καθ᾿ἑαυτὸ σκοπός, ἀλλὰ μέσον πρὸς σκοπόν, ὅστις ἀμέσως μὲν εἶναι ἡ ρηθεῖσα συντήρησις καὶ προαγωγὴ μιᾶς κοινωνίας ὁμοίων ἀνθρώπων, ἐμμέσως δὲ καὶ τελικῶς ἡ δημιουργία ἀνωτέρου ἀνθρωπίνου πολιτισμοῦ. Κράτη, ποὺ δὲν κέκτηνται πλήρη συνείδησιν τοῦ ἀπωτέρου τούτου σκοποῦ, εἶναι ἐκτρωματικὰ καὶ δὲν ἔχουν κανένα λόγον ὑπάρξεως.
Τὸν ἀνώτερον ἀνθρώπινον πολιτισμὸν ποὺ ἐπιδιώκει τὸ κράτος, δὲν δημιουργεῖ κυρίως εἰπεῖν αὐτό, ἀλλὰ τὸ περιεχόμενόν του, τὸ ἐντὸς τοῦ κράτους εὑρισκόμενον ἔθνος ἤ – ὡς λέγει ὁ Hitler – ἡ ὑπ΄αὐτοῦ διατηρουμένη φυλή. Ὅλαι ὅμως αἱ φυλαὶ δὲν προσιδιάζουν ἐξ ἴσου πρὸς πολιτιστικὴν ἀνάπτυξιν. Ὑπάρχουν ὑπὸ τὴν ἔποψιν ταύτην φυλαὶ ἀνώτεραι καὶ φυλαὶ κατώτεραι, ἄν καὶ ἐνίοτε ἡ ἱκανότης αὐτὴ εὑρίσκεται ἐν λανθανούσῃ καταστάσει καὶ ἐκδηλοῦται μόλις αἱ ἐξωτερικαὶ συνθῆκαι τὸ ἐπιτρέψουν. Κατὰ τὸν ἐθνικοσοσιαλισμόν, μόνη ἡ ἀρία φυλὴ προσιδιάζει πρὸς πολιτιστικὴν ἀνάπτυξιν, εἰς δὲ τοὺς κόλπους της (κατὰ τοὺς Γερμανοὺς ἐθνικοσοσιαλιστάς) προεξάρχει τὸ γερμανικὸν ἔθνος, προωρισμένον ὑπὸ τῆς Προνοίας νὰ μεγαλουργήσῃ εἰς τὸν κόσμον. [ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Η ΣΥΝΑΦΕΙΑ ΔΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΡΟΥ ΣΤΗΝ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ.

  Η δουλεία κατά τον Αριστοτέλη ενυπάρχει φύσει. Ξεκινώντας από την Πλατωνική έννοια του φύσει δούλου, κατά τον Σταγειρίτη φιλόσοφο δέον να διακριθεί σαφώς και διαχωρισθεί το άρχον του αρχομένου. Στον Κόσμο, συνεχόμενο διά της αρμονικής τάξεως και, συναφώς, κάποιας εγγενούς οντικής ιεραρχίας, είναι το φυσικόν, «πέφυκεν», το ανώτερον να άρχει του υποδεεστέρου του· το οποίον πρέπει να υπακούει στις επιταγές του υπερτέρου του όντος, προς επιτέλεσιν του έργου το οποίο η φύση προέβλεψε και για τους δύο, συμφώνως προς την Κοσμικήν Τάξιν. Ο νόμος αυτός διέπει και την σχέση κυρίου και δούλου στην αρχαιοελληνική κοινωνία. Η τάξις αυτή επιτρέπει την επίτευξη της ιδίας φύσεως και στα δύο μέρη, εφ᾿ όσον και καθ᾿ όσον η σχέσις των αντανακλά την αρχική τους φύσι. Είναι δε εντελώς εσφαλμένη η διαδεδομένη, κυρίως μετά τους χριστιανικούς χρόνους, διαστρέβλωσις ότι οι δούλοι στην αρχαία Ελλάδα αντεμετωπίζοντο ως «αντικείμενα» και δεν ετύγχανον κανενός σεβασμού: απεναντίας. Τούτο μάλλον απετέλει ίδιον των βαρβάρων δουλοκτητών. Εκεί, όμως, δεν δύναται καθόλου να γίνει λόγος περί κοσμικής τάξεως αλλά περί περιστασιακής και στρεβλής σχέσεως δυνάμεως. Αυτό συμβαίνει, μάλιστα, στον ύψιστο βαθμό ακριβώς στην εποχή μας, όπου οι ευγενέστεροι υποδουλώνονται ολικώς στους αυθάδεις υπανθρωπίνους μεγιστάνας του χρήματος και των λοιπών στρεβλών κριτηρίων δυνάμεως της σκοτεινής μας εποχής.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Το ρεύμα των «ταυτοτικών» ομάδων στην Ευρώπη.

Ο κίνδυνος επιταχύνσεως του εκφυλισμού των Ευρωπαϊκών λαών και κατ’ επέκταση αυτού η υπογεννητικότητα, η φυλετική επιμειξία και η πλήρης πολιτισμική αλλοτρίωση δεν βρίσκεται πλέον προ αλλά εντός των πυλών. Η διαστροφή της επιβαλλομένης μείξεως με αλλόφυλες πλημμυρίδες, κυρίως στις «προηγμένες» χώρες του Βορρά, καθώς και η υποταγή στην επιθετική πολιτική των σκοταδιστικών Σουνιτικών Ισλαμικών κέντρων σε ολόκληρη την Ευρώπη, αποτελούν ακραία σημάδια όχι απλής αδυναμίας λόγω γηράνσεως αλλά συντονισμένης εκφυλιστικής αφανίσεως του Λευκού Ανθρώπου και του Πολιτισμού αυτού, σχεδόν αυτοχειριασμού. Ανάμεσα στις ποικίλες μορφές αντιδράσεως σε αυτόν τον ανηλεή πόλεμο ένδοθεν διαλύσεως έχει εμφανισθεί εντόνως το τελευταίο διάστημα το ρεύμα των λεγομένων «ταυτοτικών κινήσεων» το οποίο, ξεκινώντας από την Γαλλία, έχει κατορθώσει να επεκταθεί σε αρκετές χώρες της Ευρώπης.

Τις ρίζες αυτών των κινήσεων στην μεταπολεμική Ευρώπη θα πρέπει να τις αναζητήσουμε κυρίως σε δύο προσωπικότητες οι οποίες επηρέασαν, έπλασαν και διαμορφώνουν ακόμη τον λεγόμενο χώρο της νέας δεξιάς στην Γαλλία. Μία δεξιά η οποία βέβαια ουδεμία σχέση έχει με την εγχώρια αντίστοιχη κατ’ όνομα και μόνον «δεξιά». Πρόκειται για τον Alain de Benoist και τον Guillaume Faye. Κύριοι θεωρητικοί της ομάδος GRECE (Groupement de recherché et d’ etudes pour la civilisation Europeenne) και της Nouvelle Droite, εξέδωσαν ή συμμετείχαν σε πληθώρα περιοδικών, βιβλίων, συνεδρίων και κινήσεων κατά βάση θεωρητικών για την διαμόρφωση της σκέψεως και εν συνεχεία της πολιτικής προς μία Ευρώπη των Εθνών. Και ο μεν πρώτος παραμένει ακόμη στα ίδια επίπεδα αποστασιοποιήσεως από τον ακτιβισμό, ενῷ ο G. Faye αποτελεί ένα νέο κέντρο πολιτικού ακτιβισμού. Ειδικώς με το βιβλίο του «Αρχαιοφουτουρισμός», όπου αναζητά τον συγκερασμό της αρχαιότητος με τον σύγχρονο κόσμο, πέτυχε να εμπνεύσει και να κινητοποιήσει προς τον ακτιβισμό αρκετές ομάδες.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Φύσις καὶ Ἰσότης.

Ἀποτελεῖ συνήθη πλάνη καὶ παρανόησι, συχνὰ ἀναδυομένη ὅταν ἀσκῆται κριτικὴ στὸν κομμουνισμὸ ἢ στὴν δημοκρατία βάσει τῶν πραγματικῶν τους ἁπτῶν ὀλεθρίων ἀποτελεσμάτων, νὰ ἀντιτείνεται ἡ κλασικὴ ἀνοησία πὼς «αὐτὸ δὲν εἶναι/ἦταν πραγματικὸς κομμουνισμός» ἤ, ἀντιστοίχως, «πραγματικὴ δημοκρατία», «ποὺ στὴν θεωρία εἶναι κάτι ἰδανικό»: παρατήρησις ποὺ ἔχει μὲν κάποιο στοιχεῖον ἀληθείας, ὑπὸ τὴν ἔννοιαν ὅτι ποτὲ δὲν εἶναι δυνατὴ οὔτε κατὰ προσέγγισιν ἡ συνολικὴ ἐπίτευξις τῶν «ἀρχῶν» της, τῆς διαφεύγει, ὅμως, ἡ κατανόησις τῆς βασικῆς ἀληθείας ὅτι, ἐν πάσῃ περιπτώσει, δὲν θὰ ἠδύνατο ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ οὔτε «πραγματικὸς κομμουνισμός» οὔτε «πραγματικὴ δημοκρατία»: ὄχι δὲ ἁπλῶς λόγῳ «ἀνθρωπίνων ἀδυναμιῶν» πρὸ κάποιας στοχευομένης «ἰδανικῆς καταστάσεως» ἀλλ᾿, ἀπεναντίας, ἐπειδὴ ἀμφότερες οἱ ἐν λόγῳ ἀποστάξεις τῶν προκρουστείων ἐξισωτικῶν δογμάτων ἀποτελοῦν καθ᾿ ἑαυτὲς Ὕβριν ὑψίστη πρὸς αὐτὰ τὰ θεμέλια τῆς Κοσμικῆς Τάξεως, ὄντας ἐξ ὑπαρχῆς τελείως οὐτοπικὲς καὶ βιαστικὲς τῆς Φύσεως θεωρήσεις, ποὺ ἄν μετεφέροντο π.χ. στὸν κόσμο τῶν κυττάρων ἑνὸς ὀργανισμοῦ, μερικῶς διότι ὁλικῶς θὰ ἦτο ἀσύλληπτον, θὰ ἐπήρχετο στιγμιαίως πλήρης ἐκφυλισμὸς καὶ θάνατος.
Οὐχ ἧσσον, ἐν τούτοις, ἀποτελοῦν ἀμφότερα, ὅπως καὶ τὰ παντοειδῆ ἀποκυήματα καὶ ὑποπαράγωγα τῆς περιφήμου «ἰσότητος», πράγματι κάποιου εἴδους ἰδανικά: διότι ἀποδεικνύονται ΠΑΝΤΟΤΕ ἰδανικὰ ὀχήματα κοινωνικῆς ἀναρρήσεως τσαρλατάνων καὶ παντοειδῶν ἀναξίων, ποὺ ἐνεργοῦν στὸ ὄνομα τῶν ἀνωνύμων πολλῶν «ἴσων» πολιτῶν, πρὸς χάριν – ἀλλὰ καὶ δυνάμει! – ταπεινῶν ἐγωπαθῶν κινήτρων ἀλλὰ καὶ ὠργανωμένων σκοτεινῶν συμφερόντων, παρασκηνιακῶν ἢ καὶ ἀπροκαλύπτων, τῶν ὁποίων ἡ δημοκρατία ἀποτελεῖ τὸν ἀπόλυτον «παράδεισον» – ὅμως, πάντα, «γιὰ τὸ λαό», δηλαδὴ ἑλληνιστί, «εἰς ὑγείαν τῶν κορόιδων»!!!
Ἡ λεπτὴ ἀλλὰ θεμελιώδης αὐτὴ παρατήρησις ὑπεκφεύγει συνήθως ἀπὸ τοὺς «ἀναλυτὰς» καὶ ἀμπελοφιλοσόφους τοῦ σωροῦ, ὅμως κατωτέρω ἀναδημοσιεύουμε μὶαν ἐναργῆ καὶ ἁπλῆ συνάμα ἐπισήμανσί της ὑπό τινος πανεπιστημιακοῦ τὸ 1985.

Ὅρια μεταβλητότητος τοῦ χαρακτῆρος τῶν φυλῶν.

Κατ’ αρχήν όχι η μονιμότητα, αλλά η μεταβλητότητα φαίνεται να αποτελή τον γενικό κανόνα. Η ιστορία των λαών, μας δίνει αφορμή να υποθέσουμε, ότι η ψυχή τους υφίσταται μερικές φορές μεγάλες και πολύ γρήγορες μεταμορφώσεις. Για παράδειγμα ποιος είναι αυτός που αγνοεί την μεγάλη και ουσιαστική διαφορά μεταξύ του χαρακτήρος του Άγγλου Κρόμβελλ και του Άγγλου των σημερινών χρόνων… Ποιος ιστορικός δεν σημείωσε τις παραλλαγές του εθνικού χαρακτήρος μεταξύ του 17ου και του 18ου αιώνος; Και στις μέρες μας ποιος δεν διακρίνει την καταπληκτική διαφορά ανάμεσα στα σημερινά ατίθασα μέλη της Convention (Coventionellis) και του χαρακτήρος των ευκολομεταχείριστων δούλων του Ναπολέοντα;(2) Κι όμως ήσαν οι ίδιοι άνθρωποι, οι οποίοι σε διάστημα ολίγων ετών, φαίνονται τελείως αλλαγμένοι. Για να ξεκαθαρίσωμε τις αιτίες των μεταβολών αυτών, θα πρέπει ευθύς αμέσως να υπενθυμίσουμε ότι το «Ψυχολογικό όν» όπως και το ανατομικό-φυσικό όν, διαμορφώνεται και στηρίζεται σε θεμελιώδη και άφθαρτα χαρακτηριστικά, γύρω από τα οποία συγκεντρώνονται δευτερεύοντα τροποποιήσιμα χαρακτηριστικά. Ο κτηνοτρόφος, που μετατρέπει την ορατή εμφάνιση κάποιου ζώου, ο κηπουρός που αλλάζει την όψη ενός φυτού, έτσι που κάποιος που δεν είναι εξασκημένος να μην το αναγνωρίζει, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος – σε καμία περίπτωση – δεν έχει επηρεάσει τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του είδους. Δεν επηρέασαν παρά μόνο δευτερεύοντα και πρόσθετα χαρακτηριστικά.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Ἡ ἀναρχία τοῦ Λιμπεραλισμοῦ.

Γιὰ νὰ θεραπευθῇ ἡ ἀναρχία τοῦ λιμπεραλισμοῦ ποὺ μᾶς μαστίζει, χρειάζεται πολλὴ δουλειά. Στὴν ἀρχὴ χρειάζεται προσπάθεια νὰ ἀποκατασταθῇ κάποιος πνευματικὸς καὶ ἠθικὸς ρυθμὸς σ’ ὅλες τὶς τάξεις, σ’ ὅλες τὶς ἡλικίες, ἀλλὰ εἰδικώτερα στοὺς νέους.

Εἶναι ἀνάγκη μέσα σ’ αὐτὸ τὸ πνευματικὸ χάος, μέσα σ’ αὐτὸ τὸν ἰδεολογικὸ κυκεῶνα, ὅπου βασιλεύει ἡ σύγχυση καὶ ἡ ἀσυναρτησία, νὰ βάλουμε κάποια σύνορα, νὰ στερεώσουμε μερικὰ σταθερὰ σκαριά, νὰ θεμελιώσουμε ἕνα κομμάτι στερεὸ ἔδαφος, γιὰ νὰ πατήσουμε. Εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀποκτήσουμε μιὰ ξεκαθαρισμένη ἔννοια τοῦ μέτρου καὶ τῆς ἀναλογίας τοῦ κάθε κοινωνικοῦ στοιχείου καὶ τῆς σημασίας τῆς ἀποστολῆς του μέσα στὸν κοινωνικὸ ὀργανισμό.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Η σημασία της κληρονομικότητος και τα αντιεπιστημονικά στερεότυπα της μεταπολεμικής «πολιτικής ορθότητος».

Το κυριότερο ίσως χαρακτηριστικό του μεταπολεμικού κόσμου, του κόσμου δηλαδή που διαμορφώθηκε από το 1945 και εξής, με βάση χονδροειδή ψεύδη, αντιφυσικά δόγματα, απατηλούς μύθους και προκατασκευασμένα ιδεοληπτικά στερεότυπα, τα οποία ανακυκλώνουν έκτοτε, σε παγκόσμια κλίμακα – ουσιαστικά χωρίς αντίπαλο και αντίλογο – οι νικητές του 2ου παγκοσμίου πολέμου (και κατά βάσιν οι αφανείς, μεσανατολικής προελεύσεως, πάτρωνές των) μέσω των κολοσσιαίας ισχύος μηχανισμών μαζικής εξαπατήσεως που ελέγχουν, είναι η κατασκευή και διάχυση ψευδο-ηθικιστικών εμμονικών αντιλήψεων τις οποίες επιβάλλουν ως το αναγκαστικό γενικό νοηματικό υπερπλαίσιο στα πεδία ενδιαφέροντος και ερεύνης όλων ανεξαιρέτως των επιστημονικών κλάδων και περιοχών – και όχι μόνο εκείνων που από την φύση τους μοιάζουν πιο ασαφείς και άρα περισσότερο ευάλωτες στην ισοπεδωτική προπαγάνδα (των λεγομένων θεωρητικών, ανθρωπιστικών ή κοινωνικών επιστημών) αλλά ακόμη και των θεωρούμενων ως πιο στέρεων και σαφών, θετικών επιστημών. Τα περί ων ο λόγος ψευδοηθικιστικά υπερπλαίσια λειτουργούν συχνά ως ένας μόνιμος παράγων σιωπηρά συμπεφωνημένης προληπτικής αυτολογοκρισίας των επιστημόνων (τουλάχιστον όσων ενδιαφέρονται στοιχειωδώς για την ακαδημαϊκή τους καριέρα…), οσάκις τα πορίσματα των ερευνών τους συμβαίνει να αγγίζουν «επικίνδυνες» για τα θεμελιώδη μεταπολεμικά δόγματα γνωστικές περιοχές. Στο ιδιότυπα νεοσκοταδιστικό αυτό περιβάλλον αναφύονται αλλεπάλληλα ανορθολογικά συμπλέγματα και ταμπού που υπονομεύουν και ακυρώνουν την ίδια την έννοια της επιστημονικής γνώσεως και δεοντολογίας. Ένα από τα πλέον κοινότυπα στερεότυπα-ταμπού στο χώρο των επιστημών, εμπεδωμένo ως αποτέλεσμα πολυετούς οπτικοακουστικού σφυροκοπήματος, είναι η έννοια της κληρονομικότητος, η οποία έχει διαστρεβλωθεί και κακοποιηθεί με όσο καμία άλλη από τους ινστρούχτορες της μεταπολεμικής ψευδολογίας.

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Σκέψεις περί της Πολιτείας

Μια πανάρχαια αντίληψη, που όσο και αν μοιάζει αυτονόητη, είναι σκοπίμως λησμονημένη, καθώς βρίσκεται στον αντίποδα των συγχρόνων εκμαυλιστικών πολιτικών και κοινωνικών θεωριών, είναι ότι, η πολιτική είναι ίσως η ανώτερη τέχνη της ζωής! Κύριο αντικείμενο της πολιτικής θα πρέπει να είναι η ζώσα πολιτεία. Περί της τέχνης αυτής και του αντικειμένου της, δηλαδή της πολιτείας, πρώτοι οι Έλληνες ήταν που στοχάστηκαν και μάλιστα συστηματικώς. Οι Έλληνες ήταν εκείνοι οι οποίοι ίδρυσαν τις πρώτες αυθεντικά πολιτικές κοινότητες, εντός των οποίων οι πολίτες είχαν ρόλους και μεταξύ τους συσχετίσεις που καθιστούσαν τις κοινότητες αυτές οργανικά διαρθρωμένες. Προτού οι Έλληνες σχηματίσουν πολιτικές οντότητες, υπήρξαν βέβαια πολλά κράτη που ήταν και μεγάλα και πολύ ισχυρά. Όμως τα κράτη αυτά δεν ήσαν Πολιτείες, αφού αποτελούνταν από υπηκόους-υποτακτικούς, όχι από πολίτες. Μια πολιτεία διαφέρει λοιπόν από το κράτος κατά τούτο κυρίως: ότι στηρίζεται κατά βάσιν στην αυτοσυνειδησία των πολιτών της και την οργανική σχέση τους προς την κοινότητα, κοινότητα αίματος και πνεύματος. Οι πρόγονοί μας, οι Έλληνες, όχι μόνον εισήγαγαν την έννοια της πολιτείας αλλά και φιλοσόφησαν περί αυτής και περί της πολιτικής τέχνης.[…]

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Η Ψυχή των Φυλών

Σε μία εποχή απολύτου ψυχοδιανοητικής συγχύσεως, αποπροσανατολισμού και διαστροφής όπως η σημερινή, μια εποχή κατά την οποία συστηματικώς διαστρεβλώνονται και τεχνηέντως δαιμονοποιούνται θεμελιώδεις διαχρονικές, έννοιες όπως: «έθνος», «φυλή», «καταγωγή», «κληρονομικότης» – έννοιες που αντιστοιχούν σε απτές και διαχρονικές φυσικές πραγματικότητες – μέχρι του σημείου εσχάτως να παρατηρείται το ακραίο φαινόμενο σε πολλές χώρες (κατά σύμπτωσιν, κυρίως Ευρωπαϊκές χώρες…) να ποινικοποιείται ακόμη και η απόπειρα προσεγγίσεως, διατυπώσεως ερμηνειών και αναγωγής ιστορικών και κοινωνικών φαινομένων στις έννοιες αυτές (που εμμέσως καθίστανται τοιουτοτρόπως περίπου απαγορευμένες), αξίζει να μελετήσουμε με προσοχή το παρακάτω διεισδυτικότατο – και πάντοτε θαυμαστά επίκαιρο – κείμενο του σπουδαίου Γάλλου διανοητού και συγγραφέως Γουσταύου Λεμπόν (Gustave Le Bon) με τίτλο «Η Ψυχή των Φυλών». Ο Λεμπόν στο κείμενο αυτό, με την γνωστή μοναδική ενάργεια που τον διέκρινε, παρουσιάζει και αναλύει τις αιώνιες αυτές πραγματικότητες, από την γνώση και την συνειδητοποίηση των οποίων έχει ατυχώς απομακρυνθεί, άρδην, η τρέχουσα μυωπική κατανόηση του παρηκμασμένου συγχρόνου «πολιτισμού», με τις συλλογικές αυταπάτες και τα ψεύδη που συστηματικώς καλλιεργεί και ανακυκλώνει μέσω της αντι-παιδείας και των μ.μ.ε. (μέσων μαζικής εξαπατήσεως), οδηγώντας την λευκή ευρωπαϊκή φυλή και όλα τα ευρωπαϊκά έθνη – μεταξύ των οποίων ασφαλώς και το ελληνικό έθνος – σε έναν προδιαγραφόμενο βιολογικό και ιστορικό όλεθρο![…]

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Αἱ «ἀλώπεκες» καὶ οἱ «λέοντες»…(Μία καιρία ὀξυδερκὴς κοινωνιολογικὴ παρατήρησις!)

Ἐκ τοῦ ἔργου τοῦ James Burnham «Ἡ αὐτοκτονία τῆς Δύσεως», Ἀθῆναι, 1975, ἐκδόσεις Δ.Ε.ΝΕ.Α., ὅπου ἐκτίθενται ἐν συνόψει κάποιες καίριες καὶ κρίσιμες ψυχοκοινωνιολογικὲς παρατηρήσεις τοῦ Βιλφρέντο Παρέτι. Θὰ πρέπει αὐτὲς νὰ νοηθοῦν στὴν πλήρη τους γενικότητα, ὄχι μόνον ἐν σχέσει πρὸς τὴν πολιτικὴν διεύθυνσιν καὶ ἔλεγχον τοῦ κράτους. Ἐπὶ πλέον παρατηρήσατε πόσον ἀκόμη ἡ ἀνάδειξις τῶν «ἀλωπέκων» καὶ ὁ ἐκτοπισμὸς τῶν «λεόντων» ἔτι περαιτέρω ἐντείνεται εἰς τὸ ἔπακρον ἐκ τῆς ἰδίας τῆς δομῆς, τῆς ἐπιφανειακότητος, τῆς στιγμιαίας προοπτικῆς καὶ τῆς πωλήσεως φαινομενικοτήτων πρὸς τὰς ψηφαγέλας τῆς δημοκρατίας καὶ τῶν ποικίλλων της φαιδρῶν μειξοπαραλλαγῶν.[…]

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Τὸ θλιβερὸ φαινόμενο τῆς ἀγυρτείας ποὺ χαρακτηρίζει τοὺς πλείστους τῶν ἐν Ἑλλάδι κύκλων αὐτοκλήτων «ἀρχαιολατρῶν-ἀρχαιοθρήσκων-ἑλληνοκεντρικῶν». [Μέρος 2ο]

Δημοσιεύσαμε την περασμένη εβδομάδα το πρώτο μέρος της ανάλυσής μας αναφορικά με το εν Ελλάδι θλιβερό φαινόμενο του ειδεχθούς τσαρλατανισμού που εκφράζουν οι ποικίλοι θιασώτες ενός διογκουμένου ρεύματος κάποιων οψίμων, τάχα «ελληνοκεντρικών», «αρχαιοελληνιστών», «νεοπαγανιστών», κλπ, οι οποίοι με την στάση τους κατ’ ουσίαν, παραχαράσσουν, πλαστογραφούν και διαστρέφουν την ελληνική ιστορία και την ελληνική θρησκευτικότητα, την οποία ασφαλώς είναι φύσει αδύνατον να προσεγγίσουν, αδαείς όντες. Έχοντας ήδη σκιαγραφήσει τα χαρακτηριστικά των δύο μεγάλων κατηγοριών του περί ού ο λόγος τσαρλατανισμού, ήτοι, πρώτον, των αρχιερέων της αγυρτείας και, δεύτερον, των αδαών και αφελών θυμάτων τους, που απαρτίζουν το τηλεοπτικό και αγοραστικό κοινό της όλως προσοδοφόρου φάμπρικας ανοητολογίας, ας προχωρήσουμε λίγο ακόμη, απαριθμώντας τα κύρια τυπολογικά χαρακτηριστικά αυτού του «χώρου».[…]

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Τὸ θλιβερὸ φαινόμενο τῆς ἀγυρτείας ποὺ χαρακτηρίζει τοὺς πλείστους τῶν ἐν Ἑλλάδι κύκλων αὐτοκλήτων «ἀρχαιολατρῶν-ἀρχαιοθρήσκων-ἑλληνοκεντρικῶν» [Μέρος 1ο].

Θίξαμε προ ημερών διάφορες σοβαρές εκδηλώσεις ιδεολογικής αλλοιώσεως που μαστίζουν τον ευρύτερο πολιτικό «χώρο» (που εμφορείται – ή θεωρεί ότι εμφορείται – από εθνικές ιδέες), ομαδοποιούμενες υπό τον γενικό αντιφατικό τίτλο «εθνικομπολσεβικισμός». Όσο και αν ενδεχομένως στενοχωρούμε ορισμένους, κρίνουμε σκόπιμη την παρουσίαση αυτών των επισημάνσεων, διότι είναι σημαντικό, σε μια εποχή γενικής συγχύσεως και αποπροσανατολισμού, άπαντες οι ενδιαφερόμενοι και ιδίως τα νεαράς ηλικίας άτομα που προσελκύονται από συναφείς ιδέες, τα οποία ενδεχομένως ούτε γνωρίζουν την ιδιαιτέρα ιδεολογικοπολιτική γενεαλογία, ούτε βεβαίως το ποιόν των προσώπων που εκπροσωπούν την μία ή την άλλη «τάση», να έχουν την ευκαιρία, μέσω αναλύσεων και διευκρινίσεων, να σχηματίσουν μια καθαρή εικόνα των διαφόρων εμφανιζομένων «τάσεων» και της αντιστοίχου πολιτικής ανθρωπογεωγραφίας, αξιολογώντας, αναλόγως, ό,τι γνωρίζουν, διαβάζουν ή συναντούν. Σειρά έχει η στηλίτευσις [σε δυο συνέχειες] ενός άλλου θλιβεροτάτου φαινομένου του ευρυτέρου «χώρου»: του φαινομένου της αγυρτείας που χαρακτηρίζει τους πλείστους των εν Ελλάδι κύκλων αυτοκλήτων «αρχαιολατρών – αρχαιοθρήσκων – ελληνοκεντρικών».[…]

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Τὸ ἰδεολόγημα τοῦ «ἐθνικομπολσεβικισμοῦ»/«στρασσερισμοῦ» καὶ ἡ συναφὴς ἰδεολογικὴ σύγχυσις.

Αἰὲν ἀριστεύειν καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων – μηδὲ γένος πατέρων αἰσχυνέμεν. (Ὁμήρου Ἰλιάς, Ζ 208) Αρκετός λόγος γίνεται τελευταίως περί του λεγομένου «εθνικομπολσεβικισμού». Λαμβάνοντας ως αφορμή κάποια σχετικά ερωτήματα που έχουν τεθεί το προηγούμενο διάστημα από αναγνώστες της ιστοσελίδας καθώς και τις πρόσφατες πολιτικοστρατιωτικές εξελίξεις στην περιοχή της Ουκρανίας και της χερσονήσου της Κριμαίας, κρίνουμε σκόπιμο να προβούμε σε ορισμένες αναγκαίες διασαφηνίσεις και οριοθετήσεις, προκειμένου να διαλυθεί η εκτεταμένη περί το θέμα ιδεολογική σύγχυσις. Οι υποστηρικτές του λεγομένου «εθνικομπολσεβικισμού» διατυπώνουν στα κείμενά τους μια περίπου εσχατολογική γενεαλογία της «εθνικομπολσεβικικής» κινήσεως, ανάγοντας την αφετηρία της σε κάποιους τάχα αμοιβαίους δεσμούς[…]

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]

Στὴν μάχη τοῦ ἀνικήτου μας Ἡλίου…

Ἐν ὄψει τῆς κοσμικῆς συγκυρίας τοῦ μεγάλου Ἡλιοστασίου, σηματοδοτοῦντος τὴν περιοδικὴ ἀναστροφὴ πορείας κατὰ τὴν μεταξὺ Σκότους-Φωτὸς ἐναλλαγὴν, δίκην ἀρχετύπου Ἀντιμαχίας μεταξὺ ἀφ᾿ ἑνὸς τῶν ἀνορθωτικῶν, ζῳογόνων, ἀνωτροπικῶν δυνάμεων ἔναντι, ἄφ᾿ ἑτέρου, τῶν λυσσωδῶν συσπειρωμάτων σκότους καὶ θανάτου, διαλύσεως καὶ φθορᾶς, συμμετέχουμε κι οἱ ἴδιοι καὶ συμπολεμοῦμε κατὰ δύναμιν συνειδητῶς στὸν ἀέναο τοῦτον κοσμικὸ Ἀγῶνα, καθὼς ἡ συνείδησίς μας συντονίζεται σ᾿ αὐτὸν κι ἐναρμονίζεται μὲ τὴν πρωταρχική μας ταὐτότητα καὶ φυλετικὸ-πνευματικὸ προσδιορισμό.

 

[ΣΥΝΕΧΕΙΑ]